Home Archive by category Legislacja

Legislacja

USTAWA O WSPIERANIU TERMOMODERNIZACJI PRZYJĘTA PRZEZ RZĄD

Rada Ministrów kierunkowo przyjęła przedłożony przez ministra klimatu projekt ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw.

Główne cele przedstawionego przez resort klimatu projektu stanowią walka ze smogiem i ubóstwem energetycznym oraz poprawa efektywności energetycznej budynków. Skutkiem ustawy ma być eliminacja emisji pyłów, pochodzących z tzw. niskiej emisji, czyli z sektora komunalno-bytowego (są to najczęściej indywidualne gospodarstwa domowe, niewielkie, lokalne kotłownie, warsztaty i zakłady usługowe). Wsparciem w realizacji tych celów ma być przede wszystkim uruchomienie Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków oraz usprawnienie działania Programu „Czyste Powietrze” i Programu „Stop Smog”.

Cele te wpisują się w zapowiedzi walki o czyste powietrze, ochronę środowiska i klimatu zaprezentowane przez premiera Mateusza Morawieckiego w exposé z 2017 r. i 2019 r.

Ponad 80 proc. budynków jednorodzinnych w naszym kraju ogrzewanych jest paliwami stałymi, w tym 3 mln z użyciem przestarzałych technologicznie kotłów na węgiel i drewno, emitujących znaczne ilości zanieczyszczeń. Z kolei ponad 70 proc. domów jednorodzinnych nie ma żadnej izolacji cieplnej lub jest słabo ocieplona.

Centralna Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB)

  • Uruchomiona zostanie Centralna Ewidencji Emisyjności Budynków jako mechanizm informatyczny służący do identyfikowania źródeł niskiej emisji z budynków. W systemie tym zostaną zebrane kluczowe informacje na temat źródeł emisji w sektorze komunalno-bytowym, które zostaną pozyskane w ogólnopolskiej powszechnej inwentaryzacji.
  • System umożliwi zbieranie danych dotyczących stanu energetycznego budynków, informacji o formach pomocy publicznej (dotacjach, preferencyjnych kredytach) przyznanych na termomodernizację lub wymianę kotłów w budynkach. W systemie zawarta będzie informacja o formach pomocy społecznej lub innych formach wsparcia udzielanych ze środków publicznych mieszkańcom domów pomocy społecznej.
  • Kryterium wpisu budynku do systemu będzie moc źródła, niezależnie od formy prawnej użytkowania budynku, tj. użytkowania przez osobę prywatną czy przedsiębiorcę. CEEB zostaną zatem objęte nie tylko budynki mieszkalne, ale także budynki użyteczności publicznej, w tym małe lokalne ciepłownie czy małe zakłady produkcyjne, pod warunkiem, że nominalna moc cieplna wykorzystywanego źródła spalania paliw nie przekracza 1MW.
  • CEEB umożliwi bieżące monitorowanie informacji na temat dostępnych środków finansowych na przedsięwzięcia związane z ochroną powietrza, w tym na termomodernizację budynku albo wymianę „kopciuchów” w ramach środków publicznych. Dzięki tym informacjom łatwiej będzie otrzymać wsparcie finansowe na przedsięwzięcie związane z ochroną środowiska, w tym na termomodernizację.
  • Dzięki CEEB zbieranie danych od mieszkańców będzie łatwiejsze. Na ich podstawie będzie można podejmować optymalne decyzje o planowaniu i organizacji zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy.
  • Dla jednostek samorządu terytorialnego CEEB będzie ogólnodostępnym narzędziem inwentaryzacji budynków.
  • Szacuje się, że inwentaryzacja obejmie ok. 5-6 mln budynków, wstępnie będzie to 500 tys. budynków rocznie.
  • Powszechna inwentaryzacja budynków zostanie połączona ze składaniem deklaracji pisemnych dotyczących źródeł ciepła i spalania – do końca 2021 r.
  • Oznacza to zobowiązanie właścicieli lub zarządców budynków bądź lokali, którzy przed wejściem w życie nowych regulacji, eksploatowali źródła ciepła lub spalania (kotły gazowe, kotły na paliwa stałe, piece kaflowe, kuchnie węglowe) – do złożenia do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta specjalnej deklaracji pisemnej o posiadaniu takich urządzeń. Dane z deklaracji zostaną wprowadzone do CEEB.

