Home Blog Full Width

CIEPŁO SYSTEMOWE NARZĘDZIEM POLITYKI ENERGETYCZNO-KLIMATYCZNEJ CZ. 1 Sticky

Jacek Szymczak, prezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie.

Polska należy do grupy krajów UE w których dostarczanie ciepła z wykorzystaniem systemów ciepłowniczych stanowi najbardziej istotny sposób pokrywania potrzeb na ciepło.

Jacek Szymczak,
prezes IGCP

fot. IGCP

Zgodnie z informacjami pochodzącymi z ostatniego Spisu Narodowego z roku 2011, około 42 proc. gospodarstw domowych korzysta z ciepła systemowego. Jako że ta forma zaopatrzenia w ciepło jest domeną miast, w tej grupie odbiorców końcowych jego udział wynosi prawie 60 proc. Jest wiele aglomeracji, gdzie udział ten sięga nawet 80 proc. Na znaczącą pozycję ciepła systemowego w zaopatrzeniu w ciepło wpływa między innymi fakt, że jest to jedno z najważniejszych narzędzi dla kreowania gospodarki niskoemisyjnej, między innymi dzięki pozytywnemu skonsumowaniu „efektów skali”. Dotyczy to obszarów: technologicznego, ekonomicznego i ekologicznego – w zakresie ograniczania i likwidacji zarówno wysokiej jak i niskiej emisji. W obszarze oddziaływania ciepłownictwa systemowego oprócz obiektów mieszkalnych jest znacząca liczba obiektów użyteczności publicznej, oświatowych, służby zdrowia, kultury oraz usługowych, których liczba i ogrzewana powierzchnia rośnie z roku na rok.

Biorąc pod uwagę potencjał sektora, jak również fakt, że jest to sektor interdyscyplinarny, można wskazać przynajmniej sześć ważnych obszarów społeczno-gospodarczych, w których ciepłownictwo systemowe odgrywa istotna rolę:
– klienci/odbiorcy końcowi – konieczny wzrost świadomości pozwalający na przeprowadzanie reform, poprzez prowadzenie długoterminowych programów edukacyjnych kształtujących racjonalne zachowania,
– budynki – dążenie do redukcji zużycia energii przez budynki, dekarbonizacja budynków nie jest celem samym w sobie,
– efektywność energetyczna – odnosi się do obszarów produkcji i dystrybucji ciepła w zakresie poprawy efektywności energetycznej,
– ochrona środowiska – analizowana z dwóch punktów widzenia:
emisji ze źródeł podmiotów gospodarczych (odniesienie do dyrektyw IED i MCP) oraz niskiej emisji (z indywidualnych pieców),
– bezpieczeństwo energetyczne – ważne z nie tylko z uwagi na pewność dostaw ciepła, ale również z punktu widzenia sektora elektroenergetycznego. Bezpieczeństwo to oznacza możliwości budowy nowych źródeł kogeneracyjnych (CHP ), co pozwala na uzupełnienie mocy w systemie elektroenergetycznym Polski i redukcje skutków wyłączeń awaryjnych w elektrowniach oraz zwiększenie elastyczności systemu (CHP plus akumulatory ciepła),
– polityka paliwowa – niezbędne jest szerokie podejście do struktury paliwowej zapewniające bezpieczeństwo energetyczne oraz właściwe wykorzystywanie krajowych zasobów paliw, co oznacza również zwiększenie niezależności energetycznej wszystkich państw UE.

Ciepłownictwo systemowe stanowi zatem efektywne narzędzie realizacji wielu celów krajowej i unijnej polityki energetyczno-klimatycznej.

grafika: Jacek Gonciarz/Studio Graficzne Svart

IGCP O PLANIE NA RZECZ ENERGII I KLIMATU Sticky

Do 18 lutego trwały konsultacje dokumentu „Krajowy plan na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” (KPEiK). Swoje uwagi w imieniu branży ciepłowniczej zgłosiła Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie, podkreślając m.in. że określone w projekcie krajowe cele mogą być zbyt niskie w stosunku do celów zawartych w polityce energetyczno-klimatycznej całej unii.

Ponadto pozytywnie oceniając uwzględnienie ciepłownictwa systemowego w projekcie ciepłownicy wskazali na niewystarczające wykorzystanie jego potencjału w kontekście współpracy z sektorem elektroenergetycznym i w walce z niską emisją.

Przedstawiony do konsultacji projekt Krajowego Planu na rzecz energii i klimatu ma zapewnić rzetelne, wszechstronne, racjonalne pod względem kosztów, przejrzyste i przewidywalne zarządzanie unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, które zagwarantuje osiągnięcie założeń i celów unii energetycznej na rok 2030 oraz w perspektywie długoterminowej, zgodnie z Porozumieniem paryskim z 2015 r. w sprawie zmian klimatu. Jego opracowanie wynika z obowiązku nałożonego na państwa członkowskie UE rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu. Finalna wersja polskiego dokumentu ma zostać zgłoszona do Komisji Europejskiej w terminie do 31 grudnia 2019 r.

Krajowe założenia i cele

Projekt polskiego dokumentu bazuje na zaniżonych celach dla udziału OZE (21 proc., podczas gdy Dyrektywa OZE mówi o celu 32 proc.) oraz efektywności energetycznej (na poziomie 23 proc. przy obowiązującym 32,5 proc.), stąd niebezpieczeństwo, iż w takiej formie projekt może wywołać zastrzeżenia KE.

Według Ministerstwa Energii nadal jedynym instrumentem wspierającym poprawę efektywność energetycznej ma być system „białych certyfikatów”, co biorąc pod uwagę negatywne doświadczenia z jego działaniem, jest zawężeniem narzędzi i środków. Obecny system jest nie tylko kosztotwórczy, ale również niewydolny organizacyjnie i nie przynoszący wymiernych efektów poprawy efektywności w tych obszarach, które są najbardziej oczekiwane. IGCP stoi na stanowisku, które wyrażała już wcześniej w ramach kolejnych nowelizacji przepisów z zakresu efektywności energetycznej, że dla uzyskania racjonalnych kosztowo i realnych fizycznie efektów konieczne jest rozszerzenie wachlarza środków, z wykorzystaniem systemu dobrowolnych zobowiązań czy systemu podatkowego lub innych zachęt finansowych.


