Home Blog Right Sidebar

CIEPŁO SYSTEMOWE NARZĘDZIEM POLITYKI ENERGETYCZNO-KLIMATYCZNEJ CZ. 1 Sticky

Jacek Szymczak, prezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie.

Polska należy do grupy krajów UE w których dostarczanie ciepła z wykorzystaniem systemów ciepłowniczych stanowi najbardziej istotny sposób pokrywania potrzeb na ciepło.

Jacek Szymczak,
prezes IGCP

fot. IGCP

Zgodnie z informacjami pochodzącymi z ostatniego Spisu Narodowego z roku 2011, około 42 proc. gospodarstw domowych korzysta z ciepła systemowego. Jako że ta forma zaopatrzenia w ciepło jest domeną miast, w tej grupie odbiorców końcowych jego udział wynosi prawie 60 proc. Jest wiele aglomeracji, gdzie udział ten sięga nawet 80 proc. Na znaczącą pozycję ciepła systemowego w zaopatrzeniu w ciepło wpływa między innymi fakt, że jest to jedno z najważniejszych narzędzi dla kreowania gospodarki niskoemisyjnej, między innymi dzięki pozytywnemu skonsumowaniu „efektów skali”. Dotyczy to obszarów: technologicznego, ekonomicznego i ekologicznego – w zakresie ograniczania i likwidacji zarówno wysokiej jak i niskiej emisji. W obszarze oddziaływania ciepłownictwa systemowego oprócz obiektów mieszkalnych jest znacząca liczba obiektów użyteczności publicznej, oświatowych, służby zdrowia, kultury oraz usługowych, których liczba i ogrzewana powierzchnia rośnie z roku na rok.

Biorąc pod uwagę potencjał sektora, jak również fakt, że jest to sektor interdyscyplinarny, można wskazać przynajmniej sześć ważnych obszarów społeczno-gospodarczych, w których ciepłownictwo systemowe odgrywa istotna rolę:
– klienci/odbiorcy końcowi – konieczny wzrost świadomości pozwalający na przeprowadzanie reform, poprzez prowadzenie długoterminowych programów edukacyjnych kształtujących racjonalne zachowania,
– budynki – dążenie do redukcji zużycia energii przez budynki, dekarbonizacja budynków nie jest celem samym w sobie,
– efektywność energetyczna – odnosi się do obszarów produkcji i dystrybucji ciepła w zakresie poprawy efektywności energetycznej,
– ochrona środowiska – analizowana z dwóch punktów widzenia:
emisji ze źródeł podmiotów gospodarczych (odniesienie do dyrektyw IED i MCP) oraz niskiej emisji (z indywidualnych pieców),
– bezpieczeństwo energetyczne – ważne z nie tylko z uwagi na pewność dostaw ciepła, ale również z punktu widzenia sektora elektroenergetycznego. Bezpieczeństwo to oznacza możliwości budowy nowych źródeł kogeneracyjnych (CHP ), co pozwala na uzupełnienie mocy w systemie elektroenergetycznym Polski i redukcje skutków wyłączeń awaryjnych w elektrowniach oraz zwiększenie elastyczności systemu (CHP plus akumulatory ciepła),
– polityka paliwowa – niezbędne jest szerokie podejście do struktury paliwowej zapewniające bezpieczeństwo energetyczne oraz właściwe wykorzystywanie krajowych zasobów paliw, co oznacza również zwiększenie niezależności energetycznej wszystkich państw UE.

Ciepłownictwo systemowe stanowi zatem efektywne narzędzie realizacji wielu celów krajowej i unijnej polityki energetyczno-klimatycznej.

grafika: Jacek Gonciarz/Studio Graficzne Svart

IGCP O PLANIE NA RZECZ ENERGII I KLIMATU Sticky

Do 18 lutego trwały konsultacje dokumentu „Krajowy plan na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” (KPEiK). Swoje uwagi w imieniu branży ciepłowniczej zgłosiła Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie, podkreślając m.in. że określone w projekcie krajowe cele mogą być zbyt niskie w stosunku do celów zawartych w polityce energetyczno-klimatycznej całej unii.

Ponadto pozytywnie oceniając uwzględnienie ciepłownictwa systemowego w projekcie ciepłownicy wskazali na niewystarczające wykorzystanie jego potencjału w kontekście współpracy z sektorem elektroenergetycznym i w walce z niską emisją.

