Home Archive by category Technologie

Technologie

MIEJSKIE PRZEDSIĘBIORSTWO CIEPŁOWNICZE W BELGRADZIE WYKORZYSTA ENERGIĘ GEOTERMALNĄ W CIEPŁOWNICTWIE MIEJSKIM

Przedsiębiorstwo ciepłownicze Beogradske Elektrane zaprosiło do składania ofert na wykonanie badania potencjału geotermalnego zasobów wód gruntowych na terenie ich ciepłowni i kotłowni. Celem badania jest zbadanie możliwości wykorzystania energii geotermalnej w ciepłownictwie w stolicy Serbii, co pomogłoby w dekarbonizacji systemu.

Zgodnie z dokumentami przetargowymi Beogradske Elektrane planuje zbadać potencjał geotermalny wód podziemnych w celu zmniejszenia zużycia kluczowych źródeł energii – gazu ziemnego, paliw płynnych i energii elektrycznej – zgodnie z europejskim celem rozwoju bezemisyjnych systemów ciepłowniczych dostępny na Portalu Zamówień Publicznych.

Wartość zamówienia to 30 mln RSD (ok. 255 800 euro), a termin składania ofert upływa 24 sierpnia.

Remonty głównych ciepłowni i kotłowni utorowały drogę do wprowadzenia odnawialnych źródeł energii w ciepłownictwie w Belgradzie.
Zgodnie z dokumentami, remontując wszystkie swoje główne ciepłownie i kotłownie, Beogradske Elektrane stworzył warunki do rozpoczęcia wprowadzania odnawialnych źródeł energii, zwłaszcza energii geotermalnej, do systemu ciepłowniczego Belgradu.

Kluczowe cele badania to przeprowadzenie gruntownej eksploracji geotermalnej w 18 wybranych lokalizacjach, ocena potencjału geotermalnego oraz identyfikacja najbardziej obiecujących lokalizacji, które mogą służyć jako obszary pilotażowe do dalszych badań.

Badanie powinno wykazać, czy możliwe jest wykorzystanie zasobów geotermalnych w ciepłownictwie w Belgradzie.
Cele obejmują również kwantyfikację zasobów geotermalnych i ocenę możliwości ich wykorzystania w ciepłownictwie, a także określenie wykonalności technologicznej i finansowej dla każdej z lokalizacji.

Oferenci muszą być zarejestrowani jako organizacje naukowo-badawcze o łącznych przychodach operacyjnych co najmniej 60 mln RSD (około 511 000 EUR) i bez strat netto odnotowanych w ciągu ostatnich trzech lat finansowych.

Źródło: Balkan Green Energy News

HOLTEC Z NOWĄ TECHNOLOGIĄ CIEPŁOWNICZĄ

Holtec International ogłosił system ogrzewania miejskiego HI-HEAT, który położyłby kres zależności od spalania gazu do ogrzewania domów i firm na całym świecie, “zwłaszcza wschodnioeuropejskich demokracji desperacko uzależnionych od niego w miesiącach zimowych”.

System składa się z dwóch modułów zwanych Preservator i Steam Chest. Preservator zachowuje zmagazynowane ciepło, natomiast Steam Chest, mniejszy izolowany zbiornik, służy do utrzymywania zapasów pary w celu stabilizacji systemu zasilania. 

Największym przewidywanym systemem produkowanym fabrycznie jest HI-HEAT 100, system o mocy 29,3 MWh, który może dostarczać parę cykliczną o pożądanym natężeniu przepływu do sieci ciepłowniczej. “Jeśli system HI-HEAT będzie odpowiednio uzupełniany nieregularnymi nadwyżkami energii elektrycznej z sieci, może być zwymiarowany tak, aby dostarczać parę grzewczą w sposób ciągły i bezterminowy. Ponieważ nie ma ograniczeń co do liczby systemów, które mogą być rozmieszczone równolegle w dowolnym miejscu, nie ma ograniczeń co do podaży pary dostępnej dla ogrzewania miejskiego lub jakiegokolwiek innego zastosowania”.

System HI-HEAT jest ładowany przez nadwyżkę mocy z sieci, czyli wtedy, gdy dostępna moc przekracza jednoczesne zużycie. Źródło energii elektrycznej, najlepiej jądrowe, słoneczne lub wiatrowe, może być oddalone o setki mil od podgrzewacza okręgowego.

HI-HEAT 100 jest największym praktycznym systemem, który może być wyprodukowany w sklepie i zainstalowany w terenie. HI-HEAT o mniejszej pojemności, powiedzmy HI-HEAT 60 (60 milionów BTU lub 17,6 MWh pojemności) będzie miał 60% wysokości HI-HEAT 100, ale poza tym będzie identyczny w szczegółach anatomicznych.

System HI-HEAT nie posiada żadnych ruchomych części ani składników ograniczających żywotność i dlatego należy oczekiwać, że będzie służył w sposób zadowalający przez wiele, wiele dekad, zauważył Holtec. W przeciwieństwie do baterii litowo-jonowych, likwidacja systemu HI-HEAT nie będzie wiązała się z utylizacją materiałów niebezpiecznych.

W większości przypadków, HI-HEAT 100 po prostu przejdzie na emeryturę i zastąpi istniejący kocioł gazowy. Holtec spodziewa się produkować systemy HI-HEAT lokalnie w regionie, w którym będą one używane. 90% materiałów potrzebnych do budowy systemu może być pozyskiwanych lokalnie. Postawienie i uruchomienie systemów HI-HEAT podczas nadchodzącej zimy na obszarach dotkniętych brakiem gazu jest wykonalne.

“Uważamy, że spalanie gazu wydobytego z ziemi w celu zanieczyszczenia środowiska jest skandalicznym nadużyciem naturalnego zasobu, który jest najlepiej wykorzystywany do produkcji cennych materiałów przemysłowych, takich jak chemikalia, tworzywa sztuczne i tym podobne”, powiedział dyrektor generalny i główny dyrektor ds. technologii firmy Holtec, dr Kris Singh. “Przewidujemy, że systemy ciepłownicze HI-HEAT będą zasilane przez działające elektrownie jądrowe w najbliższym czasie i przez nasze zaawansowane reaktory lekkowodne SMR-160 w następnej dekadzie, kiedy mamy nadzieję rozpocząć uruchamianie naszych reaktorów w coraz większej liczbie w celu dekarbonizacji globalnego środowiska”.

Źródło: neimagazine.com

INNOWACJE NCBR DLA ZIELONEGO CIEPŁOWNICTWA

Dzięki innowacjom, które powstają pod skrzydłami Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, rachunki za ogrzewanie mogą znacząco zmaleć, a marnowanie ogromnych ilości ciepła zostanie zakończone. Nowoczesne ciepłownie, elektrociepłownie czy biogazownie, których prototypy przygotowują już wykonawcy, to nie tylko wymierne korzyści ekonomiczne i dla środowiska, lecz także większe bezpieczeństwo energetyczne Polski. Ich realizacja możliwa jest dzięki wsparciu Funduszy Europejskich w ramach Programu Inteligentny Rozwój.

Nieszczelne okna, brak odpowiedniego ocieplenia, ale także tradycyjne kratki wentylacyjne sprawiają, że zimą nawet 60% ciepła wykorzystywanego do ogrzewania domów jest tracone. Termomodernizacje budynków, wymiana wentylacji grawitacyjnej na mechaniczną z odzyskiem ciepła i dostosowanie ilości energii cieplnej do rzeczywistych potrzeb należą więc do najlepszych sposobów na wsparcie modernizacji polskiego ciepłownictwa. Ale niezwykle ważne są też działania, które wykraczają poza myślenie o pojedynczym obiekcie.