Program „Stop Smog”

  • Przewidziano działania, które usprawnią funkcjonujący od lutego 2019 r. Program „Stop Smog”. Ma on być realizowany do końca 2024 r. Jego całkowity budżet to 1,2 mld zł. Jest adresowany do gmin, w których stężenie zanieczyszczeń przekracza normy unijne.
  • Środki z programu przekazywane są gminom na podstawie zawartych porozumień, a następnie trafiają do osób ubogich energetycznie, zamieszkujących domy jednorodzinne, które wymagają termomodernizacji. Chodzi o osoby mniej zamożne i z tego powodu mające kłopoty z zaspokojeniem potrzeb energetycznych, np. ogrzewaniem mieszkania i wody.
  • Termomodernizacja w budynkach jednorodzinnych dotyczy m.in. wymiany nieekologicznych źródeł ciepła na systemy grzewcze spełniające standardy niskoemisyjne.
  • Nowe rozwiązania powinny zwiększyć zainteresowanie samorządów tym programem.

Chodzi m.in. o:

  • Zmniejszenie minimalnej liczby budynków jednorodzinnych, która umożliwi wnioskowanie o środki z programu (z 2 do 1 proc. lub 20 budynków) oraz jednorazowe zniesienie tego limitu, w sytuacji, gdy wcześniej gmina zawarła co najmniej jedno porozumienie.
  • Zmniejszenie z 50 na 30 proc. wymaganej redukcji zapotrzebowania na ciepło grzewcze liczonego łącznie dla wszystkich przedsięwzięć niskoemisyjnych realizowanych przez gminę. Osiągnięcie 30 proc. oszczędności energii staje się najbardziej optymalnym poziomem ze względu na stan budynków zajmowanych przez osoby ubogie energetycznie.
  • Skrócenie z 10 do 5 lat okresu utrzymania efektów przedsięwzięć niskoemisyjnych.
  • Rozszerzenie zakresu przedsięwzięcia niskoemisyjnego o:
    • przyłączenie budynku do sieci elektroenergetycznej;
    • modernizację istniejącego przyłącza ciepłowniczego, gazowego lub elektroenergetycznego;
    • zapewnienie budynkowi dostępu do energii z instalacji OZE (wraz z likwidacją źródła niespełniającego standardów niskoemisyjnych).
  • Dopuszczenie do możliwości realizacji przedsięwzięć niskoemisyjnych również w budynkach będących w zasobach mieszkaniowych gminy.
  • Umożliwienie związkom międzygminnym i powiatom wnioskowania do programu w imieniu i na rzecz kilku gmin.
  • Zniesienie obowiązku opracowywania gminnych programów niskoemisyjnych.

Program „Czyste Powietrze”

  • Program Czyste Powietrze został uruchomiony we wrześniu 2018 r. i będzie realizowany do 2029 r. Jest on bezpośrednio adresowany do właścicieli jednorodzinnych budynków mieszkalnych. Jego celem jest zwiększenie efektywności energetycznej tych budynków, a w rezultacie zmniejszenie emisji zanieczyszczeń wprowadzanych do atmosfery.
  • W ramach programu przeprowadzana jest termomodernizacja jednorodzinnych budynków mieszkalnych oraz wymiana starych nieefektywnych urządzeń grzewczych na nowoczesne i ekologiczne.
  • Z programu można otrzymać dotacje. Z dotacji na termomodernizację i wymianę starego źródła ciepła może skorzystać osoba fizyczna będąca właścicielem lub współwłaścicielem domu jednorodzinnego lub wydzielonego w nim lokalu mieszkalnego z wyodrębnioną księgą wieczystą.
  • Planowane jest uruchomienie kredytów i pożyczek dla gmin.
  • Usprawnienie funkcjonowania programu:
  • Z środków Funduszu Ekologicznego Poręczeń i Gwarancji (utworzonego w BGK i zasilanego przez NFOŚiGW) będą udzielane gwarancje lub poręczenia spłaty kredytów i pożyczek udzielonych na projekty ekologiczne wskazane przez NFOŚiGW. Gwarancjami zostaną objęte przede wszystkim kredyty udzielane na przedsięwzięcia realizowane w ramach programu „Czyste Powietrze”.
  • Możliwe będzie udostępnienie środków finansowych przez NFOŚiGW na rzecz funduszy wojewódzkich. Usprawni to współpracę między nimi oraz ułatwi współpracę funduszy wojewódzkich z jednostkami samorządu terytorialnego, a w szczególności z gminami.
  • Wsparcie z programu do 20 tys. zł będą mogły otrzymać osoby mające roczne dochody do 100 tys. zł.
  • Wsparcie do 32 tys. zł przewidziano dla osób mających niższe dochody (gdy dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 1400 zł w gospodarstwie wieloosobowym lub gdy dochód w gospodarstwie jednoosobowym nie przekracza 1 960 zł).
  • Beneficjent Programu „Czyste Powietrze” będzie mógł dostać też do 5 tys. zł dotacji na mikroinstalację o mocy 2-10 kW (jak w programie Mój Prąd).

