Home Blog Left Sidebar

CIEPŁO SYSTEMOWE NARZĘDZIEM POLITYKI ENERGETYCZNO-KLIMATYCZNEJ CZ. 1 Sticky

Jacek Szymczak, prezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie.

Polska należy do grupy krajów UE w których dostarczanie ciepła z wykorzystaniem systemów ciepłowniczych stanowi najbardziej istotny sposób pokrywania potrzeb na ciepło.

Jacek Szymczak,
prezes IGCP

fot. IGCP

Zgodnie z informacjami pochodzącymi z ostatniego Spisu Narodowego z roku 2011, około 42 proc. gospodarstw domowych korzysta z ciepła systemowego. Jako że ta forma zaopatrzenia w ciepło jest domeną miast, w tej grupie odbiorców końcowych jego udział wynosi prawie 60 proc. Jest wiele aglomeracji, gdzie udział ten sięga nawet 80 proc. Na znaczącą pozycję ciepła systemowego w zaopatrzeniu w ciepło wpływa między innymi fakt, że jest to jedno z najważniejszych narzędzi dla kreowania gospodarki niskoemisyjnej, między innymi dzięki pozytywnemu skonsumowaniu „efektów skali”. Dotyczy to obszarów: technologicznego, ekonomicznego i ekologicznego – w zakresie ograniczania i likwidacji zarówno wysokiej jak i niskiej emisji. W obszarze oddziaływania ciepłownictwa systemowego oprócz obiektów mieszkalnych jest znacząca liczba obiektów użyteczności publicznej, oświatowych, służby zdrowia, kultury oraz usługowych, których liczba i ogrzewana powierzchnia rośnie z roku na rok.

Biorąc pod uwagę potencjał sektora, jak również fakt, że jest to sektor interdyscyplinarny, można wskazać przynajmniej sześć ważnych obszarów społeczno-gospodarczych, w których ciepłownictwo systemowe odgrywa istotna rolę:
– klienci/odbiorcy końcowi – konieczny wzrost świadomości pozwalający na przeprowadzanie reform, poprzez prowadzenie długoterminowych programów edukacyjnych kształtujących racjonalne zachowania,
– budynki – dążenie do redukcji zużycia energii przez budynki, dekarbonizacja budynków nie jest celem samym w sobie,
– efektywność energetyczna – odnosi się do obszarów produkcji i dystrybucji ciepła w zakresie poprawy efektywności energetycznej,
– ochrona środowiska – analizowana z dwóch punktów widzenia:
emisji ze źródeł podmiotów gospodarczych (odniesienie do dyrektyw IED i MCP) oraz niskiej emisji (z indywidualnych pieców),
– bezpieczeństwo energetyczne – ważne z nie tylko z uwagi na pewność dostaw ciepła, ale również z punktu widzenia sektora elektroenergetycznego. Bezpieczeństwo to oznacza możliwości budowy nowych źródeł kogeneracyjnych (CHP ), co pozwala na uzupełnienie mocy w systemie elektroenergetycznym Polski i redukcje skutków wyłączeń awaryjnych w elektrowniach oraz zwiększenie elastyczności systemu (CHP plus akumulatory ciepła),
– polityka paliwowa – niezbędne jest szerokie podejście do struktury paliwowej zapewniające bezpieczeństwo energetyczne oraz właściwe wykorzystywanie krajowych zasobów paliw, co oznacza również zwiększenie niezależności energetycznej wszystkich państw UE.

Ciepłownictwo systemowe stanowi zatem efektywne narzędzie realizacji wielu celów krajowej i unijnej polityki energetyczno-klimatycznej.

grafika: Jacek Gonciarz/Studio Graficzne Svart

IGCP O PLANIE NA RZECZ ENERGII I KLIMATU Sticky

Do 18 lutego trwały konsultacje dokumentu „Krajowy plan na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” (KPEiK). Swoje uwagi w imieniu branży ciepłowniczej zgłosiła Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie, podkreślając m.in. że określone w projekcie krajowe cele mogą być zbyt niskie w stosunku do celów zawartych w polityce energetyczno-klimatycznej całej unii.

Ponadto pozytywnie oceniając uwzględnienie ciepłownictwa systemowego w projekcie ciepłownicy wskazali na niewystarczające wykorzystanie jego potencjału w kontekście współpracy z sektorem elektroenergetycznym i w walce z niską emisją.