– Systemy i technologie obsługujące większy obszar posiadają znaczący potencjał, który dzięki odpowiednim innowacjom powinien zostać należycie wykorzystany. I to właśnie ten cel przyświeca przedsięwzięciom realizowanym w innowacyjnej formule zamówień publicznych, na które pozyskaliśmy wsparcie z Funduszy Europejskich – mówi dr Remigiusz Kopoczek, p.o. dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. – Wybraliśmy ścieżkę, dzięki której w wyniku prac badawczych prowadzonych przez wykonawców powstaną nie tylko koncepcje technologiczne, lecz także konkretne pełnoskalowe i rzeczywiście działające rozwiązania na miarę strategii Europejskiego Zielonego Ładu. Liczymy na to, że przez ich zwielokrotnienie uda się je upowszechnić na rynku – dodaje.

Innowacyjna elektrociepłownia…

„Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym” i „Ciepłownia Przyszłości, czyli system ciepłowniczy z OZE” to dwa dopełniające się nawzajem przedsięwzięcia badawcze, które pomogą w systemowej transformacji sektora ciepłowniczego w Polsce, wykorzystując odnawialne źródła energii.

– Wykonawcy mieli za zadanie pokazać, że w lokalnym, wydzielonym systemie ciepłowniczym można osiągnąć udział OZE w wysokości przynajmniej 80%. Zdawaliśmy sobie sprawę, że to bardzo ambitne założenia. Jednak deklaracje we wnioskach znacznie przekraczały tę wartość. Ostatecznie w II etapie przedsięwzięcia „Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym” w Sokołowie Podlaskim powstanie nowatorski system, który będzie pracował z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii na poziomie bliskim 100% i dostarczał ciepło mieszkańcom w cenie porównywalnej do tradycyjnych systemów wykorzystujących paliwa kopalne. To właśnie oferowane parametry przesądziły o tym, że ta koncepcja została oceniona najwyżej – informuje Aneta Więcka z NCBR, kierownik projektu.

W przedsięwzięciu przyjęto kilka istotnych kryteriów. Przewidziana do modernizacji elektrociepłownia ma być oparta na paliwach kopalnych, moc systemu ma wynieść przynajmniej kilka megawatów, a obszar powierzchni ogrzewanej – co najmniej 15 tys. m2, przy czym najlepsi wykonawcy zakładają uzyskanie nawet 90 tys. m2. Nie chodzi więc o modernizację systemu ciepłowniczego dla dużego miasta, lecz dla mniejszego obszaru – np. kilku osiedli lub niedużej miejscowości. Rozwiązania mają być jednak skalowalne, czyli łatwe do wdrożenia także na większym obszarze.

Co istotne, zmodernizowany system będzie się opierać na odnawialnych źródłach energii, wykluczone jest natomiast spalanie biomasy z uwagi na obciążenie dla środowiska. – Zadanie jest bardziej wymagające. Dopuszczamy takie technologie, jak: pompy ciepła, kolektory słoneczne, panele fotowoltaiczne, biogaz, biometan, zielony wodór czy też magazyny sezonowe i dobowe – wylicza Aneta Więcka.

Ważnym elementem jest kogeneracja. Tradycyjnie uzyskuje się ją poprzez spalanie węgla i gazu, co pozwala na wytworzenie i energii cieplnej, i energii elektrycznej. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju chce jednak, by w tym przypadku kogenerację uzyskano dzięki OZE, np. biometanowi bądź zielonemu wodorowi.

…i innowacyjna ciepłownia OZE

W przedsięwzięciu „Ciepłownia Przyszłości, czyli system ciepłowniczy z OZE” prototypowa instalacja powstanie w Lidzbarku Warmińskim i również w blisko 100 proc. będzie oparta na technologiach wykorzystujących odnawialne źródła energii.

Całość ma być zintegrowana z magazynami ciepła. Główna różnica w porównaniu z elektrociepłownią polega na tym, że od wykonawców nie oczekuje się kogeneracji (której nie ma w większości polskich ciepłowni). – Ciepłownictwo kiedyś mogło być uznawane za obciążenie, ale dziś ciepłownie i elektrociepłownie to szansa. Warto zatem zadbać o to, by cały system był jak najbardziej przemyślany i nie dopuszczał do marnowania ciepła i energii elektrycznej – ocenia Maciej Martyniuk z NCBR, kierownik projektu.

Według niego ciepłownie i elektrociepłownie przyszłości nie tylko będą dostarczać ciepło, ale staną się także swego rodzaju centrum zarządzania energią i energetyką na danym obszarze. – Dzisiaj efektywność postrzegamy głównie poprzez programy krajowe, ale w pierwszej kolejności powinniśmy myśleć o niej w kontekście lokalnym i zastanawiać się, czy energia na danym obszarze jest racjonalnie wykorzystywana. Dlatego za jakiś czas ciepłownie powinny stać się ośrodkami dbającymi o efektywność energetyczną na konkretnym obszarze i być elementem pośrednim między krajowym systemem energetycznym a użytkownikiem – uważa Maciej Martyniuk.

Trzeba mieć przy tym na uwadze, że OZE w ciepłownictwie daje najwięcej pożytku wtedy, gdy energia jest nam potrzebna w mniejszym stopniu. Przykładem mogą być kolektory słoneczne i fotowoltaika, które sprawdzają się zwłaszcza latem, gdy zapotrzebowanie na ciepło jest znacznie mniejsze.

– Ciepłownie powinny zajmować się nie tylko wyprodukowaniem energii, ale i jej zmagazynowaniem w różnych w formach, np. w gruncie lub wybranym medium wodnym. Pozwoli to zmniejszyć straty systemowe i wykorzystać ciepło wtedy, gdy jest na nie największe zapotrzebowanie – tłumaczy Maciej Martyniuk. – W Polsce istnieje ponad 500 systemów ciepłowniczych o mocy termicznej przynajmniej 1 MW. To oznacza, że większość powiatów dysponuje systemami ciepłowniczymi – i wszystkie one mogą zostać zmodernizowane. A wręcz muszą, bo w związku z wojną zabraknie węgla niskosiarkowego, który można byłoby spalać w kotłach, a z czasem unijne wymogi dotyczące emisyjności ciepłowni będą coraz ostrzejsze – dodaje.

Drogowskazy dla ciepłownictwa

Spalanie paliw kopalnych (zwłaszcza gazu) w celu wytworzenia ciepła oznacza większą zależność od importu surowców energetycznych. Do tego ciepłownie odpowiadają za około 22% krajowej emisji dwutlenku węgla, którego rosnące stężenie w atmosferze jest główną przyczyną zmiany klimatu. Rosnące koszty za emisje CO2 w ramach unijnego systemu EU ETS oznaczają zaś coraz większe obciążenie dla przedsiębiorstw ciepłowniczych i pogorszenie ich sytuacji finansowej.

Mało kto zdaje sobie sprawę, że zainstalowana w Polsce moc w ciepłownictwie systemowym i indywidualnym jest nawet trzy razy większa od zainstalowanej mocy elektrycznej. Samo ciepłownictwo systemowe obejmuje ponad 40% gospodarstw domowych i jest jednym z największych w Europie. Niestety, około 80% systemów nie jest efektywnych energetycznie. Oznacza to, że ogromne ilości ciepła są po prostu marnowane.

Żeby dostarczyć energię cieplną odbiorcom w przystępnej cenie i z myślą o ochronie klimatu, ciepłownictwo systemowe musi przejść gruntowną zmianę. Przedsięwzięcia NCBR powstały, aby to ułatwić.

– Przygotowanie obu projektów było dla nas dużym wyzwaniem. Jednak już dialog techniczny z rynkiem i potencjalnymi wykonawcami pokazał, że nasze założenia są możliwe do zrealizowania. Mamy przecież pompy ciepła, są kolektory słoneczne, biogazownie, biometanownie. Znalazło to odzwierciedlenie w złożonych wnioskach. Innowacją w naszych przedsięwzięciach jest połączenie wszystkich elementów w całość – mówi Aneta Więcka, zaangażowana w oba przedsięwzięcia ciepłownicze. – Widzimy wszyscy, że era paliw kopalnych dobiega końca. Widzimy też, co dzieje się za naszą wschodnią granicą i że uznawanie gazu za paliwo przejściowe nie jest dobrym pomysłem. Dlatego warto jak najszybciej przeskoczyć etap paliwa przejściowego i przejść na OZE – dodaje.