Przedstawiony do konsultacji projekt Krajowego Planu na rzecz energii i klimatu ma zapewnić rzetelne, wszechstronne, racjonalne pod względem kosztów, przejrzyste i przewidywalne zarządzanie unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, które zagwarantuje osiągnięcie założeń i celów unii energetycznej na rok 2030 oraz w perspektywie długoterminowej, zgodnie z Porozumieniem paryskim z 2015 r. w sprawie zmian klimatu. Jego opracowanie wynika z obowiązku nałożonego na państwa członkowskie UE rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu. Finalna wersja polskiego dokumentu ma zostać zgłoszona do Komisji Europejskiej w terminie do 31 grudnia 2019 r.

Krajowe założenia i cele

Projekt polskiego dokumentu bazuje na zaniżonych celach dla udziału OZE (21 proc., podczas gdy Dyrektywa OZE mówi o celu 32 proc.) oraz efektywności energetycznej (na poziomie 23 proc. przy obowiązującym 32,5 proc.), stąd niebezpieczeństwo, iż w takiej formie projekt może wywołać zastrzeżenia KE.

Według Ministerstwa Energii nadal jedynym instrumentem wspierającym poprawę efektywność energetycznej ma być system „białych certyfikatów”, co biorąc pod uwagę negatywne doświadczenia z jego działaniem, jest zawężeniem narzędzi i środków. Obecny system jest nie tylko kosztotwórczy, ale również niewydolny organizacyjnie i nie przynoszący wymiernych efektów poprawy efektywności w tych obszarach, które są najbardziej oczekiwane. IGCP stoi na stanowisku, które wyrażała już wcześniej w ramach kolejnych nowelizacji przepisów z zakresu efektywności energetycznej, że dla uzyskania racjonalnych kosztowo i realnych fizycznie efektów konieczne jest rozszerzenie wachlarza środków, z wykorzystaniem systemu dobrowolnych zobowiązań czy systemu podatkowego lub innych zachęt finansowych.


NASA/Goddard/Flickr

Według ciepłowników rozwój ekologicznych i efektywnych systemów ciepłowniczych jest istotnym narzędziem obniżenia emisji gazów cieplarnianych oraz poprawy efektywności energetycznej, przyczyniając się także do zrównoważonego rozwoju miast i poprawy jakości powietrza oraz wsparcia gospodarki o obiegu zamkniętym. W 2017 r. tylko 20 proc. systemów spełniało kryterium efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego lub chłodniczego. Jest to poziom dalece niesatysfakcjonujący i odbiegający od potencjału Polski w tym zakresie. Dlatego dla mobilizacji działań i narzędzi oraz środków w tym zakresie, zasadne jest określenie w KPEiK mierzalnego i ambitnego celu jakim jest „Wszystkie systemy ciepłownicze do 2030 r. powinny osiągnąć status efektywnych systemów zgodnie z definicją zawartą w ustawie Prawo energetyczne.” Zwiększenie liczby efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych i chłodniczych przede wszystkim powinno nastąpić poprzez rozwój źródeł kogeneracyjnych i OZE. Projekt dokumentu nie uwzględnia natomiast potencjału rozwoju kogeneracji także w aspekcie bezpieczeństwa energetycznego oraz dywersyfikacji krajowych źródeł energii elektrycznej. Tymczasem przy wykorzystaniu technologii kogeneracyjnej realnym jest wygenerowanie 3-4 tys. MWe w perspektywie do 2030 roku. Oznacza to realne wsparcie dla sektora elektroenergetycznego w kraju ( nowe źródła w sposób stabilny produkujące energię elektryczną ) ale również racjonalną dywersyfikację nośników energetycznych ( systematyczny wzrost udziału gazu oraz różnego rodzaju OZE ). Już dzisiaj energia elektryczna produkowana w kogeneracji stanowi ok.14 proc. w całym systemie. Koniecznym jest zapewnienie warunków dla co najmniej podwojenia tego udziału.