Przedstawiony do konsultacji projekt Krajowego Planu na rzecz energii i klimatu ma zapewnić rzetelne, wszechstronne, racjonalne pod względem kosztów, przejrzyste i przewidywalne zarządzanie unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, które zagwarantuje osiągnięcie założeń i celów unii energetycznej na rok 2030 oraz w perspektywie długoterminowej, zgodnie z Porozumieniem paryskim z 2015 r. w sprawie zmian klimatu. Jego opracowanie wynika z obowiązku nałożonego na państwa członkowskie UE rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu. Finalna wersja polskiego dokumentu ma zostać zgłoszona do Komisji Europejskiej w terminie do 31 grudnia 2019 r.

Krajowe założenia i cele

Projekt polskiego dokumentu bazuje na zaniżonych celach dla udziału OZE (21 proc., podczas gdy Dyrektywa OZE mówi o celu 32 proc.) oraz efektywności energetycznej (na poziomie 23 proc. przy obowiązującym 32,5 proc.), stąd niebezpieczeństwo, iż w takiej formie projekt może wywołać zastrzeżenia KE.

Według Ministerstwa Energii nadal jedynym instrumentem wspierającym poprawę efektywność energetycznej ma być system „białych certyfikatów”, co biorąc pod uwagę negatywne doświadczenia z jego działaniem, jest zawężeniem narzędzi i środków. Obecny system jest nie tylko kosztotwórczy, ale również niewydolny organizacyjnie i nie przynoszący wymiernych efektów poprawy efektywności w tych obszarach, które są najbardziej oczekiwane. IGCP stoi na stanowisku, które wyrażała już wcześniej w ramach kolejnych nowelizacji przepisów z zakresu efektywności energetycznej, że dla uzyskania racjonalnych kosztowo i realnych fizycznie efektów konieczne jest rozszerzenie wachlarza środków, z wykorzystaniem systemu dobrowolnych zobowiązań czy systemu podatkowego lub innych zachęt finansowych.


NASA/Goddard/Flickr

Według ciepłowników rozwój ekologicznych i efektywnych systemów ciepłowniczych jest istotnym narzędziem obniżenia emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy efektywności energetycznej, przyczyniając się także do zrównoważonego rozwoju miast i poprawy jakości powietrza oraz wsparcia gospodarki o obiegu zamkniętym. W 2017 r. tylko 20 proc. systemów spełniało kryterium efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego lub chłodniczego. Jest to poziom dalece niesatysfakcjonujący i odbiegający od potencjału Polski w tym zakresie. Dlatego dla mobilizacji działań i narzędzi oraz środków w tym zakresie, zasadne jest określenie w KPEiK mierzalnego i ambitnego celu jakim jest „Wszystkie systemy ciepłownicze do 2030 r. powinny osiągnąć status efektywnych systemów zgodnie z definicją zawartą w ustawie Prawo energetyczne.” Zwiększenie liczby efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych i chłodniczych przede wszystkim powinno nastąpić poprzez rozwój źródeł kogeneracyjnych i OZE. Projekt dokumentu nie uwzględnia natomiast potencjału rozwoju kogeneracji także w aspekcie bezpieczeństwa energetycznego oraz dywersyfikacji krajowych źródeł energii elektrycznej. Tymczasem przy wykorzystaniu technologii kogeneracyjnej realnym jest wygenerowanie 3-4 tys. MWe w perspektywie do 2030 roku. Oznacza to realne wsparcie dla sektora elektroenergetycznego w kraju ( nowe źródła w sposób stabilny produkujące energię elektryczną ) ale również racjonalną dywersyfikację nośników energetycznych ( systematyczny wzrost udziału gazu oraz różnego rodzaju OZE ). Już dzisiaj energia elektryczna produkowana w kogeneracji stanowi ok.14 proc. w całym systemie. Koniecznym jest zapewnienie warunków dla co najmniej podwojenia tego udziału.