Urząd Regulacji Energetyki jeszcze niedawno podawał, że uśredniony koszt ciepła dla różnych źródeł energii wynosi od 60-70 do 100 zł za gigadżula (obecnie ceny te rosną). Prototypowe rozwiązania, które powstaną w przedsięwzięciach NCBR, wspieranych przez Fundusze Europejskie w ramach Programu Inteligentny Rozwój, mają przynieść podobne kwoty. Mając jednak na uwadze, że zmodernizowane z myślą o OZE systemy nie będą już silnie narażone na wzrost opłat za emisje CO2 i znacząco wesprą działania na rzecz ochrony klimatu, korzyści są wymierne. A gdy ciepło będzie wytwarzane wraz z energią elektryczną – jeszcze większe.

Innowacyjna biogazownia

Jak już wspomniano, wśród odnawialnych źródeł energii w ciepłownictwie znaczący potencjał mają również biogaz i biometan. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju postanowiło poszukać usprawnień technologicznych i w tym zakresie. Przedsięwzięcie „Innowacyjna biogazownia” ma pozwolić na wykorzystanie odpadów i produktów ubocznych rolnictwa oraz przetwórstwa rolno-spożywczego do produkcji biometanu.

Dzięki współpracy NCBR z Uniwersytetem Przyrodniczym w Poznaniu, partnerem strategicznym w tym przedsięwzięciu, pierwsza w Polsce biogazownia produkująca biometan, która nie będzie emitować uciążliwych zapachów, powstanie w Brodach w gminie Lwówek, w województwie wielkopolskim.

 Jednym z największych problemów polskich biogazowni jest brak możliwości wytwarzania w nich biometanu, który później mógłby zostać wtłoczony do sieci gazowej lub być bezpośrednio paliwem dla maszyn rolniczych  czy autobusów. Drugim aspektem utrudniającym rozwój tej technologii jest brak możliwości wykorzystywania różnego rodzaju substratów w jednej instalacji. Bardzo często przeciwko budowie nowych instalacji występują też mieszkańcy z okolic planowanych inwestycji, bo obawiają się nieprzyjemnych zapachów czy ruchu ciężarówek. Jak zaradzić tym problemom? Zaprojektować biogazownię uniwersalną – uważa dr Tomasz Rożek, popularyzator nauki i twórca strony „Nauka. To lubię”, który w ośmiu krótkich filmach przedstawia działania NCBR wpisujące się w strategię Europejskiego Zielonego Ładu, współfinansowane z Funduszy Europejskich.

W przedsięwzięciu przyjęto kilka kryteriów. To m.in. wydajność produkcji metanu i biometanu z tony suchej masy organicznej substratu, przy jednoczesnym zapewnieniu bezodorowości i stabilności produkcji biometanu w instalacji. Demonstrator będzie wytwarzał biometan m.in. z nawozów naturalnych takich jak obornik bydlęcy i kurzy czy gnojowica bydlęca, ale także odpadów z przemysłu rolno-spożywczego, takich jak odpadowa masa roślinna, wywar gorzelniany czy przeterminowane produkty spożywcze. Substraty te zostaną przefermentowane, a następnie uzyskane z nich biopaliwo, tj. biometan, będzie mogło zostać wprowadzone do sieci dystrybucyjnej gazowej lub sprężone (tj. bioCNG) lub skroplone (tj. bioLNG) i dostarczone do odbiorcy końcowego.

– Ze względu na możliwość obniżenia kosztów ogrzewania, tego typu biogazownie są dla funkcjonowania systemu ciepłowniczego w Polsce niezwykle ważne – ocenia Miłosz Krzymiński z NCBR, kierownik projektu „Innowacyjna biogazownia”.

Kolejny plus to duży udział w ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych. – Gdy wykorzystujemy gnojowicę bezpośrednio na polu, uwalniamy bardzo duże ilości metanu. Dużymi emitentami są również składowane na polach pryzmy obornika. Innowacyjne biogazownie pozwolą wykorzystać energetycznie gnojowicę, obornik i odpady z przemysłu rolno-spożywczego, a w efekcie zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych. Biogaz bądź biometan wytworzony z substratów o charakterze odpadowym cechuje ujemny ślad węglowy – wyjaśnia Miłosz Krzymiński.

Choć w Europie istnieje około 19 tys. biogazowni, w Polsce jest ich tylko około 300. Jednocześnie importujemy około 13 mld m3 gazu ziemnego rocznie, który w większości – nawet 8 mld m3 – można według ekspertów zastąpić biometanem z samych odpadów rolnych (odpady komunalne dają potencjał wytworzenia kolejnych 4 mld m3 biometanu, ale w ich przypadku potrzebne są inne technologie). – Gdyby wykorzystać odpady z przemysłu rolno-spożywczego oraz komunalnego, można by uzyskać energię porównywalną do energii wyprodukowanej przez kilka reaktorów jądrowych – zauważa Tomasz Rożek, twórca strony „Nauka. To lubię”.

Wykorzystać efekt skali

Ważnym wymogiem wszystkich wymienionych przedsięwzięć jest ich skalowalność. Oznacza to, że choć demonstratory nie będą zbyt duże, zwiększenie ich skali ma być stosunkowo łatwe. Pozwoli to na masowe wprowadzanie innowacji stworzonych w NCBR przy wsparciu Funduszy Europejskich w ramach Programu Inteligentny Rozwój.

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju prowadzi obecnie 9 inicjatyw badawczych wspierających realizację strategii Europejskiego Zielonego Ładu (European Green Deal). W duchu tej transformacji, dzięki zaangażowaniu środków z Funduszy Europejskich w ramach Programu Inteligentny Rozwój, Centrum realizuje przedsięwzięcia: „Ciepłownia Przyszłości, czyli system ciepłowniczy z OZE”, „Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym”, „Innowacyjna biogazownia”, „Budownictwo efektywne energetycznie i procesowo”, „Oczyszczalnia przyszłości”, „Magazynowanie energii elektrycznej”, „Magazynowanie Ciepła i Chłodu”, „Wentylacja dla szkół i domów” oraz „Technologie domowej retencji”.

Projekty, nad którymi pracują wykonawcy, to szansa dla Polski na czystsze środowisko, zdrowsze społeczeństwo i nowoczesną, konkurencyjną gospodarkę.

Źródło: NCBR

UKRAIŃSKI PRODUCENT KOTŁÓW PRZEMYSŁOWYCH PODBIJE POLSKI RYNEK?

Ukraiński lider w produkcji kotłów przemysłowych „Kriger” będzie próbował zdobyć polski rynek – właśnie zdecydował się wejść na nasz krajowy rynek. Firma koncentruje się na produkcji kotłów na biomasę o mocy od 0,3 do 12 mW, posiada technologię produkcji kotłów na RDF i kogenerację.

Z celu systematycznego wsparcia oraz obsługiwania europejskich klientów, podjęto decyzję, wspólnie z polskim partnerem Dnipro-M Sp. z o.o., o powołaniu polskiej firmy serwisowej “Industrial heating solution”, która będzie zajmowała się sprzedażą, serwisem gwarancyjnym i pogwarancyjnym kotłów Kriger.

Producent posiada ponad 20-letnie doświadczenie w masowej produkcji i wdrażaniu kotłów na biomasę do 12 MW. Ponad 3000 zrealizowanych projektów. 140 wykwalifikowanych pracowników oraz 5 własnych obiektów energetycznych, wyposażonymi kotłami marki Kriger.

Firma Kriger produkuje kotły wodne, parowe oraz na olejtermiczny na paliwo stałe i RDF ze zmechanizowanym procesem spalania paliw o wilgotności do 55% na ruszcie ruchomym. Nowoczesny system sterowania pozwala działanie kotłowni bez stałej obecności personelu. 