Polityki i działania

Według ciepłowników ważnym narzędziem poprawy jakości powietrza i walki z niską emisją będzie rozwój i modernizacja ciepłownictwa, w tym w szczególności poprzez budowę efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych. Na terenach, na których istnieją techniczne i ekonomiczne warunki dostarczenia ciepła z systemu ciepłowniczego, odbiorcy w pierwszej kolejności powinni korzystać z ciepła systemowego, o ile nie zastosują bardziej ekologicznego rozwiązania. W 2015 r. do sieci ciepłowniczej na obszarach miejskich przyłączonych było 61 proc. gospodarstw domowych – celem jest sukcesywne zwiększanie tego wskaźnika. Aktualnie istnieje obowiązek podłączenia do efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego, ale tylko dla obiektów, których przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania wynosi co najmniej 50 kW. Obowiązek ten powinien zostać rozszerzony na wszystkie scentralizowane systemy ciepłownicze, w odniesieniu do wszystkich obiektów budowlanych. Zwiększenie liczby przyłączonych odbiorców i odchodzenie od indywidualnego ogrzewania tam gdzie zlokalizowana jest sieć, przyczyni się do walki z niską emisją, a jednocześnie zwiększy się komfort życia mieszkańców dotychczas wykorzystujących piece na paliwa stałe. Równocześnie powinno być zapewnione funkcjonowanie mechanizmu egzekwowania obowiązku przyłączenia obiektów do sieci ciepłowniczej w trakcie procesu budowlanego, co umożliwi powszechną realizację tego obowiązku. W celu pełnego wykorzystania ciepła systemowego, w tym kogeneracji, w rządowej Strategii rozwoju i transformacji ciepłownictwa powinny być szczegółowo określone działania legislacyjne i pozalegislacyjne, narzędzia i środki dla realizacji tego celu. Jako element niezbędny do zrealizowania celów w tym zakresie jest stworzenie (a nie jedynie rozważenie) także mechanizmów wsparcia dla przebudowy infrastruktury wewnętrznej w budynkach. W zakresie efektywnej ochrony powietrza ciepłownicy wskazują na konieczność wprowadzenia zasady łączenia w jednorodne obszary zurbanizowane indywidualnych projektów likwidacji palenisk węglowych z wykorzystaniem ciepła systemowego.

Eksperci podkreślają też, iż KPEiK wąsko patrzy na wachlarz możliwych do wykorzystania technologii OZE, nie wspominając o potencjale energetycznym energii słonecznej, odpadowej i termicznej utylizacji odpadów komunalnych.

Ocena skutków planowanych polityk i środków

Założenia realizacji zaproponowanego w KPEiK scenariusza nie w pełni pokrywają się z celami UE w perspektywie 2030. Co więcej w przypadku ciepłownictwa niesłusznie zakłada się, że wzrost celu krajowego zostanie oparty tylko na ciepłownictwie systemowym, co jest niezgodne z obszarem energetycznym, jakim jest ciepłownictwo, a skutkowałoby niekorzystnie ekonomicznie dla odbiorców ciepła systemowego. Cele UE w ciepłownictwie powinni realizować wszyscy uczestnicy „rynku ciepła”, a nie tylko zawodowi dostawcy ciepła.

Ocena skutków planowanych polityk i środków Założenia realizacji zaproponowanego w KPEiK scenariusza nie w pełni pokrywają się z celami UE w perspektywie 2030. Co więcej w przypadku ciepłownictwa niesłusznie zakłada się, że wzrost celu krajowego zostanie oparty tylko na ciepłownictwie systemowym, co jest niezgodne z obszarem energetycznym, jakim jest ciepłownictwo, a skutkowałoby niekorzystnie ekonomicznie dla odbiorców ciepła systemowego. Cele UE w ciepłownictwie powinni realizować wszyscy uczestnicy „rynku ciepła”, a nie tylko zawodowi dostawcy ciepła.

Autor: Jacek Szymczak, prezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie
Opr. Agnieszka Kołogrecka
Fot. Chuckyeager/Flickr
Fot. Pixabay

NOWY PROGRAM PILOTAŻOWY “CIEPŁOWNICTWO POWIATOWE” Sticky

Wybrane przedsiębiorstwa ciepłownicze otrzymują z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej informację oraz zaproszenie do pilotażowego programu „Ciepłownictwo Powiatowe”. To instrument wsparcia, który wynika z potrzeby dostosowywania się do zaostrzających norm emisyjnych oraz ograniczenia negatywnego wpływu na środowisko polskiego sektora ciepłowniczego na szczeblu powiatowym.