Polityki i działania

Według ciepłowników ważnym narzędziem poprawy jakości powietrza i walki z niską emisją będzie rozwój i modernizacja ciepłownictwa, w tym w szczególności poprzez budowę efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych. Na terenach, na których istnieją techniczne i ekonomiczne warunki dostarczenia ciepła z systemu ciepłowniczego, odbiorcy w pierwszej kolejności powinni korzystać z ciepła systemowego, o ile nie zastosują bardziej ekologicznego rozwiązania. W 2015 r. do sieci ciepłowniczej na obszarach miejskich przyłączonych było 61 proc. gospodarstw domowych – celem jest sukcesywne zwiększanie tego wskaźnika. Aktualnie istnieje obowiązek podłączenia do efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego, ale tylko dla obiektów, których przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania wynosi co najmniej 50 kW. Obowiązek ten powinien zostać rozszerzony na wszystkie scentralizowane systemy ciepłownicze, w odniesieniu do wszystkich obiektów budowlanych. Zwiększenie liczby przyłączonych odbiorców i odchodzenie od indywidualnego ogrzewania tam gdzie zlokalizowana jest sieć, przyczyni się do walki z niską emisją, a jednocześnie zwiększy się komfort życia mieszkańców dotychczas wykorzystujących piece na paliwa stałe. Równocześnie powinno być zapewnione funkcjonowanie mechanizmu egzekwowania obowiązku przyłączenia obiektów do sieci ciepłowniczej w trakcie procesu budowlanego, co umożliwi powszechną realizację tego obowiązku. W celu pełnego wykorzystania ciepła systemowego, w tym kogeneracji, w rządowej Strategii rozwoju i transformacji ciepłownictwa powinny być szczegółowo określone działania legislacyjne i pozalegislacyjne, narzędzia i środki dla realizacji tego celu. Jako element niezbędny do zrealizowania celów w tym zakresie jest stworzenie (a nie jedynie rozważenie) także mechanizmów wsparcia dla przebudowy infrastruktury wewnętrznej w budynkach. W zakresie efektywnej ochrony powietrza ciepłownicy wskazują na konieczność wprowadzenia zasady łączenia w jednorodne obszary zurbanizowane indywidualnych projektów likwidacji palenisk węglowych z wykorzystaniem ciepła systemowego.

Eksperci podkreślają też, iż KPEiK wąsko patrzy na wachlarz możliwych do wykorzystania technologii OZE, nie wspominając o potencjale energetycznym energii słonecznej, odpadowej i termicznej utylizacji odpadów komunalnych.

Ocena skutków planowanych polityk i środków

Założenia realizacji zaproponowanego w KPEiK scenariusza nie w pełni pokrywają się z celami UE w perspektywie 2030. Co więcej w przypadku ciepłownictwa niesłusznie zakłada się, że wzrost celu krajowego zostanie oparty tylko na ciepłownictwie systemowym, co jest niezgodne z obszarem energetycznym, jakim jest ciepłownictwo, a skutkowałoby niekorzystnie ekonomicznie dla odbiorców ciepła systemowego. Cele UE w ciepłownictwie powinni realizować wszyscy uczestnicy „rynku ciepła”, a nie tylko zawodowi dostawcy ciepła.

Ocena skutków planowanych polityk i środków Założenia realizacji zaproponowanego w KPEiK scenariusza nie w pełni pokrywają się z celami UE w perspektywie 2030. Co więcej w przypadku ciepłownictwa niesłusznie zakłada się, że wzrost celu krajowego zostanie oparty tylko na ciepłownictwie systemowym, co jest niezgodne z obszarem energetycznym, jakim jest ciepłownictwo, a skutkowałoby niekorzystnie ekonomicznie dla odbiorców ciepła systemowego. Cele UE w ciepłownictwie powinni realizować wszyscy uczestnicy „rynku ciepła”, a nie tylko zawodowi dostawcy ciepła.

Autor: Jacek Szymczak, prezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie
Opr. Agnieszka Kołogrecka
Fot. Chuckyeager/Flickr
Fot. Pixabay

NOWY PROGRAM PILOTAŻOWY “CIEPŁOWNICTWO POWIATOWE” Sticky

Wybrane przedsiębiorstwa ciepłownicze otrzymują z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej informację oraz zaproszenie do pilotażowego programu „Ciepłownictwo Powiatowe”. To instrument wsparcia, który wynika z potrzeby dostosowywania się do zaostrzających norm emisyjnych oraz ograniczenia negatywnego wpływu na środowisko polskiego sektora ciepłowniczego na szczeblu powiatowym.

Program kierowany jest do średnich przedsiębiorstw ciepłowniczych (do 50 MW), w których większościowym udziałowcem są jednostki komunalne. Warunkiem otrzymania wsparcia jest zrealizowanie inwestycji, która pozwoli na wcześniejsze dostosowanie się do wymogów UE.

W najbliższych latach polskie ciepłownictwo systemowe musi zrealizować szereg, niezwykle kapitałochłonnych, inwestycji w zakresie odpylania, odsiarczania i odazotowania instalacji, aby dostosować się do restrykcyjnych wymogów unijnych. Konkretnie chodzi tu o sprostanie przepisom tzw. Dyrektywy IED (dotyczącej emisji przemysłowych), aktualnych konkluzji dotyczących najlepszych dostępnych technik (tzw. Konkluzje BAT) oraz normom emisyjnym wynikającym z Dyrektywy o średnich źródłach spalania (tzw. Dyrektywa MCP). Według szacunków nakłady niezbędne na dostosowanie bloku energetycznego do nowych standardów wynoszą ok. 30-40 mln zł dla źródeł poniżej 50 MW, ok. 100 – 150 mln zł (dla 500 MW) oraz 300-600 mln zł dla (1000 MW).