Ukraińskie kotły charakteryzują się pełną automatyzacją podawania paliwa i odpopielania, monitoringiem i automatyczną optymalizacją pierwotnego i wtórnego nadmuchania, systemem recyrkulacji i oczyszczenia spalin, optymalną konstrukcją z bardzo grubego metalu oraz optymalną konstrukcją z bardzo grubego metalu oraz podwójną betonową powłoką i termoizolacją, specjalną wewnętrzną geometrią paleniska, inteligentnym systemem sterowania procesem spalania, pracy kotła i popiołu usuwanie. Kotły Kriger wyrożnia się nowoczesną kompaktową konstrukcją i wysoką niezawodnością, gwarantowanymi parametrami ekologicznymi i wysoką sprawnością, niskimi kosztami eksploatacji oraz szeroką gamą modeli.

Kotły Kriger są instalowane na Ukrainie, Białorusi, Francji, Wielkiej Brytanii i innych krajach. W szczególności wspólnie z partnerami Weiss France opracowano specjalną linię kotłów na rynek UE i wyprodukowano 52 kotły o łącznej mocy 91 MW dla francuskiego odbiorcy. Kotły Kriger zdobyły również zaufanie białoruskiego biznesu, gdzie w tym czasie zrealizowano ponad 30 projektów. Fabryka kotłów Kriger dostarczyła do Wielkiej Brytanii 29 kotłów o łącznej mocy 47 MW. 19 z 29 wymienionych wyżej obiektów to jednostki kogeneracyjne budowane we współpracy z wysokiej klasy producentem turbin ORC Electratherm (USA). Biorąc pod uwagę ilość obiektów, w 2019 roku powstało przedstawicielstwo Kriger w Wielkiej Brytanii – Kriger Boilers UK Ltd. Dostrzegając potencjał Polski, przedstawicielstwo w kraju już realizowane przez Dnipro-M Sp. z o.o., że w niedalekiej przyszłości przejdzie do nowo utworzonej firmy – “Industrial heating solution”.

W latach 2017-2019 firma Kriger zbudowała i uruchomiła unikalną ORC elektrociepłownie na biomasie. Projekt był realizowany na Ukrainie w ramach programu Banku Światowego. Moc cieplna – 39 MW oraz moc elektryczna – 1,6 MW, paliwo – zrębki i biomasa pochodzenia rolniczego, gaz ziemny (jako paliwo zapasowe). Projekt obejmuje montaż dwóch kotłów na paliwo stałe o łącznej mocy 15 MW oraz dwóch rezerwowych kotłów gazowych o mocy 12 MW każdy. Moduł energetyczny obiektu wyposażony jest w nowoczesną turbinę ORC produkcji Enertime (Francja). Firma Kriger realizowała ten projekt jako generalny wykonawca.

W 2020 roku firma Kriger zbudowała pierwszą kotłownię na Ukrainie na paliwie RDF, która dostarcza ciepło i ciepłą wodę do szpitala regionalnego . Wyjątkowość projektu polega na połączeniu odzyskania energii z paliwa RDF z niszczeniem odpadów biomedycznych.

Aby zapewnić najwyższe standardy bezpieczeństwa środowiskowego, biuro inżynierskie Kriger opracowało szereg rozwiązań technicznych, a mianowicie:

  • Zmodyfikowany ruszt do gładkiego i równomiernego spalania RDF;
  • Rozbudowane palenisko kotła z redystrybucją przepływów powietrza do spalania;
  • Wtrysk wody amoniakalnej w celu stłumienia tlenków azotu;
  • Zainstalowany palnik wielopaliwowy do utrzymania dolnego progu temperatury (2 sek, 850 C);
  • Zainstalowany skruber mokry do końcowego oczyszczania gazów spalin.

Unikalne rozwiązania techniczne i doświadczenie pozwalają na modernizację istniejących kotłów i przekształcenie ich na paliwo RDF. Dla tych klientów, którzy chcieliby w przyszłości przejść na paliwa alternatywne przy minimalnych kosztach, oferujemy kotły z natychmiast wdrożonym know-how w zakresie RDF, które pozwala na pozyskiwanie energii z RDF, zaraz po zainstalowaniu dodatkowych urządzeń do oczyszczania emisji.

Prezentacja oferty na rynku polskim jest już realizowana przez Dnipro-M Sp. z o.o., która w niedalekiej przyszłości przejdzie do nowo utworzonej firmy – Industrial Heating Solution.

KOGENERACJA I POLITECHNIKA WROCŁAWSKA PODPISAŁY POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY

Zespół Elektrociepłowni Wrocławskich KOGENERACJA należący do PGE Energia Ciepła z Grupy PGE oraz Wydział Mechaniczno-Energetyczny Politechniki Wrocławskiej podpisały porozumienie o współpracy.

Uczelnia i KOGENERACJA będą współpracować w bardzo szerokim zakresie, wykorzystując zarówno wiedzę naukowo – dydaktyczną w trakcie wykładów, jak też umiejętności praktyczne podczas pracy w elektrociepłowni.

– Bardzo zależy nam na tym, by młodzi ludzie – w przyszłości pracownicy branży energetycznej – już dziś mieli możliwość uczestniczenia w działaniach prowadzonych w ramach transformacji sektora wytwarzania – podkreśla Andrzej Jedut, prezes zarządu KOGENERACJI. – W ubiegłym roku rozpoczęliśmy budowę elektrociepłowni gazowo-parowej w podwrocławskich Siechnicach, która wpisuje się w strategię Grupy PGE zakładającej dekarbonizację obszaru ciepłownictwa. Ta inwestycja jest bardzo dobrym przykładem projektu z ogromnym potencjałem, z którego czerpać będą mogli studenci wrocławskiej uczelni.

W ramach porozumienia realizowane będą programy praktyk studenckich,  zajęcia na terenie elektrociepłowni oraz wycieczki naukowo-dydaktyczne. Studenci będą mogli uczestniczyć 
w projektach prowadzonych przez spółkę, promujących ciepło sieciowe oraz zmierzających do likwidacji zjawiska smogu w mieście. Pracownicy KOGENERACJI będą mieli możliwość prowadzenia wykładów i zajęć dydaktycznych na uczelni oraz realizacji programu doktoratów wdrożeniowych. Obie strony zyskają na możliwości wspólnego wykonywania ekspertyz i analiz technicznych.

Profesor Piotr Szulc, dziekan Wydziału Mechaniczno-Energetycznego dodaje: – Zwracamy szczególną uwagę na integrację z regionem, w tym z przedsiębiorstwami i instytucjami ulokowanymi oraz inwestującymi w bezpośrednim otoczeniu gospodarczym uczelni i wydziału. Zespół Elektrociepłowni Wrocławskich KOGENERACJA jest jednym z naszych najbliższych partnerów gospodarczych. Wielu naszych absolwentów związało swoje życie zawodowe z KOGENERACJĄ. Od lat wspólnie pochylamy się nad problemami nowoczesnej energetyki. Jestem przekonany, że podpisanie nowej umowy wzmocni współpracę badawczo-rozwojową i wdrażanie innowacyjnych rozwiązań technologicznych.

Projekt „Budowa Nowej Elektrociepłowni Czechnica” zostanie dofinansowany ze środków norweskich MF EOG 2014-2021 w ramach obszaru priorytetowego Środowisko, gdzie realizowany jest Program Środowisko, Energia i Zmiany Klimatu, którego Operatorem Programu jest Ministerstwo Klimatu przy wsparciu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) oraz z programu NFOŚiGW pod nazwą „Energia Plus” w formie pożyczki preferencyjnej.

Źródło: PGE

Fot: PGE

ELEKTROCIEPŁOWNIE OZE PODSTAWĄ NOWEGO SYSTEMU

Cały sektor energetyczny i okołoenergetyczny boryka się obecnie z problemem wynikającym z faktu, że choć efekt działalności przedsiębiorstw elektrociepłowniczych jest pożyteczny (dostarczane jest ciepło, produkowana jest użyteczna energia elektryczna), to jednocześnie powstaje mnóstwo efektów ubocznych, negatywnych dla człowieka i środowiska.

Strategia Europejskiego Zielonego Ładu wyznacza dwa główne cele: osiągnięcie przez państwa Wspólnoty neutralności klimatycznej oraz uniezależnienie ich wzrostu gospodarczego od zużycia surowców naturalnych. Żeby to osiągnąć, konieczna jest transformacja energetyki.