NASA/Goddard/Flickr

Według ciepłowników rozwój ekologicznych i efektywnych systemów ciepłowniczych jest istotnym narzędziem obniżenia emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy efektywności energetycznej, przyczyniając się także do zrównoważonego rozwoju miast i poprawy jakości powietrza oraz wsparcia gospodarki o obiegu zamkniętym. W 2017 r. tylko 20 proc. systemów spełniało kryterium efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego lub chłodniczego. Jest to poziom dalece niesatysfakcjonujący i odbiegający od potencjału Polski w tym zakresie. Dlatego dla mobilizacji działań i narzędzi oraz środków w tym zakresie, zasadne jest określenie w KPEiK mierzalnego i ambitnego celu jakim jest „Wszystkie systemy ciepłownicze do 2030 r. powinny osiągnąć status efektywnych systemów zgodnie z definicją zawartą w ustawie Prawo energetyczne.” Zwiększenie liczby efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych i chłodniczych przede wszystkim powinno nastąpić poprzez rozwój źródeł kogeneracyjnych i OZE. Projekt dokumentu nie uwzględnia natomiast potencjału rozwoju kogeneracji także w aspekcie bezpieczeństwa energetycznego oraz dywersyfikacji krajowych źródeł energii elektrycznej. Tymczasem przy wykorzystaniu technologii kogeneracyjnej realnym jest wygenerowanie 3-4 tys. MWe w perspektywie do 2030 roku. Oznacza to realne wsparcie dla sektora elektroenergetycznego w kraju ( nowe źródła w sposób stabilny produkujące energię elektryczną ) ale również racjonalną dywersyfikację nośników energetycznych ( systematyczny wzrost udziału gazu oraz różnego rodzaju OZE ). Już dzisiaj energia elektryczna produkowana w kogeneracji stanowi ok.14 proc. w całym systemie. Koniecznym jest zapewnienie warunków dla co najmniej podwojenia tego udziału.

Polityki i działania

Według ciepłowników ważnym narzędziem poprawy jakości powietrza i walki z niską emisją będzie rozwój i modernizacja ciepłownictwa, w tym w szczególności poprzez budowę efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych. Na terenach, na których istnieją techniczne i ekonomiczne warunki dostarczenia ciepła z systemu ciepłowniczego, odbiorcy w pierwszej kolejności powinni korzystać z ciepła systemowego, o ile nie zastosują bardziej ekologicznego rozwiązania. W 2015 r. do sieci ciepłowniczej na obszarach miejskich przyłączonych było 61 proc. gospodarstw domowych – celem jest sukcesywne zwiększanie tego wskaźnika. Aktualnie istnieje obowiązek podłączenia do efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego, ale tylko dla obiektów, których przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania wynosi co najmniej 50 kW. Obowiązek ten powinien zostać rozszerzony na wszystkie scentralizowane systemy ciepłownicze, w odniesieniu do wszystkich obiektów budowlanych. Zwiększenie liczby przyłączonych odbiorców i odchodzenie od indywidualnego ogrzewania tam gdzie zlokalizowana jest sieć, przyczyni się do walki z niską emisją, a jednocześnie zwiększy się komfort życia mieszkańców dotychczas wykorzystujących piece na paliwa stałe. Równocześnie powinno być zapewnione funkcjonowanie mechanizmu egzekwowania obowiązku przyłączenia obiektów do sieci ciepłowniczej w trakcie procesu budowlanego, co umożliwi powszechną realizację tego obowiązku. W celu pełnego wykorzystania ciepła systemowego, w tym kogeneracji, w rządowej Strategii rozwoju i transformacji ciepłownictwa powinny być szczegółowo określone działania legislacyjne i pozalegislacyjne, narzędzia i środki dla realizacji tego celu. Jako element niezbędny do zrealizowania celów w tym zakresie jest stworzenie (a nie jedynie rozważenie) także mechanizmów wsparcia dla przebudowy infrastruktury wewnętrznej w budynkach. W zakresie efektywnej ochrony powietrza ciepłownicy wskazują na konieczność wprowadzenia zasady łączenia w jednorodne obszary zurbanizowane indywidualnych projektów likwidacji palenisk węglowych z wykorzystaniem ciepła systemowego.

Eksperci podkreślają też, iż KPEiK wąsko patrzy na wachlarz możliwych do wykorzystania technologii OZE, nie wspominając o potencjale energetycznym energii słonecznej, odpadowej i termicznej utylizacji odpadów komunalnych.

Ocena skutków planowanych polityk i środków

Założenia realizacji zaproponowanego w KPEiK scenariusza nie w pełni pokrywają się z celami UE w perspektywie 2030. Co więcej w przypadku ciepłownictwa niesłusznie zakłada się, że wzrost celu krajowego zostanie oparty tylko na ciepłownictwie systemowym, co jest niezgodne z obszarem energetycznym, jakim jest ciepłownictwo, a skutkowałoby niekorzystnie ekonomicznie dla odbiorców ciepła systemowego. Cele UE w ciepłownictwie powinni realizować wszyscy uczestnicy „rynku ciepła”, a nie tylko zawodowi dostawcy ciepła.

Ocena skutków planowanych polityk i środków Założenia realizacji zaproponowanego w KPEiK scenariusza nie w pełni pokrywają się z celami UE w perspektywie 2030. Co więcej w przypadku ciepłownictwa niesłusznie zakłada się, że wzrost celu krajowego zostanie oparty tylko na ciepłownictwie systemowym, co jest niezgodne z obszarem energetycznym, jakim jest ciepłownictwo, a skutkowałoby niekorzystnie ekonomicznie dla odbiorców ciepła systemowego. Cele UE w ciepłownictwie powinni realizować wszyscy uczestnicy „rynku ciepła”, a nie tylko zawodowi dostawcy ciepła.

Autor: Jacek Szymczak, prezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie
Opr. Agnieszka Kołogrecka
Fot. Chuckyeager/Flickr
Fot. Pixabay

NOWY PROGRAM PILOTAŻOWY “CIEPŁOWNICTWO POWIATOWE” Sticky

Wybrane przedsiębiorstwa ciepłownicze otrzymują z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej informację oraz zaproszenie do pilotażowego programu „Ciepłownictwo Powiatowe”. To instrument wsparcia, który wynika z potrzeby dostosowywania się do zaostrzających norm emisyjnych oraz ograniczenia negatywnego wpływu na środowisko polskiego sektora ciepłowniczego na szczeblu powiatowym.

Program kierowany jest do średnich przedsiębiorstw ciepłowniczych (do 50 MW), w których większościowym udziałowcem są jednostki komunalne. Warunkiem otrzymania wsparcia jest zrealizowanie inwestycji, która pozwoli na wcześniejsze dostosowanie się do wymogów UE.

W najbliższych latach polskie ciepłownictwo systemowe musi zrealizować szereg, niezwykle kapitałochłonnych, inwestycji w zakresie odpylania, odsiarczania i odazotowania instalacji, aby dostosować się do restrykcyjnych wymogów unijnych. Konkretnie chodzi tu o sprostanie przepisom tzw. Dyrektywy IED (dotyczącej emisji przemysłowych), aktualnych konkluzji dotyczących najlepszych dostępnych technik (tzw. Konkluzje BAT) oraz normom emisyjnym wynikającym z Dyrektywy o średnich źródłach spalania (tzw. Dyrektywa MCP). Według szacunków nakłady niezbędne na dostosowanie bloku energetycznego do nowych standardów wynoszą ok. 30-40 mln zł dla źródeł poniżej 50 MW, ok. 100 – 150 mln zł (dla 500 MW) oraz 300-600 mln zł dla (1000 MW).