Ciepło systemowe okrywa aż 42 proc. krajowego zapotrzebowania na ciepło (15 mln odbiorców i 21 tys. km długość sieci ciepłowniczych). Likwidacja nieefektywnych i najbardziej trujących indywidualnych źródeł ciepła i podłączenie odbiorców do sieci ciepła systemowego jest jednym z najbardziej skutecznych i efektywnych ekonomicznie mechanizmów działania na rzecz czystego powietrza i ograniczania niskiej emisji. Oprócz korzyści środowiskowych i ekonomicznych rozwój ciepła systemowego wpłynie na poprawę bezpieczeństwa energetycznego, a także będzie przeciwdziałał zjawisku ubóstwa energetycznego.

Jednym z podstawowych czynników ograniczających możliwość rozwoju systemów ciepłowniczych jest to, że przepisy pozwalają na udzielenie pomocy publicznej jedynie na modernizację systemów spełniających definicję „efektywnego systemu ciepłowniczego” (czyli takiego, w którym do produkcji ciepła lub chłodu wykorzystuje się co najmniej: w 50 proc. energię z OZE lub w 50 proc. ciepło odpadowe lub w 75 proc. ciepło pochodzące z kogeneracji lub w 50 proc wykorzystujące połączenie ww. energii i ciepła). W Polsce prawie 90 proc. systemów ciepłowniczych nie spełnia tego warunku. Dotyczy to głównie przedsiębiorstw w mniejszych miastach do 100 tys. mieszkańców.

Problem „nieefektywności” oraz braku możliwości ubiegania się o pomoc publiczną dotyczy głównie ciepłownictwa „powiatowego”.

W dużych miastach powyżej 500 tys. mieszkańców 100 proc. ciepła jest produkowane w oparciu o efektywne systemy. Zatem problem „nieefektywności” oraz braku możliwości ubiegania się o pomoc publiczną dotyczy głównie ciepłownictwa „powiatowego”. Przekształcenie nieefektywnego systemu w efektywny oraz sprostanie unijnym standardom emisyjnym wymaga kapitałochłonnych inwestycji, których realizacja z uwagi na słabą kondycję finansową mniejszych przedsiębiorstw (zwłaszcza tych komunalnych), bez dostępu do zewnętrznych źródeł finansowania jest niemalże niemożliwa. pilotażowy program wsparcia „Ciepłownictwo Powiatowe” skierowany został tylko do 130 przedsiębiorstw o całkowitej mocy cieplnej do 50 MW, w których większościowym właścicielem są jednostki samorządu lub miasta i w których udział prywatnego kapitału nie przekracza 30 proc.

Program wdrażany będzie do 2025 roku. Jego budżet oszacowano na 500 mln zł, z czego 300 mln zł będzie niskooprocentowanym wsparciem zwrotnym, a 150 mln bezzwrotnym finansowaniem (pożyczki umarzane do wysokości 5 mln zł oraz dotacje do 30 proc. kosztów kwalifikowanych lub do 50 proc. kosztów przy inwestycjach w technologię ORC pozwalającą na wykorzystanie ciepła o niskich parametrach np. odpadowego lub energii geotermalnej).

„Ciepłownictwo Powiatowe-pilotaż” oferuje wsparcie dla przedsięwzięć z zakresu: ograniczenia lub uniknięcia szkodliwych emisji do atmosfery, zmniejszenia zużycia surowców pierwotnych, poprawy efektywności energetycznej, nowych źródeł ciepła i energii elektrycznej, modernizacji i rozbudowy sieci ciepłowniczych oraz energetycznego wykorzystania zasobów geotermalnych.

Autor: Bogusław Regulski, wiceprezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie
Opr. Agnieszka Kołogrecka
fot. Sebastian Marek/Flickr

WYNIKI GRUPY KAPITAŁOWEJ KOGENERACJA S.A. ZA I PÓŁROCZE 2022 R.

  • Grupa Kapitałowa KOGENERACJA S.A. osiągnęła po 6 miesiącach 2022 r. wynik EBITDA na poziomie 188 mln zł, czyli na poziomie porównywalnym do tego samego okresu w roku ubiegłym (189 mln zł).
  • Grupa Kapitałowa KOGENERACJA S.A. osiągnęła zysk netto w wysokości 78 mln zł, czyli o 6 procent niższy niż w analogicznym okresie ubiegłego roku (83 mln zł).
  • Przepływy pieniężne z działalności operacyjnej po 6 miesiącach 2022 r. wyniosły 216 mln zł i były wyższe o 80 mln zł w odniesieniu do 6 miesięcy 2021 r. (136 mln zł).
  • W okresie 6 miesięcy 2022 r. Grupa Kapitałowa KOGENERACJA S.A. sprzedała 1 217 GWh energii elektrycznej i 6 370 TJ ciepła, w tym KOGENERACJA: 633 GWh energii elektrycznej i 5 661 TJ ciepła.