Wizję energetyki przyszłości w duchu Green Deal przekuwa na praktyczne rozwiązania Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, które prowadzi serię przedsięwzięć finansowanych z Funduszy Europejskich w ramach Programu Inteligentny Rozwój. Kluczowe w kontekście dążenia do bezemisyjności – a także z perspektywy polskich portfeli – są projekty „Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym” i „Magazynowanie energii elektrycznej”.

Osiągnięcie przez całą Unię Europejską neutralności klimatycznej to ogromne przedsięwzięcie i wydatek, który według założeń „Polityki energetycznej Polski do 2040 r.” (PEP2040) ma kosztować nasz kraj co najmniej 1,6 bln zł. Powyższy dokument to jedna z dziewięciu strategii zintegrowanych, wynikających ze „Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”. PEP2040 ma być kompasem dla przedsiębiorców, samorządów i obywateli w zakresie transformacji polskiej gospodarki w kierunku niskoemisyjnym.

Wiedząc, że energia elektryczna pozyskiwana z odnawialnych źródeł jest kluczem do sukcesu transformacji, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zainicjowało serię przedsięwzięć finansowanych z Funduszy Europejskich, w tym komplementarne względem siebie projekty: „Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym” oraz „Magazynowanie energii elektrycznej”.

Od ich realizacji zależy także zasobność Polaków, zwłaszcza że w ostatnich miesiącach obserwujemy, jak instalacje wykorzystujące paliwa kopalne borykają się z dostępnością surowców, a przede wszystkim z rosnącymi kosztami uprawnień do emisji dwutlenku węgla. W efekcie powoduje to spadek rentowności m.in. elektrociepłowni. W listopadzie 2021 r. cena tony CO2 przebiła barierę 70 euro, a w grudniu – aż 90 euro, co oznacza, że w ciągu minionego roku cena ta wzrosła niemal trzykrotnie! Przejście na odnawialne źródła energii jest w tym kontekście koniecznością i takich praktycznych rozwiązań poszukują dziś przedsiębiorstwa nie tylko z tego sektora.

To najwyższy czas, żeby zatroszczyć się o nowe technologie OZE w polskiej energetyce. Rozpoczęte już prace nad nowoczesnymi elektrociepłowniami oraz magazynami energii elektrycznej pomagają nam zrealizować Fundusze Europejskie. Pozwoli to zmniejszyć obciążenia środowiskowe oraz stawić czoło ogromnym wyzwaniom społeczno-gospodarczym, które stawia przed nami nadchodząca przyszłość. W realizowanych przedsięwzięciach wyciągamy rękę do rynku: wskazaliśmy konkretne problemy badawcze, dla których rozwiązań szukają wykonawcy realizujący prace B+R. Chcemy zmienić system produkcji energii elektrycznej w kraju, tak aby pozytywne zmiany odczuli wszyscy Polacy. W dalszej perspektywie przyczyni się to również do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego przyszłym pokoleniom – mówi dr inż. Wojciech Kamieniecki, dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.


Podstawa nowego systemu – elektrociepłownia OZE

Cały sektor energetyczny i okołoenergetyczny boryka się obecnie z problemem wynikającym z faktu, że choć efekt działalności przedsiębiorstw elektrociepłowniczych jest pożyteczny (dostarczane jest ciepło, produkowana jest użyteczna energia elektryczna), to jednocześnie powstaje mnóstwo efektów ubocznych, negatywnych dla człowieka i środowiska. Stąd konieczny jest zwrot w kierunku gospodarki obiegu zamkniętego, rekomendowany przez strategię Green Deal.

Dlatego w przedsięwzięciu „Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym” kluczowym elementem opracowywanej technologii ma być układ kogeneracyjny wytwarzający prąd ze zmagazynowanej „zielonej” energii, przy równoczesnym pozyskiwaniu ciepła w kogeneratorze OZE.

Co jest istotą tej rewolucyjnej zmiany?

Tradycyjne układy kogeneracyjne polegają na wytwarzaniu energii elektrycznej przy okazji produkowania ciepła, czyli energia elektryczna jest wytwarzana niejako przy okazji wytwarzania ciepła. W praktyce oznacza to, że jest wytwarzana, gdy nie jest najbardziej potrzebna. Nowatorska idea kogeneracji działa odwrotnie. Energia jest produkowana wtedy, gdy potrzebny jest prąd, tzn. w momencie, gdy spada możliwość jego uzyskania z wiatru i słońca; ciepło natomiast jest produkowane przy okazji i magazynowane na czas, kiedy będzie potrzebne. Takie założenie jest znacznie tańszą substytucją magazynowania energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym. Ponieważ istotą rozwiązania są sezonowe magazyny ciepła sprzężone z układem pomp ciepła, mogą one gromadzić energię cieplną wytwarzaną z nadwyżek produkcyjnych OZE latem i zimą oraz energii słonecznej produkowanej przez kolektory słoneczne latem.

Klucz do sukcesu nowego systemu – magazynowanie energii

Magazynowanie energii elektrycznej jest fundamentem przyszłego systemu energetycznego zarówno w Polsce, jak i na świecie. Niedawno media obiegła informacja, że w Australii uruchomiono właśnie największy magazyn energii elektrycznej, jaki kiedykolwiek zbudowano: ma on pojemność 450 MWh. Magazyny energii elektrycznej potrzebne są wszędzie, ponieważ prąd, zgodnie z dyrektywą o integracji sektorów, stanie się podstawowym nośnikiem energii dla wszystkich sektorów gospodarki, w tym dla transportu i dla ciepłownictwa.

Popyt na produkty „zielonej” energetyki i ciepłownictwa nie musi być największy wtedy, kiedy jest możliwa produkcja. Należy brać pod uwagę zmienność generacji źródeł OZE w cyklu dobowym czy sezonowym – np. okresy, kiedy wieje silny wiatr lub bezwietrzne, miesiące o wysokim/niskim nasłonecznieniu. Stąd energetyka musi się nauczyć, w jaki sposób wykorzystywać nadwyżkową produkcję i przechowywać ją w celu późniejszego wykorzystania czy zastosowania – a Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wie, jak jej w tym pomóc.

Dzięki przedsięwzięciu „Magazynowanie energii elektrycznej” zostanie rozwiązany problem znacznego zapotrzebowania na akumulację energii dla zastosowań domowych i przemysłowych, co spowodowane jest jej nierównomierną produkcją z OZE. Co ważne, opracowana technologia oprócz zasilania domu w energię będzie mogła być wykorzystana także np. do ładowania samochodu. Z opracowanych rozwiązań ogromne korzyści będą czerpać także instytucje i przedsiębiorcy, np. szpitale czy hotele, ze względu na zapewnienie stabilności ich pracy i wzrost poziomu samowystarczalności energetycznej. Technologia ta może być znaczącym wsparciem również dla farm fotowoltaicznych i wiatrowych, które dzięki niej ustabilizują swój system.

W ramach prowadzonego przedsięwzięcia powstanie magazyn chemiczny oraz element sterujący i elektrotechniczny niezbędny do podłączenia do sieci. Istotną informacją jest również to, że będzie on bazował na surowcach dostępnych w Polsce.

Priorytety Unii Europejskiej i polski interes

Wspomniane przedsięwzięcia, prowadzone w trybie zamówień przedkomercyjnych, przyczynią się do osiągnięcia priorytetowych celów stawianych przez UE w strategii Europejskiego Zielonego Ładu. Jest to plan mający na celu przekształcenie Unii w nowoczesną i konkurencyjną gospodarkę, która w 2050 r. osiągnie m.in. zerowy poziom emisji gazów cieplarnianych. Projekty te adresują zarazem potrzeby społeczno-gospodarcze naszego kraju.