Program kierowany jest do średnich przedsiębiorstw ciepłowniczych (do 50 MW), w których większościowym udziałowcem są jednostki komunalne. Warunkiem otrzymania wsparcia jest zrealizowanie inwestycji, która pozwoli na wcześniejsze dostosowanie się do wymogów UE.

W najbliższych latach polskie ciepłownictwo systemowe musi zrealizować szereg, niezwykle kapitałochłonnych, inwestycji w zakresie odpylania, odsiarczania i odazotowania instalacji, aby dostosować się do restrykcyjnych wymogów unijnych. Konkretnie chodzi tu o sprostanie przepisom tzw. Dyrektywy IED (dotyczącej emisji przemysłowych), aktualnych konkluzji dotyczących najlepszych dostępnych technik (tzw. Konkluzje BAT) oraz normom emisyjnym wynikającym z Dyrektywy o średnich źródłach spalania (tzw. Dyrektywa MCP). Według szacunków nakłady niezbędne na dostosowanie bloku energetycznego do nowych standardów wynoszą ok. 30-40 mln zł dla źródeł poniżej 50 MW, ok. 100 – 150 mln zł (dla 500 MW) oraz 300-600 mln zł dla (1000 MW).

Ciepło systemowe okrywa aż 42 proc. krajowego zapotrzebowania na ciepło (15 mln odbiorców i 21 tys. km długość sieci ciepłowniczych). Likwidacja nieefektywnych i najbardziej trujących indywidualnych źródeł ciepła i podłączenie odbiorców do sieci ciepła systemowego jest jednym z najbardziej skutecznych i efektywnych ekonomicznie mechanizmów działania na rzecz czystego powietrza i ograniczania niskiej emisji. Oprócz korzyści środowiskowych i ekonomicznych rozwój ciepła systemowego wpłynie na poprawę bezpieczeństwa energetycznego, a także będzie przeciwdziałał zjawisku ubóstwa energetycznego.

Jednym z podstawowych czynników ograniczających możliwość rozwoju systemów ciepłowniczych jest to, że przepisy pozwalają na udzielenie pomocy publicznej jedynie na modernizację systemów spełniających definicję „efektywnego systemu ciepłowniczego” (czyli takiego, w którym do produkcji ciepła lub chłodu wykorzystuje się co najmniej: w 50 proc. energię z OZE lub w 50 proc. ciepło odpadowe lub w 75 proc. ciepło pochodzące z kogeneracji lub w 50 proc wykorzystujące połączenie ww. energii i ciepła). W Polsce prawie 90 proc. systemów ciepłowniczych nie spełnia tego warunku. Dotyczy to głównie przedsiębiorstw w mniejszych miastach do 100 tys. mieszkańców.

Problem „nieefektywności” oraz braku możliwości ubiegania się o pomoc publiczną dotyczy głównie ciepłownictwa „powiatowego”.

W dużych miastach powyżej 500 tys. mieszkańców 100 proc. ciepła jest produkowane w oparciu o efektywne systemy. Zatem problem „nieefektywności” oraz braku możliwości ubiegania się o pomoc publiczną dotyczy głównie ciepłownictwa „powiatowego”. Przekształcenie nieefektywnego systemu w efektywny oraz sprostanie unijnym standardom emisyjnym wymaga kapitałochłonnych inwestycji, których realizacja z uwagi na słabą kondycję finansową mniejszych przedsiębiorstw (zwłaszcza tych komunalnych), bez dostępu do zewnętrznych źródeł finansowania jest niemalże niemożliwa. pilotażowy program wsparcia „Ciepłownictwo Powiatowe” skierowany został tylko do 130 przedsiębiorstw o całkowitej mocy cieplnej do 50 MW, w których większościowym właścicielem są jednostki samorządu lub miasta i w których udział prywatnego kapitału nie przekracza 30 proc.

Program wdrażany będzie do 2025 roku. Jego budżet oszacowano na 500 mln zł, z czego 300 mln zł będzie niskooprocentowanym wsparciem zwrotnym, a 150 mln bezzwrotnym finansowaniem (pożyczki umarzane do wysokości 5 mln zł oraz dotacje do 30 proc. kosztów kwalifikowanych lub do 50 proc. kosztów przy inwestycjach w technologię ORC pozwalającą na wykorzystanie ciepła o niskich parametrach np. odpadowego lub energii geotermalnej).