W okresie 6 miesięcy 2021 r. Grupa Kapitałowa KOGENERACJA S.A. sprzedała 1 378 GWh energii elektrycznej i 6 936 TJ ciepła, w tym KOGENERACJA: 689 GWh energii elektrycznej i 6 121 TJ ciepła.

Wyniki finansowe

Skonsolidowany zysk operacyjny Grupy powiększony o amortyzację i odpisy aktualizujące (EBITDA) w I półroczu 2022 r. wyniósł 188 mln zł i był na poziomie porównywalnym do I półrocza 2021 r. Zysk netto dla akcjonariuszy wyniósł 77 mln zł, czyli o 5 mln zł mniej niż w I półroczu 2021 r. Niższy wynik finansowy to efekt głównie wzrostu kosztu własnego sprzedaży, w tym głównie wyższej rezerwy na zakup uprawnień do emisji CO2, wzrostu kosztu wytworzenia ze względu na wzrost kosztów paliwowych oraz wzrostu kosztów amortyzacji.

Wyniki operacyjne

Pozytywny wpływ na wyniki operacyjne Grupy miał wzrost przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej o 196 mln zł, głównie dzięki wyższej cenie sprzedaży. Mniej korzystne warunki pogodowe w I półroczu 2022 r. (wyższe średnie temperatury) spowodowały spadek wolumenu sprzedaży ciepła, co wpłynęło na obniżenie przychodów ze sprzedaży ciepła o 11 mln zł.

W I półroczu 2022 r. Grupa odnotowała dalszy wzrost kosztów z tytułu zakupu uprawnień do emisji CO2 jako efekt wyższych cen zakupu praw do emisji CO2 (transakcje forward zakontraktowane w latach 2019-2022). Koszty związane z zakupem uprawnień do emisji CO2 stanowią obecnie ok. 36 procent kosztu własnego sprzedaży ponoszonego w Grupie i wzrosły o 153 mln zł w porównaniu do I półrocza 2021 r.

Pomimo nieprzewidywalnych uwarunkowań geopolitycznych mających znaczący wpływ na naszą działalność, w tym istotnemu wzrostowi kosztu zakupu praw do emisji CO2, w pierwszym półroczu osiągnęliśmy porównywalny zysk operacyjny w stosunku do 2021 r. – podkreśla Andrzej Jedut, prezes zarządu KOGENERACJI S.A. – Trudne warunki, w jakich znajduje się obecnie sektor energetyczny są istotnym wyzwaniem dla naszej działalności. Dzisiaj robimy wszystko, by odpowiednio przygotować się do sezonu zimowego – dodaje Andrzej Jedut.

NOWY PROJEKT INWESTYCYJNY W KRAKOWIE OGŁOSZONY NA FORUM CIEPŁOWNIKÓW POLSKICH

Należąca do PGE Energia Ciepła krakowska elektrociepłownia oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej zawarły umowę o współpracy, dzięki której w przyszłości możliwe będzie uruchomienie jednostek wytwórczych w oparciu o wielkoskalowe pompy ciepła. Porozumienie zmierza do powołania spółki i jest elementem zacieśniającym współpracę pomiędzy partnerami biznesowymi na lokalnym rynku ciepła.

Umowa została podpisana podczas konferencji prasowej w Międzyzdrojach, gdzie odbyło się XXVI Forum Ciepłowników Polskich. Jej sygnatariuszami byli Przemysław Kołodziejak – prezes zarządu PGE Energia Ciepła, Mariusz Michałek – dyrektor Elektrociepłowni PGE Energia Ciepła w Krakowie oraz Marian Łyko – prezes zarządu MPEC i Witold Warzecha, członek zarządu MPEC ds. Rozwoju.

– Biorąc pod uwagę trwający proces transformacji aktywów ciepłowniczych w kontekście przyjętej w październiku 2020 roku Strategii Grupy PGE oraz Planu Dekarbonizacji, PGE Energia Ciepła aktywnie bada i wykorzystuje potencjał nowych technologii, możliwych do wykorzystania pod kątem budowy źródeł ciepła. Współpracując z Miastem Kraków dbamy o zrównoważony i niskoemisyjny rozwój miasta – mówi Przemysław Kołodziejak, prezes zarządu PGE Energia Ciepła.