Ciepło systemowe okrywa aż 42 proc. krajowego zapotrzebowania na ciepło (15 mln odbiorców i 21 tys. km długość sieci ciepłowniczych). Likwidacja nieefektywnych i najbardziej trujących indywidualnych źródeł ciepła i podłączenie odbiorców do sieci ciepła systemowego jest jednym z najbardziej skutecznych i efektywnych ekonomicznie mechanizmów działania na rzecz czystego powietrza i ograniczania niskiej emisji. Oprócz korzyści środowiskowych i ekonomicznych rozwój ciepła systemowego wpłynie na poprawę bezpieczeństwa energetycznego, a także będzie przeciwdziałał zjawisku ubóstwa energetycznego.

Jednym z podstawowych czynników ograniczających możliwość rozwoju systemów ciepłowniczych jest to, że przepisy pozwalają na udzielenie pomocy publicznej jedynie na modernizację systemów spełniających definicję „efektywnego systemu ciepłowniczego” (czyli takiego, w którym do produkcji ciepła lub chłodu wykorzystuje się co najmniej: w 50 proc. energię z OZE lub w 50 proc. ciepło odpadowe lub w 75 proc. ciepło pochodzące z kogeneracji lub w 50 proc wykorzystujące połączenie ww. energii i ciepła). W Polsce prawie 90 proc. systemów ciepłowniczych nie spełnia tego warunku. Dotyczy to głównie przedsiębiorstw w mniejszych miastach do 100 tys. mieszkańców.

Problem „nieefektywności” oraz braku możliwości ubiegania się o pomoc publiczną dotyczy głównie ciepłownictwa „powiatowego”.

W dużych miastach powyżej 500 tys. mieszkańców 100 proc. ciepła jest produkowane w oparciu o efektywne systemy. Zatem problem „nieefektywności” oraz braku możliwości ubiegania się o pomoc publiczną dotyczy głównie ciepłownictwa „powiatowego”. Przekształcenie nieefektywnego systemu w efektywny oraz sprostanie unijnym standardom emisyjnym wymaga kapitałochłonnych inwestycji, których realizacja z uwagi na słabą kondycję finansową mniejszych przedsiębiorstw (zwłaszcza tych komunalnych), bez dostępu do zewnętrznych źródeł finansowania jest niemalże niemożliwa. pilotażowy program wsparcia „Ciepłownictwo Powiatowe” skierowany został tylko do 130 przedsiębiorstw o całkowitej mocy cieplnej do 50 MW, w których większościowym właścicielem są jednostki samorządu lub miasta i w których udział prywatnego kapitału nie przekracza 30 proc.

Program wdrażany będzie do 2025 roku. Jego budżet oszacowano na 500 mln zł, z czego 300 mln zł będzie niskooprocentowanym wsparciem zwrotnym, a 150 mln bezzwrotnym finansowaniem (pożyczki umarzane do wysokości 5 mln zł oraz dotacje do 30 proc. kosztów kwalifikowanych lub do 50 proc. kosztów przy inwestycjach w technologię ORC pozwalającą na wykorzystanie ciepła o niskich parametrach np. odpadowego lub energii geotermalnej).

„Ciepłownictwo Powiatowe-pilotaż” oferuje wsparcie dla przedsięwzięć z zakresu: ograniczenia lub uniknięcia szkodliwych emisji do atmosfery, zmniejszenia zużycia surowców pierwotnych, poprawy efektywności energetycznej, nowych źródeł ciepła i energii elektrycznej, modernizacji i rozbudowy sieci ciepłowniczych oraz energetycznego wykorzystania zasobów geotermalnych.

Autor: Bogusław Regulski, wiceprezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie
Opr. Agnieszka Kołogrecka
fot. Sebastian Marek/Flickr

2 MLN ZŁ NA POPRAWĘ EFEKTYWNOŚCI ENERGETYCZNEJ SZPITALA W JAWORZE

NFOŚiGW przeznaczy 2 mln zł ze środków własnych na inwestycję poprawiającą efektywność energetyczną szpitala – Jaworskiego Centrum Medycznego. Pozwoli to zminimalizować zużycie energii, uzyskać lepsze ocieplenie budynków placówki oraz podwyższyć standard opieki medycznej. Realizacja projektu wniesie także walory stricte prośrodowiskowe.

Uroczystość przekazania dotacji odbyła się 17 maja br. w siedzibie Starostwa Jaworskiego. Umowę w tej sprawie podpisali prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Maciej Chorowski oraz prezes zarządu JCM Sp. z o.o. Joanna Madejczyk-Białowąs. W spotkaniu uczestniczyli także marszałek Sejmu Elżbieta Witek, minister klimatu i środowiska Michał Kurtyka oraz starosta jaworski Aneta Kucharzyk.

Marszałek Sejmu Elżbieta Witek zaznaczyła, że szpital ten jest bardzo ważny dla regionu – aktualnie funkcjonuje tu m.in. kilkadziesiąt łóżek tzw. covidowych.

„Obok efektów środowiskowych, projekt niewątpliwie poprawi warunki leczenia chorych, ale i samą estetykę wnętrz, fasadę – budynki zostaną odnowione. Istotne jest tu także wspieranie lekarzy w ich ciężkiej pracy. Chcemy m. in. takim rozwiązaniami finansowymi i organizacyjnymi poprawić komfort i efektywność ich pracy” – podkreśliła Elżbieta Witek.

Marszałek Sejmu przypomniała o szczególnych okolicznościach i wyzwaniach, jakie pojawiły się po wybuchu pandemii koronawirusa. „Lekarze są superbohaterami obecnych czasów. Są ludźmi „powołania”, ale na pewno chcieliby pracować w jak najlepszych warunkach. Realizacja tego przedsięwzięcia na pewno ułatwi leczenie i opiekę nad pacjentami” – wskazała Elżbieta Witek.

Zdaniem ministra klimatu i środowiska Michała Kurtyki, wspierając finansowo i w pewnym zakresie organizacyjnie inwestycję w Jaworze, wykonujemy kolejny ruch w kierunku poprawy jakości powietrza w Polsce.

„Z konsekwencją, krok po kroku, skutecznie realizujemy nasz plan antysmogowy” – powiedział.

„Przedsięwzięcie to będzie wpisywać się też w strategię Komisji Europejskiej – tzw. falę renowacji, a więc uporządkowane wysiłki całej Wspólnoty na rzecz redukcji emisji CO2 do atmosfery. Budynki odpowiadają przecież w dużym stopniu za zużycie energii i emisję szczególnie, kiedy są w niskim standardzie energetycznym. Podwyższanie ich efektywności energetycznej to dla nas także ważne działanie w kontekście wspólnotowym” – wyjaśnił minister Kurtyka.