„Ciepłownictwo Powiatowe-pilotaż” oferuje wsparcie dla przedsięwzięć z zakresu: ograniczenia lub uniknięcia szkodliwych emisji do atmosfery, zmniejszenia zużycia surowców pierwotnych, poprawy efektywności energetycznej, nowych źródeł ciepła i energii elektrycznej, modernizacji i rozbudowy sieci ciepłowniczych oraz energetycznego wykorzystania zasobów geotermalnych.

Autor: Bogusław Regulski, wiceprezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie
Opr. Agnieszka Kołogrecka
fot. Sebastian Marek/Flickr

START INSTALACJI URZĄDZEŃ TECHNOLOGICZNYCH EC CZECHNICA

Gotowy jest fundament turbiny parowej na placu budowy Nowej EC Czechnica. Rozpoczyna się instalacja pierwszych elementów wyposażenia technologicznego w tym  czterech kotłów szczytowo-rezerwowych. Budowa gazowej elektrociepłowni w Siechnicach pod Wrocławiem to priorytetowa inwestycja Zespołu Elektrociepłowni Wrocławskich KOGENERACJA S.A., należącego do PGE Energia Ciepła z Grupy PGE.

Już blisko rok trwają prace związane z Nową EC Czechnica. Kamień węgielny pod tę inwestycję wmurowano 15 października 2021 r., a we wrześniu br., wykonawca zadania (konsorcjum firm Polimex Mostostal S.A. i Polimex Energetyka Sp. z o.o.) zakończył prace związane z wykonaniem fundamentów głównych urządzeń i obiektów. Prace fundamentowe na budowie prowadzone są od maja br. przez Polimex Budownictwo.

– Realizowane na budowie prace każdego dnia zbliżają nas do uruchomienia Nowej Elektrociepłowni Czechnica. Obiekt będzie zasilany niskoemisyjnym paliwem gazowym. Dzięki zastosowanej technologii poprawi się jakość powietrza w regionie. Nie tylko wyeliminowana zostanie emisja ze spalania paliw stałych, ale znikną również uciążliwości związane z obsługą zagospodarowania ubocznych produktów spalania – mówi Andrzej Jedut, prezes KOGENERACJI.

We wrześniu zakończono realizację fundamentu turbozespołu parowego, którego ostatnim elementem było wykonanie płyty górnej o wymiarach 19,6 m x 7,5 m i wysokości płyty od 2,6 do 2,9 m, płyta ta jest zabudowana na poziomie 8,2 m ponad gruntem i oparta na 6 słupach żelbetowych. Samo betonowanie płyty górnej trwało ponad 10 godzin bez przerwy i zakończyło się o 3.30 nad ranem. Do wykonania całego fundamentu pod turbinę parową zużyto  ponad 110 ton stali zbrojeniowej i ok. 775 m3 betonu konstrukcyjnego (ta ilość wystarczyłaby na fundamenty ponad 70 domków jednorodzinnych).

Konstrukcje stalowe budynku głównego, przygotowania gazu i kotłowni szczytowo-rezerwowej osiągnęły już docelową wysokość. Na pierwszych budynkach trwa już montaż pokrycia dachu i obudów zewnętrznych w docelowej kolorystyce. Prace angażują każdego dnia blisko 200 osób. Wykonawcy wykorzystują dwa żurawie wieżowe, kilka dźwigów samojezdnych oraz inny sprzęt ciężki niezbędny do wykonania zadania.

Teren budowy został przygotowywany do transportu i rozładunku ciężkich elementów wyposażenia technologicznego. Właśnie dotarły 2 kotły szczytowo-rezerwowe, których transport z Fabryki Kotłów SEFAKO w Sędziszowie wymagał wielu pozwoleń i uzgodnień. Konwój z kotłami podróżował specjalnymi samochodami ciężarowymi, w czterech etapach nocami, trasa przejazdu to ok. 340 km. Każdy z kotłów waży ponad 80 ton czyli tyle ile lokomotywa, ma ponad 8 metrów długości, 5 metrów szerokości i ponad 5 metrów wysokości.