Znowelizowana wejdzie w życie po 30 dniach od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, z wyjątkiem pakietu rozwiązań, które zaczną obowiązywać w innych terminach.

Źródło: MK
Fot. MK

POWOŁANO DO ŻYCIA DEPARTAMENT CIEPŁOWNICTWA

Przekształcenia dotykające działy administracji państwowej spowodowały powołanie do życia odrębnego Departamentu Ciepłownictwa.

W związku ze zmianami, w wyniku których część energetyczna Ministerstwa Aktywów Państwowych została przeniesiona do Ministerstwa Klimatu dawny Departament Elektroenergetyki i Ciepłownictwa został podzielony na dwie części. W wyniku tych działań powołano do życia Departament Ciepłownictwa w ramach resortu klimatu.

Nową jednostkę organizacyjną pokieruje dyrektor Piotr Sprzączak pozostający pod bezpośrednim nadzorem wiceministra Jacka Ozdoby. Pozostałe informacje personalne nie są jeszcze znane.

Fot. Pixabay

URE: NOWE ZASADY KALKULACJI TARYF CIEPŁOWNICZYCH

Dziś wchodzą w życie nowe zasady kalkulacji taryf dla branży ciepłowniczej. 

Zgodnie z ustawą Prawo energetyczne koncesjonowane przedsiębiorstwa ciepłownicze mają obowiązek ustalania taryf, które wcześniej podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE. Dziś wchodzi w życie nowe rozporządzenia taryfowe Ministra Klimatu z dnia 7 kwietnia 2020 r., określające szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, na podstawie którego Prezes URE będzie prowadził postępowania. Zastępuje ono dotychczasowe rozporządzenie wydane przez Ministra Energii w 2017 roku.

Nowe rozporządzenie wydłuża dwukrotnie – z 18 do 36 miesięcy – okres, dla jakiego obliczana jest tzw. stopa wolna od ryzyka. Taka zmiana powoduje, że wysokość stopy wolnej od ryzyka będzie bardziej stabilna w czasie. Poziom tego wskaźnika służy do określania kosztu zaangażowanego kapitału przyjmowanego do kalkulacji taryf infrastrukturalnych i odpowiada średniej rentowności dziesięcioletnich obligacji Skarbu Państwa o najdłuższym terminie wykupu, notowanych na Rynku Treasury BondSpot.

Rozporządzenie pozwala także elektrociepłowniom, czyli źródłom kogeneracyjnym, które ustalają taryfy w sposób uproszczony tj. przychodowy, na częstsze dostosowywanie taryf do zmian zachodzących na rynku. Oznacza to, że taryfy uproszczone będą lepiej odzwierciedlały nieprzewidziane i istotne zmiany kosztów ponoszonych przez elektrociepłownie. Do tej pory tzw. taryfy uproszczone, co do zasady nie były zmieniane w trakcie ich obowiązywania. Nowe rozporządzenie daje wprost taką możliwość.

Zmiana ta obejmie znaczną cześć podmiotów działających na rynku ciepła w Polsce. W 2019 r. Prezes URE zatwierdził taryfy dla 151 źródeł, w których ciepło wytwarzane jest w kogeneracji. 127 z tych elektrociepłowni kalkulowało taryfy metodą uproszczoną.

W przypadku elektrociepłowni – właśnie ze względu na stosowany model taryfy uproszczonej – dynamiczny wzrost kosztów CO2 był przenoszony do taryf z pewnym opóźnieniem. W konsekwencji, taryfy elektrociepłowni mogły nie odzwierciedlać w pełni aktualnego poziomu kosztów CO2.

Na mocy nowych przepisów, źródła które mają obowiązek zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, a które zostały oddane do użytku do końca 2017 roku, zyskały możliwość jednorazowego doliczenia, na etapie zatwierdzania taryf, do cen ciepła określonych kwot w przeliczeniu na GJ ciepła. Jednostki węglowe mogą jednorazowo w nowej taryfie doliczyć 1,36 zł/GJ, natomiast gazowe – 0,78 zł/GJ.