W ramach, kosztującego niewiele więcej niż udzielona dotacja – bo w całości ok. 2,1 mln zł, projektu zaplanowano przeprowadzenie termomodernizacji budynków szpitala (o powierzchni całkowitej 2 738,00 m2), modernizację (654 punktów) oświetlenia wewnętrznego oraz wdrożenie zarządzania ciepłem. Ponadto na budynku szpitala zamontowana zostanie instalacja fotowoltaiczna produkująca prąd elektryczny. Przyniesie to 45,04 MWh/rok wytworzonej energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.

Maciej Chorowski, prezes NFOŚiGW, poinformował że przedsięwzięcie będzie wsparte dotacją bezzwrotną ze środków krajowych.

„Zwracam tu uwagę na kompleksowość termomodernizacji szpitala w Jaworze. Tylko działania o takim charakterze mogą przynieść stałe efekty środowiskowe. Efektywne gospodarowanie energią będzie tu sprzężone z wykorzystaniem energii ze słońca (OZE). Oczywiście satysfakcjonujące jest także to, że projekt przyniesie placówce realne oszczędności finansowe, a tym samym środki te będzie można przeznaczyć na inne działania organizacyjne i systemowe, które zaprocentują lepszym funkcjonowaniem placówki” – dodał prezes NFOŚiGW.

Osiągnięte, w wyniku realizacji przedsięwzięcia, dodatkowe efekty ekologiczne to zmniejszenie emisji CO2 do atmosfery (o 261,31 ton/rok) oraz redukcja zużycia energii pierwotnej w budynkach niepublicznych (o 3688,71 GJ/rok). Inwestycja przeprowadzona do końca 2022 r. przyniesie zmniejszenie kosztów eksploatacyjnych szpitala i istotną poprawę komfortu korzystania z jego wyremontowanych, zmodernizowanych budynków.

Środki przekazane jako dotacja dla projektu pochodzą z zasobu Programu Priorytetowego NFOŚiGW Budownictwo energooszczędne, Część 1) Zmniejszenie zużycia energii w budownictwie.

Źródło: NFOŚiGW
Fot. Pixabay

15 MLN ZŁ NA POPRAWĘ JAKOŚCI POWIETRZA POPRZEZ WYMIANĘ ŹRÓDEŁ CIEPŁA W BUDYNKACH WIELORODZINNYCH

Poprawa jakości powietrza oraz zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych poprzez wymianę źródeł ciepła i poprawę efektywności energetycznej wielorodzinnych budynków mieszkalnych to główne cele pilotażu, który w III kwartale 2021 r. rozpocznie się na Dolnym Śląsku. To kolejny antysmogowy pilotaż Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, po województwie zachodniopomorskim i Pszczynie. Jego budżet wyniesie 15 mln zł.

„Planowany pilotaż to kolejne działanie zaproponowane przez resort klimatu i środowiska, którego celem jest rozwiązanie problemu smogu w Polsce poprzez wymianę tzw. kopciuchów. Tym razem jednak wsparciem chcemy objąć budynki wielorodzinne, ponieważ nadal wiele z nich ogrzewanych jest przestarzałymi źródłami ciepła. Poprawa ich efektywności energetycznej to wymierne oszczędności finansowe, ale przede wszystkim lepsza jakość powietrza” – powiedział minister klimatu i środowiska Michał Kurtyka, 17 maja 2021 r., podczas konferencji w Nowej Rudzie.

„Antysmogowy pilotaż na Dolnym Śląsku stanowi uzupełnienie oferty obecnego programu „Czyste Powietrze” i ma na celu dalsze diagnozowanie potrzeb i preferencji inwestycyjnych mieszkańców oraz wypróbowanie niektórych rozwiązań, które mogą w przyszłości zostać zaimplementowane w tym lub w innych programach” – zaznaczył wiceminister klimatu i środowiska Ireneusz Zyska, pełnomocnik rządu ds. OZE.

W województwie dolnośląskim podejmujemy działania dla czystego powietrza przez wsparcie wymiany tzw. kopciuchów w budynkach liczących od 3 do 20 lokali mieszkalnych. Przeznaczamy na to 15 mln zł w formie bezzwrotnych dotacji. Pozwoli to na modernizację co najmniej 60 wielorodzinnych budynków mieszkalnych i 300 lokalów mieszkalnych oraz wymianę 720 sztuk nieefektywnych źródeł ciepła. Wszystkie te działania mają na celu poprawę efektywności energetycznej” – wyjaśnił prezes NFOŚiGW prof. Maciej Chorowski.

Dotacje w przedziale od 40 tys. zł do 290 tys. zł dotyczyć będą wymiany źródła ciepła na pompę ciepła powietrze/woda oraz inwestycji z zakresu wymiany stolarki okiennej/drzwiowej lub montażu wentylacji. Dotacja przeznaczona może być również na modernizację instalacji CO i CWU, wentylację mechaniczną z odzyskiem ciepła, ocieplenie przegród budowlanych, mikroinstalację fotowoltaiczną, dokumentację projektową, audyt energetyczny i ekspertyzy.

Kto może zostać beneficjentem?

Beneficjentami programu w podstawowym poziomie dofinansowania mogą zostać osoby fizyczne o rocznym dochodzie nieprzekraczającym 100 tys. zł, będące właścicielami lub współwłaścicielami lokali mieszkalnych w budynku wielorodzinnym od 3 do 20 lokali mieszkalnych. W tym przypadku intensywność dofinansowania kosztów kwalifikowanych wynosi od 30% do nawet 45% kosztów kwalifikowanych w zależności od rodzaju realizowanego przedsięwzięcia. Dotacja wyniesie:

  • do 20 tys. zł w przypadku wymiany źródła ciepła na pompę ciepła powietrze/woda oraz inwestycji z zakresu wymiany stolarki okiennej/drzwiowej lub montażu wentylacji;
  • do 15 tys. zł, jeśli będą to inne źródła ciepła albo podłączenie do efektywnego źródła ciepła w budynku połączone ze wspomnianymi zadaniami z zakresu wymiany stolarki okiennej/drzwiowej lub montażu wentylacji;
  • do 5 tys. zł, jeśli przeprowadzona będzie tylko wymiana stolarki okiennej/drzwiowej lub zakup i montaż wentylacji, bez wymiany źródła ciepła.

Dla podwyższonego poziomu dofinansowania (tak jak w programie „Czyste Powietrze” konieczne będzie tu zaświadczenie z gminy o dochodach) będą to odpowiednio dotacje w wysokości do: 30, 25 i 10 tys. zł, maksymalnie do 60% kosztów kwalifikowanych wykonanego przedsięwzięcia. Beneficjentami pilotażu mogą zostać również wspólnoty mieszkaniowe w budynku wielorodzinnym od 3 do 20 lokali. W tym przypadku nie będzie występować kryterium dochodowe.