– Nowe projekty inwestycyjne mają na celu przede wszystkim zwiększyć udział niskoemisyjnych i ekologicznych źródeł produkcyjnych w procesie wytwarzania ciepła. Dotychczasowa współpraca z MPEC to niezawodność miejskiego systemu ciepłowniczego, a dzisiaj zapisujemy nową kartę w historii tej współpracy, która zapewni nie tylko pewność dostaw w przyszłości, ale również innowacje w zakresie rozwoju ciepłownictwa. Współpraca z MPEC to bezpieczeństwo energetyczne dla mieszkańców Krakowa – dodaje Mariusz Michałek, dyrektorkrakowskiej Elektrociepłowni PGE Energia Ciepła.

Na kwestię dekarbonizacji przy jednoczesnym zapewnieniu ciągłości dostaw ciepła zwraca uwagę także prezes zarządu MPEC.

– Dużą szansę na poprawę bilansu energetycznego, a tym samym procesów dekarbonizacji krakowskiego ciepłownictwa upatrujemy w docelowym wykorzystywaniu ciepła odpadowego między innymi z oczyszczalni ścieków. Ścieki będące “odpadem” ze względu na ich ilość oraz temperaturę są ogromnym potencjałem energetycznym. Proces technologiczny odzysku energii cieplnej ze ścieków przy użyciu pomp ciepła, da dodatkową szansę na zasilenie miejskiej sieci ciepłowniczej – powiedział Marian Łyko, prezes zarządu MPEC.

Umowa o współpracy obejmuje powołanie nowej spółki, której zadaniem będzie zaprojektowanie, wybudowanie i eksploatacja instalacji złożonej z pompy ciepła, wykorzystującej ścieki jako dolne źródła ciepła oraz opcjonalnych jednostek kogeneracyjnych w celu zasilania miejskiej sieci ciepłowniczej w Krakowie. Budowa pomp ciepła w krakowskiej oczyszczalni przyniesie szereg korzyści dla każdej ze stron. Celem nadrzędnym jest proces dekarbonizacji systemu ciepłowniczego, który przyczyni się do poprawy jakości powietrza w Krakowie. Dodatkowo realizacja projektu wpisuje się w założenia polityki Miasta Krakowa, ukierunkowanej na osiągnięcie neutralności klimatycznej miasta do 2050 r.

Źródło: PGE EC

„STOPIEŃ MNIEJ ZNACZY WIĘCEJ” – KAMPANIA EDUKACYJNA VEOLII

Veolia Polska rozpoczęła kampanię edukacyjną, której celem jest przekonanie społeczeństwa, że nawet prosta zmiana nawyków korzystania z ogrzewania przekłada się na ograniczenie zużycia paliw, zmniejszenie wydatków i poprawę warunków środowiskowych.

Obecny kryzys paliwowy stawia przed wszystkimi krajami Europy, w tym także Polską, poważne wyzwania. Nadchodzący okres zimowy oznacza dodatkowo zwiększone zapotrzebowanie na surowce energetyczne potrzebne do produkcji ciepła. Zmiany na rynkach gazu i węgla powodują, że wyzwaniem są nie tylko ceny tych paliw ale także ich dostępność, a co za tym idzie bezpieczeństwo energetyczne.

W warunkach ograniczonej dostępności paliw szczególnie ważna staje się społeczna odpowiedzialność za efektywne wykorzystanie produkowanej z nich energii elektrycznej i ciepła. W przypadku ciepła – efektywność zależy zarówno od poziomu izolacji termicznej budynków, sprawności wewnętrznych instalacji, jak i odpowiednich nawyków użytkowników. Badanie przeprowadzone przez Izbę Gospodarczą Ciepłownictwo Polskie wykazało, że ponad połowa Polaków przegrzewa swoje mieszkania, utrzymując średnią temperaturę na poziomie 22°C i więcej.

Veolia, która jest największym prywatnym producentem i dostawcą ciepła w Polsce podjęła wyzwanie czynnej promocji właściwych nawyków w zakresie użytkowania ciepła w ramach kampanii edukacyjnej „Stopień mniej znaczy więcej”.

– Wzrost efektywności energetycznej i zmniejszenie zużycia paliw to priorytetowe elementy naszej wieloletniej strategii walki ze zmianami klimatycznymi. Obecny kryzys daje nam wszystkim impuls do tego, żeby przyczynić się do podniesienia wspólnego bezpieczeństwa energetycznego. Musimy zdać sobie sprawę z tego, że każdy z nas ma wpływ na to jak wykorzystujemy energię, a tym samym jak zużywamy zasoby naszej planety. Ograniczenie temperatury o 1 stopień to dobry początek, ale w przyszłości powinniśmy iść dalej i na stałe zredukować temperaturę ogrzewania pomieszczeń do 18 -19 stopni – powiedział Frédéric Faroche, dyrektor generalny, prezes Grupy Veolia w Polsce.