W ocenie Ministerstwa Klimatu takie rozwiązanie ma zapewnić pokrycie kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w roku 2018, które nie zostały dotychczas uwzględnione w cenach ciepła ze względu na wskaźnikowy sposób kalkulacji taryf, gdy ich dopuszczalny wzrost nie mógł przekroczyć cen referencyjnych.

Źródło: URE

Fot. Pixabay

KE: WSPIERA PAŃSTWA W TRANSFORMACJI GOSPODARCZEJ

Komisja wspiera państwa członkowskie w transformacji w kierunku gospodarki neutralnej dla klimatu.

Komisja Europejska zatwierdziła wszystkie wnioski złożone przez 18 państw członkowskich w celu wsparcia przygotowania terytorialnych planów sprawiedliwej transformacji, które państwa te będą musiały opracować w celu uzyskania dostępu do finansowania z mechanizmu sprawiedliwej transformacji.

Mechanizm sprawiedliwej transformacji stanowi część planu inwestycyjnego na rzecz Europejskiego Zielonego Ładu i umożliwi uruchomienie co najmniej 100 mld euro inwestycji w celu zapewnienia dodatkowego ukierunkowanego wsparcia dla regionów najbardziej dotkniętych skutkami transformacji w kierunku gospodarki neutralnej dla klimatu, a które mają mniejsze możliwości sprostania jej wyzwaniom. Zatwierdzenie wniosków nastąpiło po ogłoszeniu odnośnego zaproszenia przez Komisję pod koniec lutego 2020 r. w ramach Programu wspierania reform strukturalnych.

Komisarz ds. spójności i reform Elisa Ferreira powiedziała: Nadal trwają prace nad realizacją Europejskiego Zielonego Ładu. Zmiana klimatu pozostaje faktem, a walka z nią jest niezwykle nagląca. Komisja będzie zdecydowanie wspierała państwa członkowskie, aby zapewnić sprawiedliwą transformację we wszystkich regionach europejskich. To wsparcie w ramach Programu wspierania reform strukturalnych jest ważnym krokiem – pomoże opracować plany przejściowe i umożliwi państwom członkowskim skorzystanie z mechanizmu sprawiedliwej transformacji, co zagwarantuje, że przejście na zieloną gospodarkę będzie przebiegać w sposób sprawiedliwy, nie pozostawiając nikogo w tyle.

W ramach Programu wspierania reform strukturalnych Komisja zapewni dostosowaną do potrzeb wiedzę fachową, m.in. w celu wspierania władz krajowych i regionalnych w następujących obszarach:

  • dokonanie oceny społecznych, gospodarczych i środowiskowych skutków transformacji oraz zarysowanie procesu transformacji do 2030 r.;
  • nawiązanie dialogu między zainteresowanymi stronami, takimi jak obywatele, przedsiębiorstwa i organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w celu wypracowania wspólnej wizji procesów transformacji;
  • określenie działań umożliwiających pomyślną realizację sprawiedliwej transformacji.
    Kolejne kroki.

W ciągu najbliższych miesięcy, do końca 2020 r., Komisja zapewni ukierunkowane wsparcie, aby pomóc państwom członkowskim w przygotowaniu terytorialnych planów sprawiedliwej transformacji. Państwa członkowskie zachowają decydującą rolę w procesie redagowania i finalizacji tych planów, w ścisłej konsultacji z właściwymi krajowymi, regionalnymi i lokalnymi zainteresowanymi stronami, co zapewni poczucie odpowiedzialności za transformację. Po sfinalizowaniu plany zostaną przedłożone Komisji do zatwierdzenia.

Źródło: Na podstawie materiałów prasowych KE.

Fot. Pixabay

CIEPŁOWNICY CHCĄ REKOMPENSAT DOT. UPRAWNIEŃ CO2 ZA 2017 R.

Ogłoszony niedawno projekt rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło w dużej mierze jest szansą na poprawienie sytuacji ciepłownictwa, ale według ekspertów wymaga kilku korekt.

Twórcy rozporządzenia zaproponowali mechanizm, który miałby pokryć straty z tytułu poniesionych w 2018 r. kosztów uprawnień do emisji gazów cieplarnianych. Według ekspertów proponowane wartości – 0,78 zł/GJ dla gazu i 1,36 zł/GJ dla węgla są za niskie. Branża postulowała zwroty dla węgla na poziomach 3-3,5 zł/GJ.