Kolejne 2 kotły przyjadą na plac budowy w Siechnicach 30 września. Wtedy rozpocznie się ich zabudowa w budynku kotłowni szczytowo-rezerwowej. To kotły wodne typu KOG-38 przystosowane do opalania gazem, przeznaczone są do podgrzewania wody do celów grzewczych. Docelowo kotłownia szczytowo-rezerwowa będzie głównie wykorzystywana w okresach o podwyższonym zapotrzebowaniu odbiorców na ciepło jako uzupełnienie mocy produkcyjnych nowopowstającego bloku gazowo-parowego.

– Budowa nowej elektrociepłowni EC Czechnica w Siechnicach to jedna z kluczowych inwestycji realizowanych przez nas dla PGE Energia Ciepła i nasz kolejny strategiczny projekt energetyczny. Cieszy mnie fakt, że inwestycja posuwa się do przodu. Jest to wynik zaangażowania zespołów Grupy Kapitałowej Polimex Mostostal i dobrej współpracy z Zamawiającym – podsumowuje Krzysztof Figat Prezes Polimex Mostostal.

 Źródło: PGE EC

FINLANDIA O KROK BLIŻEJ DO POSIADANIA PIERWSZEJ GEOTERMALNEJ SIECI CIEPŁOWNICZEJ

Ukończenie pierwszego odwiertu termalnego przez QHeat stawia Finlandię o krok bliżej do posiadania pierwszej w kraju geotermalnej sieci ciepłowniczej.

Fińskie przedsiębiorstwo geotermalne QHeat ogłosiło zakończenie wiercenia pierwszego odwiertu termalnego w ramach projektu Finnoo w Espoo w Finlandii. Wywiercony na głębokość 1500 metrów odwiert będzie dostarczał ciepło geotermalne do sześciu budynków mieszkalnych w ramach pierwszej w Finlandii geotermalnej sieci ciepłowniczej.

Sieć ciepłownicza powstaje we współpracy QHeat, Avara i TA-Asunnot Oy. Z zainstalowanymi już rurociągami do przesyłu ciepła, uruchomienie sieci planowane jest w najbliższych tygodniach. Po zakończeniu budowy, odwierty geotermalne Finnoo będą produkować łącznie 1 900 MWh energii rocznie.

„Kiedy wszystkie odwierty geotermalne QHeat zostaną ukończone w Finnoo, ilość zakupionej energii w sześciu budynkach mieszkalnych w Djupsundsbäcken zostanie zredukowana o jedną czwartą, a emisja klimatyczna z ogrzewania zostanie zredukowana o 90% w porównaniu z ogrzewaniem miejskim, obliczonym według specyficznej emisji fińskiej produkcji energii elektrycznej” – powiedział CTO QHeat Rami Niemi.

Odwiert termalny wykonany w Finnoo jest drugim najgłębszym odwiertem geotermalnym oddanym do użytku w Finlandii. W Salo, QHeat wykonał odwiert termalny na głębokość 1600 metrów dla Lounavoima Oy.

QHeat opatentował model odwiertu termalnego wykorzystującego przepływ współosiowy. Ten sam projekt studni do wykorzystania energii cieplnej z podpowierzchni jest wdrażany w Finnoo.

Źródło: QHeat

CZTERY LATA PROGRAMU „CZYSTE POWIETRZE”

Plany i priorytety działań w zakresie poprawy jakości powietrza w Polsce – pod tym hasłem w Mysłowicach odbyła się dzisiaj (19 września) pierwsza konferencja prasowa Pawła Mirowskiego, nowo powołanego pełnomocnika Prezesa Rady Ministrów do spraw programu „Czyste Powietrze” i efektywności energetycznej budynków, który pełni zarazem funkcję wiceprezesa Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Przy okazji czwartej rocznicy uruchomienia programu „Czyste Powietrze” pełnomocnik szefa rządu podsumował dotychczasowe efekty tego wieloletniego projektu. Podczas konferencji podpisano pierwszą w województwie śląskim umowę w ramach nowego antysmogowego programu „Ciepłe Mieszkanie” pomiędzy Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach a gminą Mysłowice.