Kampania oparta jest na przekazie, że zmniejszenie temperatury ogrzewania nawet o jeden stopień przynosi oszczędności, jest korzystne dla zdrowia, i ma pozytywny wpływ na środowisko. Oznacza to w praktyce 5 – 8% oszczędzonego ciepła, zmniejszenie negatywnych efektów przegrzewania organizmu i redukcję emisji pochodzących ze spalania paliw.

– Nasza kampania ma na celu przekonanie społeczeństwa, że prosta zmiana nawyków się po prostu opłaca. Wierzę, że wykorzystane w kampanii argumenty odwołujące się do benefitów – oszczędzania, troski o planetę i naszego własnego zdrowia – przekonają ludzi do zmiany przyzwyczajeń. Kampania “Stopień mniej znaczy więcej” jest realizacją misji Veolii oraz umacnia naszą pozycję jako lidera transformacji ekologicznej – dodała Magdalena Kempiński, dyrektor komunikacji korporacyjnej Grupy Veolia w Polsce.

Kampania będzie prowadzona w Łodzi i Poznaniu, w miastach, w których Veolia odpowiada za produkcję i dostawy ciepła. Nośniki obejmują: outdoor – citylighty, reklamy na przystankach autobusowych i autobusach miejskich; radio – anteny stacji grupy Agora: Złote Przeboje, Radio Pogoda, Rock Radio; Internet – platformę Onet i Business Insider oraz sieci afiliacyjne.

JERZY BUZEK Z PRZESŁANIEM DO UCZESTNIKÓW XXVI FORUM CIEPŁOWNIKÓW POLSKICH

Rozpoczynając pierwszy panel tegorocznego Forum, uczestnicy usłyszeli przesłanie byłego premiera, przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, a obecnie europosła prof. Jerzego Buzka.

„Cieszę się, że mogę tą drogą przekazać Wam kilka słów – przyjazd do Międzyzdrojów uniemożliwiła mi, rozpoczynająca się dzisiaj, sesja plenarna Parlamentu Europejskiego.

W tym tygodniu zagłosujemy w Strasburgu między innymi nad stanowiskiem Parlamentu na negocjacje – tak zwane trialogi – z reprezentującą Radę UE Prezydencją Czeską w sprawie dyrektywy o (1) odnawialnych źródłach energii oraz (2) o efektywności energetycznej. Jest w nich wiele kwestii kluczowych dla Państwa: od celu wzrostu OZE w sektorze do 2030 r. – i sposobów jego obliczania, przez obowiązek zapewnienia dostępu stronom trzecim do sieci ciepłowniczych aż do – zmienianej definicji efektywnego systemu ciepłowniczego czy nowych kryteriów dla wysokosprawnej kogeneracji.

O tym wszystkim będziecie Państwo zapewne również za chwilę rozmawiać – i Pan Ryszard Pawlik, mój doradca w Brukseli, może szczegółowo przedstawić tu postulaty Parlamentu Europejskiego w tych tematach. W trakcie prac nad obydwoma dyrektywami w mojej komisji Przemysłu, Badań i Energii (ITRE) w ostatnim roku, zabiegałem mocno o zapisy jak najkorzystniejsze dla ciepłownictwa systemowego i jego odbiorców. Mam nadzieję, że w najbliższych dniach sesja plenarna zatwierdzi to, co dobrego udało się nam wynegocjować.

Tydzień w Strasburgu upłynie jednak nie tylko pod znakiem głosowań – w środę przewodnicząca Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen, wygłosi coroczne orędzie o stanie Unii. Biorąc pod uwagę okoliczności na pewno będzie w nim sporo na temat sposobów radzenia sobie z deficytem surowców energetycznych oraz ich rosnącymi cenami – spodziewamy się zapowiedzi specjalnych rozwiązań już na nadchodzącą zimę. Temu poświęcone było zresztą także piątkowe nadzwyczajne posiedzenie Rady ds. Energii. W tym sensie Państwa Forum odbywa się w niezwykle gorącym czasie – ale i, co warte podkreślić, bardzo „na czasie”! 

Nie dziwi mnie to zupełnie – jako branża, jako Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie, od lat doskonale czujecie „brukselski puls”; wiecie jak się skutecznie odnaleźć w unijnym procesie legislacyjnym, zawczasu sygnalizujecie problemy i proponujecie konstruktywne rozwiązania, a nawet – jak czas pokazał – na swój sposób wyznaczacie trendy. Podam tylko dwa przykłady.

Po pierwsze – Wasza kampania edukacyjna „20 stopni dla klimatu”, promująca rozsądne korzystanie z ciepła, rozpoczęta 2 lata temu. A dziś obniżanie temperatury termostatów to jeden z wiodących elementów strategii „REPowerEU” – pilnego odchodzenia przez Unię od importu gazu z Rosji. Czyli można powiedzieć: „20 stopni dla klimatu”, ale i „20 stopni dla Ukrainy” – tak trzymać! 