Warto zwrócić uwagę na to, że warunki dolnośląskiego pilotażu zakładają, że jeśli w budynku/lokalu mieszkalnym prowadzona jest działalność gospodarcza, to dotacja będzie pomniejszana proporcjonalnie do powierzchni zajmowanej na jej prowadzenie (jeśli powierzchnia przeznaczona dla działalności gospodarczej przekracza 30% – przedsięwzięcie nie kwalifikuje się do dofinansowania), a jeśli budynek/lokal mieszkalny wyposażony jest w inne źródło ciepła niż na paliwo stałe lub źródło na paliwo stałe spełniające wymagania minimum klasy 5 normy EN 303-5, wówczas dotacja możliwa jest tylko na docieplenie lub wymianę stolarki okiennej/drzwiowej oraz zakup i montaż wentylacji. Przyszli beneficjenci powinni też wiedzieć, że po zakończeniu przedsięwzięcia w budynku/lokalu mieszkalnym nie mogą być użytkowane źródła ciepła na paliwo stałe o klasie niższej niż 5, ponadto wszystkie źródła ciepła muszą spełniać docelowe wymagania uchwał antysmogowych.

Pilotaż programu, który prowadzony będzie przez WFOŚiGW we Wrocławiu, planowany jest na lata 2021-2024, a nabór wniosków rozpocznie się w III kwartale 2021 r.

Źródło: NFOŚiGW

LAJKONIK I SMOK KONTRA SMOG

W Krakowie powstało malowidło, które pochłania tyle zanieczyszczeń, ile las o powierzchni 80 m². Mural każdego dnia oczyści krakowskie powietrze ze spalin, które emituje 17 samochodów. Znajdą się na nim dwie, znane nie tylko mieszkańcom stolicy Małopolski, postaci – lajkonik i smok wawelski. Inicjatorem akcji jest marka Lajkonik. Malowidło, które od połowy maja podziwiać można przy Bulwarze Wołyńskim, stworzyła ekipa Murale Zooteka, oraz artyści Impas i Mehes.

To, że Kraków zmaga się ze smogiem to nie legenda, a realny problem mieszkańców stolicy Małopolski. Zanieczyszczone powietrze nie tylko negatywnie wpływa na ich zdrowie, ale i utrudnia cieszenie się pięknem miasta np. podczas spacerów. Dlatego tak ważne są działania, których celem jest podniesienie jakości życia mieszkańców i walka ze smogiem. Tej wiosny i lata staną do niej postaci znane każdemu, kto interesuje się krakowskimi legendami – lajkonik i smok wawelski. Ich wizerunki pojawiły się na muralu, który powstał przy Bulwarze Wołyńskim w okolicy Zakola Wisły. Malowidło w 2/3 wykonane zostało przy użyciu oczyszczających powietrze farb Airlite. Podczas zetknięcia się z powierzchnią pokrytą farbą fotokataliczną rozkładają się: spaliny samochodowe oraz te pochodzące z kotłów grzewczych, gazy, opary rozpuszczalników, dym tytoniowy, tlenki siarki i azotu. Dzięki zastosowanej technologii malowidło pochłaniać będzie tyle zanieczyszczeń, ile las o powierzchni 80 m². Każdego dnia mural oczyści powietrze ze spalin, jakie emituje 17 samochodów. W akcję powstania ekologicznego muralu „Eco-Art” zaangażowała się marka Lajkonik.

Lajkonik jest częścią krakowskiej historii. Jednak wyzwania współczesności są dla nas tak samo ważne jak tradycja. Postanowiliśmy więc wykorzystać znane wszystkim krakowskie legendy do walki z niezwykle realnym problemem, jakim jest smog. Dzięki właściwościom farb użytych do stworzenia muralu przyczynimy się do zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza w mieście. Przez nadchodzące miesiące lajkonik i smok wawelski będą nie tylko cieszyć mieszkańców swoim wyglądem, ale także oczyszczać powietrze tak, jakby to zrobił las o powierzchni 80 m² – mówi Małgorzata Stojanowska-Szulejko, Kierownik ds. Marki Lajkonik.

Mural znajduje się niedaleko Forum Przestrzenie, miejsca szczególnego dla krakowskiego Street Artu. Za kreację i stworzenie malowidła odpowiedzialna jest ekipa Murale Zooteka oraz artyści Impas i Mehes. Mieszkańcy miasta i przyjeżdżający do Krakowa turyści mogą od połowy maja podziwiać ciekawe malowidło, które jest hołdem dla krakowskich tradycji oraz związanych z nią postaci. Dodatkową właściwością dzieła jest oczyszczanie powietrza w malowniczej i często odwiedzanej przez mieszkańców części Krakowa.

Stworzenie muralu nie jest jedyną prośrodowiskową inicjatywą marki Lajkonik. Wyrazem jej świadomego podejścia do środowiska naturalnego jest certyfikat FSC® (kod licencji: FSC-C136325) przyznany Lajkonikowi już w 2017 roku. Certyfikacji podlegały opakowania kartonowe wykorzystywane przez markę. The Forest Stewardship Council® (FSC®) to organizacja not-for-profit o zasięgu globalnym, zajmująca się promowaniem odpowiedzialnej gospodarki leśnej na całym świecie. FSC określa normy w oparciu o ustalone zasady odpowiedzialnej gospodarki leśnej przy wsparciu interesariuszy środowiskowych, społecznych i gospodarczych. Oznacza to również, że odpowiedzialna produkcja odbywa się w całym łańcuchu dostaw kartonów, czyli zarówno na etapie pozyskiwania surowca, jego obróbki, transportu, pakowania, oraz sprzedaży. Z fabryki Lajkonika w podkrakowskiej Skawinie rocznie wysyłanych jest prawie 40 milionów sztuk kartonowych opakowań pochodzących z dobrze zarządzanych lasów posiadających certyfikat FSC, innych kontrolowanych źródeł oraz surowców z recyklingu, w ten sposób przyczyniamy się do zrównoważonego gospodarowania zasobami leśnymi świata.

Źródło: Lajkonik

Fot. Lajkonik

EKOLOGICZNE CIEPŁO W KROŚNIEŃSKIEJ ELEKTROCIEPŁOWNI

Krośnieński Holding Komunalny podsumował sezon grzewczy 2020/2021 w Elektrociepłowni “Łężańska”. Dzięki pracy nowego kotła biomasowego, ilość węgla wykorzystanego do produkcji ciepła zmniejszyła się trzykrotnie. Ponad 90 proc. energii pochodziło z OZE.

Sezon grzewczy 20202/2021 rozpoczął się w październiku 2020 r. wraz z uruchomieniem nowego kotła biomasowego o mocy 7 MWt i trwał do 12 maja 2021 r. Dzięki nowej instalacji biomasowej był to sezon, w którym główne paliwo stanowiła biomasa. Na potrzeby nowego kotła biomasowego i kotła kogeneracyjnego na biomasę Elektrociepłownia „Łężańska” zużyła blisko 33 tys. ton biomasy. Ilość wykorzystanego w tym czasie węgla wyniosła niespełna 2 tys. ton. W porównaniu do sezonu 2019/2020 ilość zużytej biomasy wzrosła o ok. 1/3, a ilość węgla zmniejszyła się o 2/3. To oznacza, że sezon 2020/2021 był dla Elektrociepłowni „Łężańska”, a tym samym dla mieszkańców Krosna i odbiorców instytucjonalnych, tym sezonem, w którym ogrzewanie bazowało głównie na ekologicznym cieple, z którego wytworzono ponad 90 procent energii.