Poprawa jakości powietrza w Polsce to jedno z najważniejszych wyzwań cywilizacyjnych, przed jakim stoi obecnie nasz kraj. Dla osiągnięcia tego strategicznego celu, realizowanego przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska oraz Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wdrażanych jest równolegle kilka rządowych projektów wsparcia finansowego, w tym zwłaszcza sztandarowy, wieloletni program priorytetowy „Czyste Powietrze”, którego realizację rozpoczęto równo cztery lata temu – 19 września 2018 r. 

Nad dalszym rozwojem tego flagowego projektu z docelowym budżetem w wysokości 103 mld zł, przewidującego do 2029 r. wymianę aż 3 mln tzw. kopciuchów na nowocześniejsze i bardziej ekologiczne źródła ciepła, od 8 września br. czuwa Paweł Mirowski, zastępca prezesa zarządu NFOŚiGW, który został nowym pełnomocnikiem Prezesa Rady Ministrów do spraw programu „Czyste Powietrze” i efektywności energetycznej budynków. Do jego zadań będzie należało nie tylko stałe doskonalenie projektu, ale przede wszystkim zapewnienie koordynacji działań administracji rządowej w ramach realizacji programu „Czyste Powietrze” oraz dalsza współpraca z realizatorami programu w terenie, czyli wojewódzkimi funduszami ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz jednostkami samorządu terytorialnego i organizacjami pozarządowymi, które zajmują się poprawą jakości powietrza w Polsce.

–  Objąłem nową funkcję w głębokim przekonaniu, że poprawa jakości powietrza w Polsce to jedno z najważniejszych wyzwań w naszym kraju, gdyż  walka ze smogiem nie oznacza jedynie dbałości o stan klimatu i środowiska. To nade wszystko wyraz troski o zdrowie Polaków i polepszenie codziennego komfortu ich życia, także poprzez inwestowanie w poprawę efektywności energetycznej budynków, ze środków dostępnych w ramach programu „Czyste Powietrze”  – zaznacza Paweł Mirowski, pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów do spraw programu „Czyste Powietrze” i efektywności energetycznej budynków i jednocześnie wiceprezes NFOŚiGW.  – Program „Czyste Powietrze”, który wdrażamy od czterech lat, jest właśnie przykładem takiego myślenia w kategoriach dobra wspólnego, gdzie na uwadze mamy względy zarówno ekologiczne i klimatyczne, jak i społeczne oraz zdrowotne, wpływające na jakość życia mieszkańców. Dotychczasowe efekty realizacji programu „Czyste Powietrze” są  pozytywne i bardzo wymierne.  Udało się do tej pory wymienić niemal 500 tysięcy węglowych „kopciuchów”, co w praktyce oznacza pół miliona nowych, ekologicznych, znacznie mniej emisyjnych urządzeń grzewczych w gruntownie docieplonych domach –  dodaje nowy pełnomocnik szefa rządu. 

Program „Czyste Powietrze” funkcjonuje od czterech lat i cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem społecznym, zyskując z roku na rok jeszcze większą popularność wśród beneficjentów. Jest on skierowany do właścicieli i współwłaścicieli domów jednorodzinnych lub wydzielonych w budynkach jednorodzinnych lokali mieszkalnych z wyodrębnioną księgą wieczystą. Na wymianę źródeł ciepła i termomodernizację domu można otrzymać do 30, 37 lub 69 tys. zł (podstawowy, podwyższony i najwyższy poziom dofinansowania zależny od osiąganego poziomu dochodu w gospodarstwie domowym) oraz do 47 lub 79 tys. zł przy dotacji z prefinansowaniem (podwyższony i najwyższy poziom dofinansowania). Dodatkowo w programie biorą udział banki, które w ramach Kredytu Czyste Powietrze oferują pomoc beneficjentom, bowiem dotacja z programu jest przeznaczona na częściową spłatę kapitału kredytu. Z kolei gminy, które na swoim terenie tworzą punkty konsultacyjno-informacyjne programu „Czyste Powietrze” służą poradą i wsparciem dla mieszkańców, aby mieli oni możliwość wyboru najefektywniejszego rozwiązania w zakresie doboru źródła ciepła i docieplenia domu – korzystając z dofinansowania dostępnego w ramach projektu. Do tej poryw programie „Czyste Powietrze” złożono już niemal 500 tys. wniosków na kwotę ponad 9,1 mld zł i  wypłacono już ponad 3,4 mld zł.