IGCP w ramach konsultacji branżowych przygotowała analizy, na bazie których wnioskuje o podwyższenie jednostkowego kosztu do 3 zł/GJ dla węgla i 1,1 zł/GJ dla gazu. Co więcej, eksperci podkreślają, że zaproponowany mechanizm dotyczy tylko 2018 r. Tymczasem już w 2017 r. ciepłownicy zostali pozbawieni szansy pokrywania rosnących kosztów uprawnień. Dlatego branża chciałaby rekompensat także za 2017 r.

Fot. Na zdjęciu prezes IGCP, Jacek Szymczak/Zdjęcie z archiwum IGCP

KORONAWIRUS UDERZA W RZĄDOWY PROGRAM “CZYSTE POWIETRZE”

Pandemia koronawirusa według informacji dziennika Rzeczpospolita nie sprzyja programowi “Czyste powietrze”, którego realizacja w nowej odsłonie ma zostać przesunięta w czasie.

Warto przypomnieć, że gabinet premiera Mateusza Morawieckiego postawił sobie za cel wymianę niemal 3 mln pieców, które są nieekologiczne i odpowiadają za tzw. niską emisję. Chodzi o popularny smog, który zabija rocznie 40 tys. osób. “Czyste powietrze” ma stanowić pakiet zachęt finansowych dla Polaków, który zniweluje to szkodliwe zjawisko.

W nowej odsłonie programu nacisk zostanie położony m.in. na zakup pomp ciepła czy paneli fotowoltaicznych. Jeśli obywatel zdecyduje się na zakup urządzenia i termomodernizację domu to może liczyć na 25 tys. zł dopłaty, a dokładając do tego coraz popularniejsze panele fotowoltaiczne – 30 tys. Zł.

Niestety w związku z ekspansją COVID-19 na świecie, w tym w Polsce, administracja państwowa skupia się na walce z nową chorobą. W efekcie na wdrożenie poprawionej antysmogowej strategii będziemy musieli jeszcze poczekać.

Fot. NFOŚiGW

POWSTAJE CENTRALNA EWIDENCJA EMISYJNOŚCI BUDYNKÓW

Projekt nowelizacji ustawy o termomodernizacji i remontów zakłada m.in. ułatwienie realizacji programu „Stop Smog” skierowanego do osób w stanie ubóstwa energetycznego.

W ramach ww. nowelizacji wprowadzona zostanie tzw. Centralna Ewidencja Emisyjności Budynków, w której zewidencjonowane zostaną wszystkie źródła ciepła o nominalnej mocy cieplnej do 1 MW. W Bazie będzie można znaleźć informacje dot.

Jakim źródłem ogrzewany jest budynek mieszkalny,
Kiedy i jakie przeprowadzone w budynku kontrole związane z ogrzewaniem,
Charakterystyki energetycznej budynku,
Formy dofinansowania lub ulgi związanej z termomodernizacją,

Powyższe dane pochodzić będą m.in. z kontroli przeprowadzanych przez uprawniane osoby, a także z obecnie istniejących baz takich jak Centralny Rejestr Charakterystyki Energetycznej Budynków.

Źródło: Dziennik Łódzki
Fot. Pixabay

UNIJNA LEGISLACJA KLIMATYCZNA NABIERA TEMPA

Komisja Europejska przedstawiła dziś projekt legislacyjna dot. zapisania w prawodawstwie zobowiązania politycznego, zgodnie z którym UE stanie się neutralna dla klimatu do roku 2050, aby chronić planetę i swoich obywateli.

Europejskie prawo o klimacie wyznacza cel na 2050 r., wytycza kierunki polityki UE we wszystkich obszarach oraz zapewnia przewidywalność organom publicznym, przedsiębiorstwom i obywatelom. Jednocześnie Komisja rozpoczyna konsultacje społeczne w sprawie przyszłego Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu. Dzięki tym konsultacjom opinia publiczna będzie miała swój udział w projektowaniu tego instrumentu.

Przewodnicząca Ursula von der Leyen powiedziała: „Podejmujemy dziś działania, aby do 2050 r. uczynić z UE pierwszy na świecie neutralny dla klimatu kontynent. Prawo o klimacie jest prawnym odzwierciedleniem naszego zaangażowania politycznego i konsekwentnie wytycza nam drogę do bardziej zrównoważonej przyszłości. Stanowi ono istotę Europejskiego Zielonego Ładu. Zapewnia przewidywalność i przejrzystość dla europejskiego przemysłu i inwestorów. Nadaje też kierunek naszej strategii zielonego wzrostu i gwarantuje, że transformacja ta będzie stopniowa i sprawiedliwa”.