Jak informuje Krośnieński Holding Komunalny, połączenie mocy nowego kotła biomasowego oraz funkcjonującego od kilku lat kotła kogeneracyjnego (ciepło powstaje w skojarzeniu z energią elektryczną) okazało się bardzo efektywnym i ekologicznym sposobem ogrzewania. Ponadto, wykorzystanie biomasy jako paliwa dało znaczne obniżenie emisji CO2 i według wstępnych szacunków – nowa instalacja biomasowa zmniejszyła emisję tego gazu o ok. 7,5 tys. ton w porównaniu do sezonu poprzedniego, tj. 2019/2020, przy czym – rozruch technologiczny tej instalacji odbył się w trakcie tego sezonu, a to daje szansę na dalszą poprawę w roku bieżącym.

Patrząc kompleksowo na elektrociepłownię to zastosowanie biomasy zamiast miału węglowego obniżyło emisję CO2, w latach 2013-2020, aż o 137 236 ton, co przekłada się na ok. 10 mln zł unikniętych kosztów związanych z zakupem uprawnień emisyjnych.

„Ceny uprawnień do emisji CO2 wzrosły w ciągu ostatniego roku z ok. 20-25 euro do ponad 40, a momentami nawet 50 euro za tonę. To postawiło w bardzo trudnej sytuacji wiele przedsiębiorstw energetycznych, które takie uprawnienia muszą zakupić. W naszej elektrociepłowni, dzięki poniesionym w ostatnich latach inwestycjom, w szczególności w blok kogeneracyjny na biomasę, kocioł opalany biomasą oraz realizowane na dużą skalę inwestycje związane z modernizacją sieci ciepłowniczej, udało się uniknąć negatywnych skutków finansowych tej sytuacji. Jest to również dobra wiadomość dla mieszkańców miasta, gdyż w dużej mierze zmodernizowana infrastruktura nie tylko gwarantuje ciągłość dostaw ciepła, ale także zabezpiecza mieszkańców przed lawinowym wzrostem kosztów ogrzewania, powodowanym przez emisję CO2” – tłumaczy Janusz Fic, prezes Krośnieńskiego Holdingu Komunalnego.

Wykorzystanie biomasy jako głównego paliwa dla krośnieńskiej elektrociepłowni przyczyniło się również do znacznego ograniczenia emisji i pyłów do atmosfery oraz zwiększenia udziału ciepła wytworzonego z OZE w miejskiej sieci ciepłowniczej. Pozytywne efekty stosowania w elektrociepłowni innego paliwa niż tylko miał węglowy odnotowywane są już od 2013 r., kiedy do użytku został oddany blok kogeneracyjny. Blok ten produkuje ponad 50 proc. ciepła wytwarzanego w elektrociepłowni oraz energię elektryczną, która w całości zużywana jest na potrzeby Spółki.

Źródło: Krośnieński Holding Komunalny, TerazKrosno.pl
Fot. E-Krosno

LISTA RANKINGOWA WNIOSKÓW GEOTERMALNYCH

Minister Klimatu i Środowiska zawiadamia, że w dniu 13 maja br. przekazał do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej listę rankingową wniosków geotermalnych, złożonych w programie priorytetowym NFOŚiGW pn. Udostępnianie wód termalnych w Polsce, które zostały skierowane do zaopiniowania przez Ministra Klimatu i Środowiska zgodnie z ustawą Prawo ochrony środowiska. Rekomendację Ministra dotyczącą dofinansowania otrzymało 15 z 30 przekazanych do oceny wniosków.

Program pn. Udostępnianie wód termalnych w Polsce powstał z inicjatywy dr. Piotra Dziadzio – Głównego Geologa Kraju w Ministerstwie Klimatu i Środowiska dla wsparcia rozwoju geotermii, stanowiącej jedno z odnawialnych źródeł energii, oraz dla uzupełnienia działań na rzecz poprawy stanu powietrza w Polsce. Celem programu jest dofinansowanie przedsięwzięć dotyczących wykonywania prac i robót geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż wód termalnych w celu ich udostępnienia do wykorzystania pozyskanego ciepła/energii do ogrzewania.

Nabór wniosków odbywa się w trybie konkursowym. Dofinansowanie udzielane jest w formie dotacji i wynosi do 100% kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia. Beneficjentami w programie mogą być jednostki samorządu terytorialnego lub związki jednostek samorządu terytorialnego. Jednym z niezbędnych załączników do wniosku o udzielenie dofinansowania jest zatwierdzony projekt robót geologicznych. Dla ułatwienia wnioskodawcom procesu przygotowania dokumentów wstępnych, Ministerstwo Klimatu i Środowiska przygotowało „Rekomendacje i zalecenia dotyczące projektowania robót geologicznych w celu udostępnienia wód termalnych w Polsce”, które dostępne są na stronie internetowej funduszu.

Pierwszy nabór wniosków w ww. programie priorytetowym trwał od 15 kwietnia do 30 września 2020 r. Złożono 35 wniosków, z czego do oceny merytorycznej Ministra Klimatu i Środowiska przekazano 30 wniosków. Mając na celu zwiększenie tempa rozwoju geotermii w Polsce, we współpracy z ekspertami oceniono i stworzono listę rankingową 30 wniosków w terminie 3 miesięcy od dnia ich otrzymania z funduszu.

W lipcu 2021 r. planowane jest uruchomienie kolejnego naboru wniosków w programie Udostępnianie wód termalnych w Polsce. Ogłoszenie o naborze zostanie zamieszczone na stronie Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zachęcamy do zapoznania się z ofertą.

Źródło: MKiŚ
Fot. MKiŚ

RUSZYŁ PRZETARG NA BUDOWĘ KOTŁOWNI SZCZYTOWO-REZERWOWEJ W EC W GORZOWIE

W gorzowskiej elektrociepłowni PGE Energia Ciepła powstanie kotłownia szczytowo-rezerwowa o mocy maksymalnej 100 MWt. To kolejny krok, który pozwoli na całkowite wycofanie węgla z użycia w zakładzie. Prace mają potrwać do listopada 2023 roku.

Gorzowski oddział PGE Energia Ciepła stale inwestuje w swoje jednostki wytwórcze, aby spełniać najbardziej restrykcyjne normy środowiskowe. W ostatnich latach powstał na jej terenie m.in. jeden z najnowocześniejszych bloków gazowo-parowych w Polsce. Z kolei w kwietniu ruszył przetarg na budowę kotłowni szczytowo-rezerwowej o mocy do 100 MWt, zasilanej paliwem gazowym oraz rezerwowo olejem.