W ramach „zielonej” transformacji pod skrzydłami NCBR w serii przedsięwzięć, które weszły już w fazę realizacji prac badawczo-rozwojowych, opracowane mają być ponadto – wraz z demonstratorami – ciepłownie przyszłości, innowacyjne biogazownie, technologie magazynowania ciepła i chłodu, budynki efektywne energetycznie i procesowo, wentylacja dla szkół i domów, oczyszczalnie przyszłości oraz technologie domowej retencji. Projekty, nad którymi pracują już wykonawcy, to szansa dla Polski na czystsze środowisko, zdrowsze społeczeństwo i nowoczesną, konkurencyjną gospodarkę.

Źródło: Agencja Rynku Energii

Fot: Pixabay

PROJEKTY PRZYSTOSOWUJĄCE DO ZMIAN KLIMATU

19 beneficjentów (gmin i miast) otrzymało za pośrednictwem NFOŚiGW blisko 86,5 mln zł dofinansowania z Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego na projekty przystosowujące do zmian klimatu.

Gminy wsparto także z budżetu państwa równoległymi dotacjami – w sumie ok. 12,7 mln zł. Dzięki dofinansowaniom zielono – niebieska infrastruktura powstanie w gminach: Leśna, Czechowice-Dziedzice, Polkowice, Grodzisk Mazowiecki, Pobiedziska, Czempiń, Kowary, Kłodzko, Łapy, Nowa Ruda, Polanica-Zdrój, Jawor, na terenie gmin należących do Związku Gmin Dorzecza Wisłoki oraz w miastach: Wyszkowie, Koninie, Piastowie, Mikołowie, Twardogórze i Gryfinie.

Projekty przyczynią się do zwiększenia powierzchni terenów zielonych i aktywnych biologicznie, rozwoju małej retencji, ograniczenia efektów tzw. miejskich wysp ciepła, poprawy jakości powietrza, rozwoju bioróżnorodności oraz do wsparcia procesów napowietrzania i wentylacji miast. Dodatkową korzyścią będzie podniesienie świadomości społecznej w zakresie zmian klimatu.

Wszystkie dofinansowane inwestycje zostaną podjęte w związku ze zmianami klimatycznymi, które coraz częściej powodują występowanie ekstremalnych zjawisk pogodowych, takich jak susze, podtopienia lub powodzie. Mają także skutecznie neutralizować skutki „miejskich wysp ciepła”, nadmiernego zagęszczenie zabudowy i „betonowania” miast, czyli zbytniego uszczelniania powierzchni przepuszczalnych oraz ubywania terenów biologicznie czynnych w miastach, co przyczynia się często albo do braku wody opadowej, albo jej zbyt dużej ilości. Przewidziany w dofinansowanych inicjatywach rozwój tzw. niebiesko-zielonej infrastruktury przyczyni się także do poprawy mikroklimatu  w gminach i miastach. Dzięki dofinansowaniom (przekazanym przez NFOŚiGW w listopadzie i grudniu 2021 r.) zrealizowane zostaną następujące przedsięwzięcia:

– Gmina Mikołów (woj. śląskie): Mikołów dla Klimatu – wdrażanie inwestycji z zakresu błękitno-zielonej infrastruktury w mieście

– Gmina Twardogóra (woj. dolnośląskie): Wdrożenie elementów zielono-niebieskiej infrastruktury na terenie miasta Twardogóra poprzez zagospodarowanie miejskich przestrzeni publicznych i działania edukacyjne

– Gmina Gryfino (woj. zachodniopomorskie): Adaptacja do zmian klimatu poprzez rozwój zielonej i niebieskiej infrastruktury w Gryfinie

– Związek Gmin Dorzecza Wisłoki (woj. podkarpackie ): Realizacja inwestycji w zakresie zielono-niebieskiej infrastruktury na terenie gmin należących do Związku Gmin Dorzecza Wisłoki

– Miasto Konin (woj. wielkopolskie): Zielone korytarze miejskie – klimatyczne przebudzenie w Koninie
– Gmina Jawor (woj. dolnośląskie): Adaptacja do zmian klimatycznych poprzez budowę zielono-niebieskiej infrastruktury w Gminie Jawor
– Fundacja Sendzimira (woj. mazowieckie): Między suszą a powodzią. Błękitno-zielona infrastruktura w gminie Leśna

– Miasto Piastów (woj. mazowieckie): Utworzenie zielono-niebieskiej infrastruktury w mieście Piastów

– Gmina Wyszków (woj. mazowieckie): Łagodzenie zmian klimatu i adaptacja do ich skutków w Wyszkowie

– Gmina Czechowice-Dziedzice (woj. śląskie): Z zapałem przeciw zmianom klimatu – zielono- niebieska infrastruktura w Gminie Czechowice-Dziedzice

– Gmina Polkowice (woj. dolnośląskie): Zielono-niebieska infrastruktura w Polkowicach

– Gmina Grodzisk Mazowiecki (woj. mazowieckie): Inwestycje w zakresie zielono-niebieskiej infrastruktury w Grodzisku Mazowieckim

– Gmina Pobiedziska (woj. wielkopolskie): Zielono-niebieskie Pobiedziska

– Gmina Czempiń (woj. wielkopolskie): Rozwój zielono-niebieskiej infrastruktury na terenie Gminy Czempiń sposobem na wzmocnienie odporności na negatywne skutki zmian klimatu

– Gmina Miejska Kowary (woj. dolnośląskie): Zielono-niebieskie Kowary

– Gmina Miejska Kłodzko (woj. dolnośląskie): Kłodzki NBS (Nature Base Solution)

– Gmina Łapy (woj. podlaskie): Wspólnie z naturą w Łapach – adaptacja do zmian klimatu

– Gmina Miejska Nowa Ruda (woj. dolnośląskie): Łagodzenie skutków zmian klimatu poprzez rozwój systemu zielono-niebieskiej infrastruktury na terenie miasta Nowa Ruda

– Gmina Polanica- Zdrój (woj. dolnośląskie): Rewaloryzacja i rewitalizacja terenów zieleni w Polanicy-Zdroju z uwzględnieniem zielono-niebieskiej infrastruktury na potrzeby adaptacji miasta do zmian klimatu

W ramach wszystkich 19 inicjatyw zostaną podjęte konkretne dziania adaptacyjne oraz mitygacyjne. W zakresie zielonej infrastruktury – będzie to m.in. tworzenie systemów zieleni miejskiej – nasadzenia, zakładanie ogrodów deszczowych, tworzenie zielonych ścian czy przystanków. W zakresie niebieskiej infrastruktury zrealizowane zostaną aktywności dot. gospodarowania wodą opadową, renaturalizacja, zastosowanie w jak najszerszej skali nawierzchni przepuszczalnych a także np. remonty zbiorników mających zwiększyć ich możliwości retencyjne. Prowadzone będą także inne aktywności mitygacyjne, a więc ograniczające skalę (lub tempo) globalnego ocieplenia i jego skutków (zmniejszające lokalną emisję gazów cieplarnianych do atmosfery). Gminy będą m.in. promować jazdę na rowerze jako alternatywę dla samochodów, tworzenie odpowiedniej infrastruktury np. stojaków do rowerów, wprowadzanie do użytku technologii wykorzystania OZE np. w postaci lamp solarnych do oświetlenia tworzonych terenów zieleni.

Równolegle, jako integralna część przedsięwzięć, podjęte będą aktywności edukacyjno-informacyjne, które pozwolą poszerzyć odbiorcom wiedzę na temat zmian klimatu za pośrednictwem stron w Internecie, działań aktywizujących, konkursów, szkoleń, warsztatów oraz biuletynów.

Projekty przyczynią się do zwiększenia powierzchni terenów zielonych i aktywnych biologicznie, rozwoju małej retencji, ograniczenia efektów tzw. miejskich wysp ciepła, poprawy jakości powietrza, rozwoju bioróżnorodności oraz do wsparcia procesów napowietrzania i wentylacji miast. Dodatkową korzyścią będzie podniesienie świadomości społecznej w zakresie zmian klimatu.