Wiceprzewodniczący wykonawczy do spraw Europejskiego Zielonego Ładu, Frans Timmermans, powiedział: „Zamieniamy dziś słowa w czyny, aby pokazać naszym europejskim obywatelom, że poważnie traktujemy cel osiągnięcia do 2050 r. zerowej emisji gazów cieplarnianych netto. Europejskie prawo o klimacie jest również sygnałem dla naszych partnerów międzynarodowych, że w tym roku powinniśmy wspólnie zwiększyć globalny poziom ambicji, jeśli chodzi o realizację naszych wspólnych celów porozumienia paryskiego. Dzięki prawu o klimacie pozostaniemy na dobrej drodze, skoncentrowani i zdyscyplinowani, i będziemy odpowiedzialni za realizację tych celów”.

W ramach europejskiego prawa o klimacie Komisja proponuje wprowadzenie prawnie wiążącego celu osiągnięcia do 2050 r. zerowej emisji gazów cieplarnianych netto. Aby osiągnąć ten cel, instytucje UE i państwa członkowskie są wspólnie zobowiązane do wprowadzenia niezbędnych środków na poziomie unijnym i krajowym.

Prawo o klimacie obejmuje środki umożliwiające monitorowanie postępów i odpowiednie dostosowanie naszych działań w oparciu o istniejące systemy, takie jak proces zarządzania przez państwa członkowskie krajowymi planami w zakresie energii i klimatu, regularne sprawozdania Europejskiej Agencji Środowiska oraz najnowsze dowody naukowe dotyczące zmiany klimatu i jej skutków. Postępy będą poddawane przeglądowi co pięć lat, zgodnie z globalnym przeglądem określonym w porozumieniu paryskim.

Prawo o klimacie dotyczy również ścieżki prowadzącej do osiągnięcia celu na 2050 r.:

  • Na podstawie kompleksowej oceny skutków Komisja zaproponuje nowy unijny cel na 2030 r. w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych. Prawo o klimacie zostanie zmienione po zakończeniu oceny skutków.
  • Do czerwca 2021 r. Komisja dokona przeglądu wszystkich stosownych instrumentów politycznych – i w razie potrzeby zaproponuje w nich zmiany – w celu osiągnięcia dodatkowych redukcji emisji do 2030 r.
    • Komisja proponuje przyjęcie ogólnounijnej ścieżki redukcji emisji gazów cieplarnianych na lata 2030–2050 w celu pomiaru postępów i zapewnienia przewidywalności organom publicznym, przedsiębiorstwom i obywatelom.
  • Do września 2023 r., a następnie co pięć lat, Komisja oceni spójność unijnych i krajowych środków z celem zakładającym neutralność klimatyczną oraz ze ścieżką redukcji na lata 2030-2050.
  • Komisja będzie uprawniona do wydawania zaleceń dla państw członkowskich, których działania są niezgodne z celem zakładającym neutralność klimatyczną, a państwa członkowskie będą zobowiązane do zastosowania się do tych zaleceń lub – jeżeli tego nie zrobią – do przedstawienia wyjaśnień. Komisja może również dokonać przeglądu adekwatności ścieżki redukcji i ogólnounijnych środków.
  • Państwa członkowskie będą również zobowiązane do opracowania i wdrożenia strategii przystosowawczych w celu zwiększenia odporności i zmniejszenia podatności na oddziaływanie zmiany klimatu.

Kształtowanie Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu i przyszłych strategii politycznych

Równolegle z rządowymi politykami i uregulowaniami wszystkie sektory społeczeństwa i gospodarki Unii Europejskiej mają do odegrania rolę w procesie przejścia na gospodarkę neutralną dla klimatu.

W związku z tym Komisja rozpoczęła dziś także konsultacje publiczne w sprawie nowego Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu – szeroko zakrojoną inicjatywę, która ma umożliwić obywatelom i zainteresowanym stronom wyrażenie swojej opinii oraz powierzyć im rolę w opracowywaniu nowych działań na rzecz klimatu, dzieleniu się informacjami, uruchamianiu oddolnych działań i przedstawianiu rozwiązań, które mogą być powielane przez inne podmioty.