Budowa kotłowni szczytowo-rezerwowej jest ważnym elementem programu inwestycyjnego gorzowskiej elektrociepłowni PGE Energia Ciepła. Ta inwestycja pozwoli na całkowite wyłączenie z eksploatacji bloku węglowego do końca 2023 roku. Wpłynie to pozytywnie nie tylko na jakość powietrza w mieście, ale także na poprawę efektywności wytwarzania energii elektrycznej oraz ciepła naszej elektrociepłowni – powiedział Wojciech Dobrak, dyrektor PGE Energia Ciepła Oddział Elektrociepłownia w Gorzowie Wielkopolskim.

W ramach projektu powstanie m. in. budynek kotłowni, komin trójprzewodowy, stacja przygotowania gazu, dwa kotły oraz niezbędna infrastruktura, w tym rurociągi, zagospodarowanie terenu, a także instalacje elektryczne. Podstawowym paliwem ma być wysokometanowy gaz systemowy.

W przetargu zostanie wyłoniony wykonawca, który zaprojektuje oraz wybuduje cały obiekt w formule „pod klucz”. Do podpisania umowy ma dojść w grudniu 2021 roku. Prace potrwają przez niespełna dwa lata – do listopada 2023 roku, kiedy to obiekt zostanie przekazany do eksploatacji.

Źródło: PGE EC
Fot. PGE EC

ROLA ELEKTRYFIKACJI CIEPŁOWNICTWA W OSIĄGANIU NEUTRALNOŚCI KLIMATYCZNEJ SEKTORA

Ciepłownictwo w Polsce wymaga modernizacji. Rośnie presja na poprawę jakości powietrza i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, co wymusi technologiczną rewolucję w sektorze – dziś nieefektywnym, opierającym się głównie na spalaniu węgla. Na świecie ciepłownictwo wyraźnie zwraca się ku elektryfikacji, szczególnie szybko rośnie wykorzystanie pomp ciepła do ogrzewania budynków. W Polsce jesteśmy dopiero u progu zainteresowania tą technologią. Jaką rolę na drodze do neutralności klimatycznej może odegrać elektryfikacja ciepłownictwa?

Korzyści płynących z elektryfikacji ciepłownictwa jest wiele:

  • Dla sieci OSP/OSD – zarządzanie ograniczeniami, regulacja napięcia, ograniczenia CAPEX.
  • Dla odbiorcy – niższe koszty ogrzewania dzięki elastycznym taryfom na energię elektryczną.
  • Wzrost OZE w KSE – elastyczne bilansowanie zmian mocy w KSE.

Andrzej Rubczyński, dyrektor ds. strategii ciepłownictwa w Forum Energii, mówił: „W pierwszej kolejności należy wykorzystać́ energię elektryczną do napędu pomp ciepła, a przypadku braku zapotrzebowania na ciepło należy energię zmagazynować́ w akumulatorze ciepła. Pozostałe nadwyżki energii należy przeznaczyć́ na produkcję zielonego wodoru do wykorzystania w przemyśle, ciężkim transporcie i elektrociepłowniach systemowych”.

Środki potrzebne na finansowanie elektryfikacji mają pochodzić z UE. Przy budżecie UE na lata 2021-2027, który opiewa na 1,8 bln euro, minimum 30 % tej kwoty ma zostać przeznaczona na klimat. Udział źródeł ciepła zasilanych e. e. będzie się̨ zwiększał, a zapotrzebowanie na energię elektryczną będzie rosło, zatem niezbędne jest pochylenie się państwa nad tą kwestią.

Na pytanie jakie działania muszą podejmować szczególnie małe przedsiębiorstwa na drodze do zielonej transformacji odpowiedział wiceprezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie Bogusław Regulski:

„Nie ma znaczenia czy przedsiębiorstwo jest małe, duże, czy przedsiębiorstwo jest średnie, jeśli transformacja wymaga inicjatyw inwestycyjnych, to pieniądze potrzebne są wszędzie. W przypadku jednak podmiotów małych i średnich nie ma raczej wizji transformacji, gdyż ciężko im wywrzeć presję na ośrodki zarządzające. Dzisiaj jesteśmy trochę takim zbiegów okoliczności – politycznych, ekonomicznych, społecznych. Każdy z tych podmiotów musi zagwarantować sobie pewne minimum ekonomiczne, które zagwarantuje mu stabilizację finansową w dłuższej perspektywie czasowej. Dlatego próbujemy razem z Ministerstwem Klimatu staramy się wspólnie tworzyć narzędzia, które pomogą tym najmniejszym przedsiębiorstwom odnaleźć się w bieżącej sytuacji i odbudować swoją pozycję na rynku”.

Źródło: Opracowanie własne, Forum Energii
Fot. Pixabay

ROZPOCZĘCIE PRAC NAD PROJEKTEM GEOTERMALNYM HEBBURN MINEWATER

Opuszczona kopalnia węgla jest ponownie wykorzystywana jako źródło energii geotermalnej, która będzie ogrzewać budynki należące do rady miasta w South Tyneside.

Pozwolenie na budowę zostało wydane w celu przeprowadzenia wstępnych testów projektu Hebburn Minewater, który będzie czerpał energię geotermalną z opuszczonych, zalanych kopalni na terenie byłej Hebburn Colliery, aby ogrzać budynki, w tym wieżowiec mieszkalny.

Dunelm Geotechnical and Environmental Ltd. wykona teraz dwa odwierty w celu wydobycia wody z kopalni, a testy potwierdzą, czy program jest w pełni opłacalny. Prace wiertnicze i budowa studni potrwają prawdopodobnie do jesieni.

W oświadczeniu, Cllr Tracey Dixon, lider South Tyneside Council, powiedział: „Oczekuje się, że program Minewater przyniesie redukcję emisji dwutlenku węgla o 319 ton rocznie, co w znacznym stopniu przyczyni się do realizacji naszych ambicji dotyczących neutralności węglowej do 2030 roku. Pomoże nam to również poprawić wydajność energetyczną domów ubogich w paliwa, ponieważ będzie wykorzystywana do ogrzewania jednego z wieżowców mieszkalnych w mieście. To fantastyczne, że dziedzictwo przemysłowe miasta zostanie wykorzystane w przyszłej walce ze zmianami klimatu, a stare kopalnie ponownie będą produkować energię, choć w innej formie”.

Woda będzie pozyskiwana poprzez wiercenie pionowych otworów wiertniczych na głębokość 300-400 m w zalanych kopalniach węgla pod ziemią. Pompa ciepła ze źródłem wodnym będzie następnie pozyskiwać ciepło z wody kopalnianej, zanim zostanie ona sprężona do znacznie wyższej temperatury.

Ciepło to będzie następnie dostarczane do centrum energetycznego znajdującego się nad ziemią, a następnie rozprowadzane nową siecią rur do budynków w centrum miasta. Do zasilania systemu wykorzystywana będzie energia elektryczna wytwarzana lokalnie za pomocą paneli słonecznych i agregatu kogeneracyjnego.