Źródło: NFOŚiGW

DOSTOSOWANIE ISTNIEJĄCYCH KOTŁÓW W EC MIKOŁAJ DO WYMAGAŃ PRAWNYCH

Przedsięwzięcie WĘGLOKOKS ENERGIA ZCP Sp. z o.o. pn. Dostosowanie istniejących kotłów w EC Mikołaj do wymagań prawnych – Dyrektywy IED i konkluzji BAT, zostało wsparte pożyczką z NFOŚiGW w wys. 25,4 mln zł. Inwestycja zaowocuje wymianą źródeł energii w zakładzie, co w efekcie doprowadzi do całkowitej rezygnacji ze spalania węgla w kotłach OR i WR oraz ich przebudową w kierunku korzystania wyłącznie z paliwa gazowego. Nowy system i sposób produkcji ciepła i energii elektrycznej przyniosą znaczną redukcję zanieczyszczeń powietrza w regionie.

Zmodernizowana instalacja energetyczna elektrociepłowni ma zostać oddana do użytku w kwietniu 2023 r., a efekty ekologiczne pojawią się już na początku 2024 r. Pełny koszt projektu WE ZCP Sp. z o.o. wyniesie ponad 36,7 mln zł.

Obecnie Elektrociepłownia „Mikołaj” korzysta z trzech źródeł energii na paliwo węglowe – dwóch kotłów OR i jednego WR. Ich łączna aktualna moc maksymalna (zainstalowana) wynosi 82,60 MW.
Po modernizacji działać będzie pięć kotłów (w tym dodatkowe dwa szczytowe) – wszystkie na paliwo niskoemisyjne, gazowe. Wzrośnie jednocześnie ich moc zainstalowana – do 104,60 MW. Zastąpienie kotłowni węglowej wysokosprawną kotłownią gazową dodatkowo podwyższy sprawność wytwarzania ciepła (z obecnych 85% do min. 92%).

Obok przebudowy kotłów i wprowadzenia nowego paliwa inwestycja obejmie modernizację automatyki kotłów, wymianę wentylatorów wyciągowych, budowę indywidualnych emitorów, a także wymianę kanałów spalin (dobranych do spalania gazu dla kotłów OR i WR). Wyburzone zostaną  stare urządzenia oczyszczania spalin kotłów, odżużlania oraz instalacji odprowadzania pyłów. Istniejąca  kotłownia zostanie przystosowana do zmiany paliwa, wybudowana zostanie także kotłownia szczytowa (w skład której będą wchodziły dwa kotły wodne, gazowe o mocy cieplnej 11 MWt wraz z koniecznymi instalacjami). Planowane jest również wykonanie sieci gazowej na terenie elektrociepłowni (sięgającej od stacji pomiarowej PSG do budynków obu kotłowni).

Warto podkreślić,  że obszar zasilany przez zmodernizowaną sieć ciepłowniczą EC „Mikołaj” obejmie 8 z 10 dzielnic miasta Ruda Śląska (tj. ok. 40,5 km2). Projekt będzie ważny dla zachowania bezpieczeństwa energetycznego lokalnej społeczności a także całego regionu.

Realizacja planów spowoduje ograniczenie emisji:

– dwutlenku siarki do atmosfery – o 413,890 ton/ rok,

– tlenków azotu – o 117,141 ton/ rok,

– pyłu – o 35,942 ton/ rok.

Równolegle istotnie zredukowana zostanie emisja dwutlenku węgla do atmosfery – wskaźnik zmaleje o 40 642 ton/ rok.

Umowę  dofinansowania projektu podpisali 22 grudnia br. w siedzibie beneficjenta wiceprezes NFOŚiGW Artur Michalski oraz Prezes Zarządu WĘGLOKOKS ENERGIA ZCP Grzegorz Bizoń. Pożyczka została przekazana beneficjentowi w ramach programu priorytetowego Energia Plus.

Źródło: NFOŚiGW

FOT: NFOŚiGW

NCBR NIE ZAPOMINA O POLSKIEJ WSI – NAWOZY ZE ŚCIEKÓW I BIOMETAN Z ODPADÓW

Europejski Zielony Ład w praktyce. W przedsięwzięciach badawczych „Innowacyjna biogazownia” i „Oczyszczalnia przyszłości” powstają technologie, które tworzą gospodarkę obiegu zamkniętego.

W niedalekiej przyszłości oczyszczalnie ścieków wraz z biogazowniami staną się fundamentem gospodarki cyrkularnej. Dzięki nim cenne rolniczo biogeny będą krążyły w obiegu zamkniętym, znacznie ograniczając produkcję nawozów na bazie surowców kopalnych. Odpady powstające w gospodarstwach rolnych zostaną zaś przetworzone na biogaz, a następnie biometan, co pozwoli wykorzystać potencjał surowcowy kraju oraz odejść od paliw konwencjonalnych w ciepłownictwie. Ta futurystyczna wizja może się ziścić już w ciągu najbliższych lat. Zwłaszcza że rozwój tych sektorów gospodarki wsparło Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, inicjując m.in. dwa przedsięwzięcia, finansowane z Funduszy Europejskich w ramach programu Inteligentny Rozwój: „Oczyszczalnia przyszłości” oraz „Innowacyjna biogazownia”.

Europejski Zielony Ład na obszarach wiejskich jest zagadnieniem, nad którym pochyliła się Europejska Sieć na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (European Network for Rural Development – ENRD) w opracowaniu „Ekologizacja gospodarki wiejskiej”. Podczas prac ogromny nacisk został położony na strategie „Od pola do stołu” oraz na rzecz bioróżnorodności. Są one związane z realizacją trzech szczegółowych celów w zakresie klimatu i środowiska: działania klimatyczne, dbałość o środowisko oraz ochrona krajobrazów i bioróżnorodności. Założenia obydwu strategii spełniają przedsięwzięcia zainicjowane przed rokiem przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju: „Oczyszczalnia przyszłości” oraz „Innowacyjna biogazownia”.

NCBR chce opracować zautomatyzowaną technologię, która odmieni polski rynek biogazowni. Podstawowa zakładana zmiana to wytwarzanie najwyższej jakości paliwa odnawialnego – biometanu, który będzie wtłaczany do sieci gazowej lub sprężony i wykorzystywany w transporcie, np. jako paliwo dla silników gazowych, do tankowania autobusów czy źródło „zielonego” wodoru. Możliwości wykorzystania biometanu będą jeszcze analizowane w toku przedsięwzięcia.

Jednak nie mniej istotne są pozostałe kluczowe wymagania, jakie NCBR stawia przed wykonawcami opracowywanych technologii. Nasz problem – a zarazem szansa – to duży niewykorzystany wolumen odpadów. Krajowe zużycie gazu ziemnego wynosi obecnie ponad 21 mld m3 w ciągu roku, z czego około 18 mld m3 importujemy. Okazuje się, że dużą część sprowadzanego przez Polskę gazu ziemnego można zastąpić produkowanym na miejscu paliwem odnawialnym. Naukowcy z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu oszacowali możliwość wykorzystania odpadów z przemysłu rolno-spożywczego w Polsce na równowartość blisko 8 mld m3 metanu rocznie. A do tego są jeszcze odpady biodegradowalne z miast, które zgodnie z dyrektywami Unii Europejskiej będziemy w coraz większym stopniu sortować.

Opracowywana biogazownia ma być uniwersalna (w kontekście wykorzystywanego surowca), zautomatyzowana i ograniczy lub wręcz wyeliminuje konieczność zapewnienia ciągłego, specjalistycznego nadzoru nad przebiegiem procesu wytwarzania biometanu. Skomputeryzowana technologia powinna zawierać dodatkowe elementy innowacji technologicznej, mające zwiększyć elastyczność operacyjną i opłacalność pracy, przy jednoczesnym rozwiązaniu kluczowych dla branży problemów, takich jak emisje uciążliwych dla człowieka odorów. Cyfryzacja i automatyzacja procesu nadzoru biogazowni nieprzypadkowo należą do najwyżej ocenianych kryteriów, które zostały postawione przed startującymi w tym przedsięwzięciu podmiotami.