Konsultacje publiczne będą prowadzone przez 12 tygodni. Uzyskane w ich ramach odpowiedzi zostaną wykorzystane przy kształtowaniu Paktu na rzecz Klimatu, który zostanie zainaugurowany przed konferencją ONZ w sprawie zmiany klimatu, która odbędzie się w Glasgow w listopadzie 2020 r. (COP26).

Ponadto, dziś Komisja oficjalnie rozpoczęła prace, publikując wstępne oceny skutków dotyczące przyszłego podatku carbon-border tax oraz przeglądu dyrektywy w sprawie opodatkowania energii, dwóch innych ważnych instrumentów politycznych w ramach Europejskiego Zielonego Ładu.

Źródło: Komunikat prasowy KE
Fot. Pixabay

RZĄD CHCE PRZYŚPIESZYĆ ROZWÓJ FARM WIATROWYCH NA BAŁTYKU

Budowa morskich farm wiatrowych na Bałtyku to projekt inwestycyjny obliczony na 100–120 mld zł. Rząd chce, aby jak największa część tych pieniędzy trafiła do polskich firm i dostawców.

Mają to zapewnić mechanizmy, które wprowadzi opracowywana ustawa offshorowa. – Chcemy, żeby parlament jak najszybciej przyjął tę ustawę, bo inwestorzy czekają na stabilne ramy prawne – mówi Zbigniew Gryglas, wiceminister aktywów państwowych. Jak ocenia, docelowo energia z farm na Bałtyku może stanowić nawet 20 proc. polskiego miksu, a pierwsze wiatraki powinny pojawić się w 2024 roku.

– Z morską energetyką wiatrową wiążą się dwa ważne aspekty. Pierwszy to nowe moce, których bardzo potrzebujemy, ale równie ważny jest impuls rozwojowy dla polskiej gospodarki. Zależy nam, żeby w procesie budowy, obsługi i serwisowania farm wiatrowych na Bałtyku uczestniczyło jak najwięcej krajowych firm. Choć nie wybudowaliśmy jeszcze żadnej farmy, to mamy już zidentyfikowanych ok. 100 krajowych firm, które działają w tym obszarze. One już dzisiaj eksportują swoje produkty i usługi, ale z całą pewnością zostaną wykorzystane w tym krajowym łańcuchu dostaw, co spowoduje narodziny nowego sektora, nowej polskiej specjalności – mówi agencji Newseria Biznes Zbigniew Gryglas, wiceminister aktywów państwowych.

Polskie farmy na Bałtyku są jeszcze w fazie projektów i zaczną produkować energię około 2025 roku. Mają pomóc w transformacji polskiej energetyki, zwiększyć produkcję energii z odnawialnych źródeł, przyczynić się do zagwarantowania bezpieczeństwa energetycznego kraju i stanowić impuls dla rozwoju gospodarki, przede wszystkim sektora stoczniowego. Według raportu Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej („Przyszłość morskiej energetyki wiatrowej w Polsce 2019”) w tej chwili w naszym kraju jest ok. 140 przedsiębiorstw, które mogłyby się włączyć w procesy przygotowania, budowy i eksploatacji farm wiatrowych na Bałtyku.

– Myślę, że pierwszy wiatrak na polskim wybrzeżu pojawi się w 2024 roku, ale po cichu liczę, że zaawansowany proces budowy przypadnie już na końcówkę 2023 roku – mówi Zbigniew Gryglas.

Zgodnie z projektem „Polityki energetycznej Polski do 2040 roku” do tego czasu w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej na Bałtyku planowane jest oddanie do eksploatacji ponad 10 GW mocy zainstalowanej w morskich farmach wiatrowych.

– Mamy na Bałtyku doskonałe warunki i grzechem byłoby ich nie wykorzystać. „Polityka energetyczna Polski” zakłada 10 GW mocy zainstalowanych, ale liczymy na 12 GW, a może nawet więcej. Docelowo z tej morskiej energetyki wiatrowej możemy mieć nawet ok. 20 proc. całej energii produkowanej w kraju – mówi Zbigniew Gryglas.

Jak wynika z analiz PSEW, rozwój morskiej energetyki wiatrowej na Bałtyku przyniesie Polsce korzyści w kilku wymiarach, m.in. ekonomicznym, środowiskowym, społecznym i gospodarczym. Włączenie polskich firm w łańcuch dostaw dla tego sektora poprawi ich konkurencyjność oraz wygeneruje dodatkowe dochody i miejsca pracy.

– Wpływ na gospodarkę będzie olbrzymi. Według szacunków niezależnych doradców zapewni impuls dla budżetu państwa sięgający ok. 70 mld zł. Projekt natomiast opiewa na 100–120 mld zł, które zainwestujemy na polskim Bałtyku – mówi Zbigniew Gryglas.