I po drugie – walka ze spekulacjami w unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji CO2 (EU ETS). W trakcie trwających właśnie prac nad rewizją dyrektywy ETS, udało nam się w Parlamencie Europejskim wprowadzić zapis ograniczający udział w tym rynku wyłącznie do firm, które kupują uprawnienia na swoje potrzeby lub w imieniu tych podmiotów. Zgłosiłem taką poprawkę w komisji ITRE, potem udało się dla niej zbudować większość na sesji plenarnej; jednak pierwszymi, którzy – i to już w 2018 r.! – mówili mi o problemie wpływu spekulacji na ceny w systemie ETS, byli Panowie Jacek Szymczak i Bogusław Regulski – korzystając z okazji obydwu Panów Prezesów serdecznie pozdrawiam!

Wierzę, że w ramach obecnej reformy ETS uda nam się w końcu tę sprawę pozytywnie rozstrzygnąć – podobnie jak inne kwestie kluczowe dla ciepłownictwa systemowego: dodatkowe bezpłatne uprawnienia czy przyśpieszenie przywracania z rezerwy MSR uprawnień na rynek, gdy ich ceny przez dłuższy czas utrzymują się na niezwykle wysokich poziomach.

Cieszy mnie, że dziś, w tej niewątpliwie bardzo trudnej sytuacji, nie zastanawiacie się jako sektor „czy robić” transformację, ale co najwyżej – „jak robić” ją nieco inaczej. 

To ważne, bo przecież to, że zmagamy się z bolesnymi dla gospodarki skutkami pandemii czy barbarzyńskiej inwazji Rosji na Ukrainę nie oznacza, że klimat przestał się nagle zmieniać na gorsze. Minione lato przypomniało o tym, niestety, drastycznie: rekordowe upały, susza być może najgorsza od 500 (!) lat, pożary lasów, gwałtownie malejące rezerwy wody. Globalne ocieplenie postępuje, a jedyną odpowiedzią na nie jest transformacja energetyczna – prowadzona w sposób mądry, racjonalny kosztowo i sprawiedliwy społecznie; w Polsce nie powiedzie się ona bez Was – bez ciepłownictwa systemowego. To wielka odpowiedzialność i wyzwanie, ale jestem przekonany, że na tym Forum wypracujecie sposoby, jak przekuć to w równie wielką szansę“.

DĄB CIEPŁOWNICTWA 2022 PRZYZNANY

Około pół godziny po rozpoczęciu XXVI Forum Ciepłowników Polskich, prezes IGCP Jacek Szymczak oraz wiceprezes Bogusław Regulski, wręczyli tegoroczne nagrody. „Dąb Ciepłownictwa” otrzymał w tym roku Witold Niesiołowski.

W pierwszej kolejności przypomniano jednak zeszłorocznego zwycięzcę – Tadeusza Kurkowiaka z Veolia Poznań.

„W tym roku wyróżniona została osoba, która bezsprzecznie wpasowuje się w nazwę tej nagrody. Wspomnę tylko, że osoba ta rozpoczęła praca w wydziale ciepłowniczym Stoczni Gdańskiej. Po 50 latach jest tutaj dalej z nami – wyróżniony został Pan Witold Niesiołowski” – mówił prezes IGCP Jacek Szymczak.

Nagrodzony Witold Niesiołowski powiedział zaś, „że dziękuję kapitule za wyróżnienie. W tak zacnym gronie zostać docenionym, to ogromna radość. Ponad 50 lat temu rozpocząłem pracę w stoczni gdańskiej. Przez wszystkie te lata pracowałem w naszej branży”.

Wkrótce rozpocznie się część merytoryczna Forum.

ROZPOCZĘŁO SIĘ XXVI FORUM CIEPŁOWNIKÓW POLSKICH

W poniedziałek 12 września br. rozpoczęło się XXVI Forum Ciepłowników Polskich. Na scenie obecni są już prezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie Jacek Szymczak oraz wiceprezes Bogusław Regulski.

Rozpoczęte w Międzyzdrojach XXVI Forum Ciepłowników Polskich odbywa się w szczególnym czasie – w dobie wyzwań i zagrożeń stojących przed krajowymi ciepłownikami.

Po tegorocznych “Laurach Ciepłownictwa” rozpocznie się panel inaugurujący “Realizacja transformacji w sytuacji kryzysowej”. Dowiedzieliśmy się również, że w kategorii “Laur honorowy” – nagroda nie będzie przyznana. Nie jest to nic nadzwyczajnego, gdyż decyzją kapituły były już takie lata, gdy nie zostały one przyznane.