Projekt, który uzyskał ponad 3,9 mln funtów dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, jest realizowany we współpracy z Coal Authority i Durham University.

Źródło: The Engineer
Fot. Unsplash

KRAKOWSKA ELEKTROCIEPŁOWNIA PGE PO RAZ KOLEJNY UHONOROWANA

2020 rok był wyzwaniem w niemal każdej dziedzinie życia, także w kulturze. Dźwigacze Kultury to symboliczne podziękowanie ze strony Krakowskiego Biura Festiwalowego (KBF) wszystkim sponsorom, mecenasom i partnerom za całoroczną pracę, jaką wkładają we współtworzenie wydarzeń kulturalnych. Krakowska elektrociepłownia PGE Energia Ciepła po raz kolejny została uhonorowana Dźwigaczem Kultury.

PGE Energia Ciepła jest częścią lokalnych społeczności. W ubiegłym roku współpracowaliśmy z KBF w momencie, kiedy świat kultury dostosowywał się do nowych warunków. Krakowska elektrociepłownia PGE Energia Ciepła objęła partnerstwem wydawnictwo edukacyjne „Odkryj Kraków” oraz koncert dedykowany Annie Jantar i Jarosławowi Kukulskiemu – powiedział Mariusz Michałek, dyrektor krakowskiej elektrociepłowni PGE Energia Ciepła.

Inaczej niż zawsze, jak zawsze razem – to nie tylko hasło: to myśl, która była z nami od marca ubiegłego roku i jest w naszych sercach i umysłach do dziś. I zostanie z nami, bo świat wokół nas bardzo się zmienił. Zmieniliśmy się i my, jednak na szczęście jest coś, co pozostało niezmienione i trwa. To relacje z naszymi partnerami. Od lat zwykliśmy ich nazywać „przyjaciółmi KBF” i dziś mogę śmiało powiedzieć, że to określenie w 100% trafione. Byliśmy razem w czasach rozkwitu kultury, ale także jesteśmy razem w przysłowiowej „biedzie”, momentach zmiany, w czasie pandemii – mówi Izabela Błaszczyk, dyrektor KBF. – Serdecznie za to dziękuję i jak co roku… mam nadzieję na więcej. Bo już dawno jako instytucja zrozumieliśmy, że tylko dzięki współpracy i wzajemnemu zaufaniu można pchać świat do przodu! – zapewnia dyrektor Błaszczyk.

Tradycją „Dźwigaczy” jest wręczanie Laureatom specjalnie zaprojektowanej z tej okazji grafiki Dźwigacza Kultury, którą w tym roku wykonała Patrycja Podkościelny.

PGE Energia Ciepła w ubiegłym roku objęła partnerstwem wydawnictwo edukacyjne „Odkryj Kraków” realizowane w ramach projektu; „Kids in Kraków” oraz koncert dedykowany Annie Jantar i Jarosławowi Kukulskiemu „Życia mała garść”.

PGE Energia Ciepła wspiera kulturę w Polsce. W ubiegłym roku spółka była m.in. partnerem Krakowskiego Festiwalu Filmowego – najstarszego w Polsce i jednego z najstarszych na świecie festiwali filmów dokumentalnych, animowanych i krótkometrażowych. PGE Energia Ciepła współpracowała również z Muzeum Inżynierii Miejskiej, Muzeum Krakowa oraz Filharmonii Krakowskiej im. K. Szymanowskiego.

Więcej informacji o laureatach „Dźwigaczy Kultury” na stronie: https://www.krakow.pl/aktualnosci/249256,33,komunikat,przyznano_dzwigacze_kultury_2020.html

Źródło: PGE EC
Fot. PGE EC

ENERGETYKA PRZEMYSŁOWA WŁĄCZA SIĘ W PROCES TRANSFORMACJI SEKTORA

W kwietniu i maju 2021 roku zainicjowane zostały postępowania przetargowe na źródła ciepła w ramach projektu „Zapewnienie dostaw ciepła dla miasta Rybnik po 2022 r.”, których skutkiem będzie produkcja ciepła w oparciu o gaz sieciowy.

Zastąpi ona produkcję ciepła dla miasta Rybnika realizowaną obecnie przez Ciepłownię „Chwałowice”, a opartą na paliwie węglowym. Docelowo PGNiG TERMIKA Energetyka Przemysłowa planuje zaopatrzenie Rybnika w media z nowych źródeł gazowych w postaci kotłowni o łącznej mocy grzewczej 83 MWc oraz z nowych układów kogeneracyjnych opartych o silniki gazowe o łącznych mocach elektrycznej 11 MWe i grzewczej 11 MWc.

W maju 2021 roku zainicjowano przetarg na budowę samodzielnej elektrociepłowni w Raciborzu, w dzielnicy Ostróg. Głównym elementem instalacji będzie układ kogeneracyjny oparty o silnik gazowy o mocy elektrycznej 2 MWe i mocy grzewczej 2 MWc, który od 2023 roku przejmie produkcję ciepłej wody użytkowej (c.w.u.) dla systemu ciepłowniczego miasta Racibórz. W ramach elektrociepłowni zostaną zbudowane także kotły gazowe o łącznej mocy grzewczej 4 MWc.

W przygotowaniu są także projekty i postępowania przetargowe dotyczące zabudowy kogeneracyjnych silników gazowych o mocach elektrycznej i grzewczej odpowiednio: w ciepłowni w Kuźni Raciborskiej około 250 kWe/325 kWc oraz w ciepłowni w Leszczynach około 800 kWe/860 kWc, zaplanowane do produkcji ciepłej wody użytkowej (c.w.u.) z tych ciepłowni.

Skutkiem tego począwszy od 2023 roku znacząco wzrośnie udział gazu w miksie paliwowym spółki i ograniczeniu ulegnie wykorzystanie węgla w produkcji ciepła dostarczanego przez spółkę odbiorcom końcowym.

W obszarze inwestycji firmy w nowe źródła energii są także źródła energii odnawialnej (OZE). Ogłoszony został przetarg na budowę naziemnych instalacji fotowoltaicznych na terenach zakładów spółki, o mocach elektrycznych szczytowych odpowiednio: Oddział Moszczenica 200 kWp, Zakład Racibórz 100 kWp i Zakład Żory 100 kWp. W przygotowaniu są kolejne projekty instalacji fotowoltaicznych, które będą lokalizowane na dachach budynków spółki. Dodatkowo w zakresie instalacji fotowoltaicznych jest przygotowywana do realizacji w 2021 roku budowa wiat fotowoltaicznych w ramach budowy parkingu w Zakładzie Jastrzębie-Zdrój (elektrociepłownia Zofiówka) o mocy elektrycznej szczytowej 20-40 kWp wraz ze stanowiskiem do ładowania samochodów elektrycznych.

Źródło: PGNiG Termika
Fot. Pixabay