W połowie stycznia resort aktywów państwowych opublikował projekt ustawy offshorowej, która ma umożliwić rozwój tego sektora i wesprzeć budowę farm wiatrowych na Bałtyku. Jest to długo oczekiwany dokument przez branżę, która wskazywała, że są to inwestycje liczone w miliardach złotych i wymagają przede wszystkim rządowego wsparcia oraz stabilnych ram prawnych.

– Teraz przystąpimy do fazy konsultacji międzyresortowych. Jesteśmy szeroko otwarci na środowisko branżowe. Ta ustawa generalnie powstawała w dużej otwartości, słuchaliśmy inwestorów, różnych grup interesariuszy i przemysłu. Po naszym wsłuchaniu się w te głosy powstał projekt, który dzisiaj nie budzi większych wątpliwości. To jest dobra regulacja. Będziemy jeszcze mieć drobne autopoprawki, bo zrodziły nam się nowe pomysły w trakcie prac, ale będą to już naprawdę niewielkie zmiany. Chcielibyśmy, żeby parlament przyjął tę ustawę jak najszybciej. Inwestorzy mówią: „Nie rozpoczniemy fizycznej budowy, nie znając reguł gry” – podkreśla Zbigniew Gryglas.

Projekt ustawy offshorowej zakłada m.in., że inwestorzy, którzy będą stawiać na Bałtyku morskie farmy wiatrowe, będą zobowiązani współpracować przy tym z krajowymi firmami (i dokumentować tę współpracę w formie sprawozdań). To mechanizm stosowany już na wielu europejskich rynkach. Morskie farmy wiatrowe będą też objęte odrębnym podatkiem.

– Unia Europejska pozwala na preferowanie lokalnych dostawców, bo nie opłaca się wozić tak wielkich elementów po całym świecie i zostawia to ślad węglowy. Chcemy więc to wykorzystać. Nie chcemy, żeby się skończyło tak jak w latach ubiegłych, kiedy budowaliśmy autostrady, a polskie firmy budowlane upadały – mówi wiceminister aktywów państwowych.

Zródło: Newseria

Fot. Pixabay

NOWE WYTYCZNE DOT. POMOCY PAŃSTWA W ZAKRESIE EU ETS

W ubiegłym tygodniu Komisja Europejska rozpoczęła proces konsultacji publicznych projektu nowych wytycznych dot. pomocy państwa w zakresie EU ETS.

Zgodnie z komunikatem Komisji Europejskiej w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu projekt wytycznych UE w sprawie pomocy państwa w zakresie systemu EU ETS ma na celu zmniejszenie ryzyka ucieczki emisji związanego z pośrednimi kosztami ETS i zachęcenie do zwiększenia procesów modernizacyjnych w zakładach produkcyjnych.

Obecnie państwa członkowskie UE mogą częściowo zrekompensować pośrednie koszty emisji, z którymi borykają się sektory przemysłowe, wynikające z unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji, o ile jest to zgodne z aktualnie funkcjonującymi wytycznymi. Tu warto wspomnieć, że wytyczne te wygasną dnia 31 grudnia 2020 r. Nowy projekt w tym zakresie ma na celu ich dostosowanie do kolejnej fazy EU ETS, w okresie rozliczeniowym, rozpoczynającym się 1 stycznia 2021 r.

Celem konsultacji jest zebranie informacji zwrotnych od wszystkich zainteresowanych stron na temat projektu nowych wytycznych ETS przed ich przyjęciem w 2020 r. W szczególności zainteresowane strony powinny ocenić, czy projekt wytycznych jest dobrze zaprojektowany, aby zaradzić ryzyku ucieczki emisji do pośrednich kosztów emisji (w szczególności w odniesieniu do kwalifikujących się sektorów do kompensacji), przy jednoczesnym zachowaniu zachęty ETS do opłacalnej dekarbonizacji gospodarki i minimalizacji zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym.

W kontekście wprowadzonej w ubiegłym roku ustawy o rekompensatach dla sektorów i podsektorów energochłonnych opracowanej przez Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii projekt wytycznych wydaje się bowiem szczególnie ważny. Ogranicza on bowiem liczbę sektorów uprawnionych do otrzymania uprawnień.

Szczegóły dot. nowego projektu znajdą Państwo tutaj.

Źródło: KE
Fot. Pixabay