Z danych GUS wynika, że w 2018 r. zostało wytworzonych ponad 583,1 tys. ton suchej masy komunalnych osadów ściekowych, podczas gdy 15 lat wcześniej było to 447 tys. ton. W odpowiedzi na ten problem Ministerstwo Środowiska przyjęło w 2018 roku „Strategię postępowania z komunalnymi osadami ściekowymi na lata 2019-2022”. Celem dokumentu jest zorganizowanie warunków i wykreowanie mechanizmów sprzyjających rozwiązaniu narastającego problemu zagospodarowania komunalnych osadów ściekowych stanowiących odpady. Dużą ich ilość można przetworzyć i powtórnie wykorzystać, ale do tego trzeba dysponować odpowiednią technologią.

Do wyścigu o przełomowe rozwiązania w tym zakresie stanęło w ubiegłym roku Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, rozpoczynając przedsięwzięcie „Oczyszczalnia przyszłości”. Jak wskazują eksperci NCBR, aby stworzyć nowe szanse rozwojowe dla sektora gospodarki wodno-ściekowej w Polsce, należy rozwiązać kilka podstawowych problemów. Główne wyzwania to: zagospodarowanie oczyszczonych ścieków (odnowa i odzysk wody), ograniczenie utraty pierwiastków biogennych oraz zanieczyszczenia nimi środowisk wodnych (odzysk biogenów), usunięcie ze ścieków mikrozanieczyszczeń, odzysk energii i energooszczędność procesów technologicznych oraz wspomniane już wcześniej efektywne zagospodarowanie osadów ściekowych. Ponadto dzięki instalacji zostanie odzyskana woda, służąca do powtórnego wykorzystania w rolnictwie, a w miastach – do zaspokojenia potrzeb komunalnych lub przemysłowych, czyli np. do utrzymania zieleni miejskiej, jako wymiennik ciepła w ciepłownictwie, jako rozpuszczalnik w przemyśle. Z kolei odzyskane surowce, takie jak: związki fosforu, azotu i węgla, posłużą do produkcji nawozów oraz polepszaczy gleby w rolnictwie i ogrodnictwie.

Dzięki takiemu podejściu, oczyszczalnie ścieków wraz z biogazowniami staną się fundamentem gospodarki cyrkularnej, powodując, że cenne rolniczo biogeny będą krążyły w obiegu zamkniętym, znacznie ograniczając produkcję nawozów na bazie surowców kopalnych. Pozwolą też redukować zanieczyszczenia rzek i wód gruntowych tymi związkami.

– Ilość produkowanych przez cywilizację odpadów gromadzonych na wysypiskach czy rozchodzących się po prostu w przestrzeni, w powietrzu, glebie i wodzie, jest impulsem do pilnych działań. Zdajemy sobie sprawę, że zatrzymanie tych destrukcyjnych dla środowiska i człowieka procesów to duże wyzwanie. Jesteśmy jednak optymistami i w opracowaniu pełnoskalowych demonstratorów czy to oczyszczalni przyszłości, czy to innowacyjnych biogazowni widzimy zarazem dużą szansę dla polskich przedsiębiorców. W naszych przedsięwzięciach badawczych powstają technologie, które tworzą gospodarkę obiegu zamkniętego, to znaczy zamykają one całkowicie obieg biogenów w gospodarce, w odniesieniu do rolnictwa – mówi dr inż. Wojciech Kamieniecki, dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. – Rozwiązania projektowane przez wykonawców pomogą wprowadzić Polskę w świat przyszłości zgodny ze strategią Green Deal. W tym aspekcie my już widzimy, że świat ten nie jest tak bardzo odległy do osiągnięcia – dodaje.

Przedsięwzięcia „Innowacyjna biogazownia” oraz „Oczyszczalnia przyszłości” to tylko dwie z serii inicjatyw zaprojektowanych przez NCBR, a wpisujących się w założenia strategii Europejskiego Zielonego Ładu. Każde z nich ma na celu stworzenie nowych technologii dla polskiej gospodarki oraz zapewnienie komfortu życia przyszłych pokoleń. Przedsięwzięcia te są finansowane z Funduszy Europejskich (POIR), a realizowane w trybie zamówień przedkomercyjnych (PCP). W tym przypadku Centrum występuje w roli zamawiającego, który definiuje problem do rozwiązania, a tym samym kreuje nowy rynek dla nowatorskich produktów.

Wykonawcy opracują demonstratory nowoczesnych technologii również w takich przedsięwzięciach, jak: „Budownictwo efektywne energetycznie i procesowo”, „Technologie domowej retencji”, „Wentylacja dla szkół i domów”, „Magazynowanie energii elektrycznej”, „Magazynowanie Ciepła i Chłodu”, „Ciepłownia Przyszłości, czyli system ciepłowniczy z OZE”. Z tym ostatnim projektem koresponduje pokrewne przedsięwzięcie „Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym”. Wszystkie te inicjatywy to szansa na czystsze środowisko, zdrowsze społeczeństwo i nowoczesną, konkurencyjną gospodarkę.

Źródło: NCBR

Fot: NCBR

INNOWACYJNA METODA RENOWACJI RUR CIEPŁOWNICZYCH W SZTOKHOLMIE

Norrenergi odnowiło odcinek sieci ciepłowniczej w Sztokholmie bez wykopywania i wymiany starych rur. Przedsiębiorstwo energetyczne zidentyfikowało nieszczelną rurę ciepłowniczą znajdującą się pod drogą. Wymiana tego odcinka rury przy użyciu tradycyjnych metod miałaby poważny wpływ na ruch drogowy, w tym na kilka linii autobusowych, ponieważ duży odcinek drogi wymagałby wykopania. W obliczu tego problemu firma Norrenergi zwróciła się do firmy Pressure Pipe Relining Sweden AB (“PPR”) i zdecydowała się na zastosowanie CarboSeal®, nowego rozwiązania służącego do renowacji rurociągów ciepłowniczych poprzez ich doizolowanie.

Firma Fjärrvärmeprojekt Sverige AB została zaangażowana do projektu w celu wsparcia planowania i wykonania. Firma instalacyjna Pollex AB została wyznaczona do montażu „wykładziny” CarboSeal® . Wspierali ich inżynierowie z PPR, którzy nadzorowali cały proces. Zespół stanął przed wyzwaniem, ponieważ przeciekający odcinek zawierał dwa kompensatory i zakręt o kącie 12 stopni.

W związku z przeciekającym odcinkiem dokonano już redukcji średnicy z DN 400 do DN 300, więc zespół opracował rozwiązanie polegające na utwardzeniu CarboSeal® w rękawie DN 300 wewnątrz przeciekających rur DN 400. Rozwiązanie to umożliwiło również przeprowadzenie izolację przez kompensatory i kolano 12 stopni.

Standardowa instalacja CarboSeal® trwa od jednego do dwóch dni, ale ponieważ było to nowe rozwiązanie, zespół postanowił przyjąć konserwatywny plan czasowy i poświęcić trzy dni na odnowienie każdej z rur (zasilającej i powrotnej). Renowacja rur została zakończona w ciągu pięciu dni. Rury zostały zespawane ze sobą, ponownie uruchomione i pracują bez problemów od końca maja 2021 roku. Stare rury otrzymały nowe życie, bez konieczności ich wykopywania, ponownego napełniania i recyklingu. Co więcej, nie były potrzebne żadne pozwolenia na rozkopywanie ulic, zmianę tras autobusów czy przekierowanie ruchu. Oprócz skróconego czasu i wysiłku, dzięki uniknięciu wykopów i wymiany rur, ślad węglowy został zredukowany o 80%.

Opatentowany system CarboSeal® został opracowany przez doświadczoną grupę właścicieli sieci ciepłowniczych, firm zajmujących się uszczelnianiem i ekspertów w dziedzinie materiałów, przy cennym wsparciu instytutów badawczych i stowarzyszeń ciepłowniczych. Dokładne testy i oceny potwierdziły, że system jest w stanie wytrzymać wysokie temperatury i ciśnienia w sieciach ciepłowniczych przez długi czas, co okazało się niemożliwe w przypadku konwencjonalnych rozwiązań.

Źródło: Euroheat & Power
Fot. Pixabay