Program priorytetowy „Czyste Powietrze” jest stale modyfikowany i udoskonalany – tak, aby można było jak najskuteczniej realizować jego główne założenie, którym jest wyraźna poprawa jakości powietrza w Polsce poprzez masową wymianę nieefektywnych kotłów na paliwa stałe na nowocześniejsze nisko i zeroemisyjne, ekologiczne źródła ciepła – wraz z gruntownym ocieplaniem jednorodzinnych budynków mieszkalnych. W lipcu br. został zapoczątkowana jego zmodyfikowana wersja pod umowną nazwą „Czyste Powietrze Plus”. W tej nowej odsłonie program stał się jeszcze bardziej dostępny poprzez zastosowanie mechanizmu prefinansowania inwestycji. Przede wszystkim jednak stał się atrakcyjniejszy dla osób o niskich dochodach, które często nie posiadają własnych środków finansowych, aby najpierw wyłożyć fundusze na realizacje zadania, a dopiero później otrzymać ich zwrot.

Modyfikacja programu – wprowadzona z myślą o osobach najmniej zarabiających – zakłada, w przypadku prefinansowania inwestycji zwiększenie o 10 tys. zł maksymalnych kwot dotacji na prace remontowe realizowane w ramach części 2) i 3) programu „Czyste Powietrze”, czyli dotyczących osób o najniższych dochodach, uprawnionych do podwyższonego i najwyższego poziomu wsparcia. Obecnie maksymalna bezzwrotna dotacja w części 2) jest zwiększona z 37 do 47 tys. zł, a górny pułap dofinansowania w części 3) wzrósł z 69 do 79 tys. zł.

Warto podkreślić, że jednocześnie zostało wprowadzone nowe rozwiązanie finansowe, czyli  wspomniane wyżej prefinansowanie. Dzięki niemu „z wyprzedzeniem” będzie można otrzymać aż do 50 proc. przewidzianej kwoty dotacji. Pieniądze z terytorialnie właściwego wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej będą teraz wpływać bezpośrednio na rachunek wykonawcy robót w terminie do 14 dni od daty zawarcia umowy o dofinansowanie. Wcześniej wypłata dotacji odbywała się w formie refundacji dopiero po zakończeniu części lub całości przedsięwzięcia. 

– Wkrótce ogłosimy kolejne zmiany w programie „Czyste Powietrze”, które w moim przekonaniu sprawią, że stanie się on jeszcze bardziej przyjaznym instrumentem, umożliwiającym uzyskanie atrakcyjnego wsparcia finansowego na wymianę „kopciucha” oraz gruntowną termomodernizację domu – zapowiada Paweł Mirowski, pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów do spraw programu „Czyste Powietrze” i efektywności energetycznej budynków, wiceszef NFOŚiGW. – Przeprowadzimy aktualizację programu pod kątem finansowym, gdyż koszty inwestycji określone w czasie uruchamiania programu we wrześniu 2018 r. są nieadekwatne wobec obecnie panujących warunków rynkowych. Wymiana „kopciucha” to oczywiście podstawowy cel, ale zamierzamy też zachęcać wnioskodawców do wykonywania kompleksowego docieplenia domu, a więc poprawy jego efektywności energetycznej, co będzie objęte dodatkowym pakietem dofinansowania. Chcemy również umożliwić złożenie wniosku ponownie tym beneficjentom, którzy wcześniej skorzystali już z programu „Czyste Powietrze” i wymienili węglowego „kopciucha”, a teraz będą chcieli poddać dom termomodernizacji, aby przez to zużywać mniej mocno ostatnio drożejącego opału. W czasie obecnej, skomplikowanej sytuacji geopolitycznej i w warunkach kryzysu energetycznego, który ogarnął całą Europę, będziemy szczególnie uważnie śledzić sytuację społeczno-gospodarczą i reagować na potrzeby beneficjentów poprzez stosowne, społecznie niezbędne modyfikacje i uzupełnienia w programie „Czyste Powietrze” – podsumowuje pełnomocnik szefa rządu. 

Konferencja pełnomocnika Pawła Mirowskiego została połączona z uroczystym podpisaniem pierwszej w województwie śląskim umowy w ramach programu „Ciepłe Mieszkanie” pomiędzy Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach a gminą Mysłowice. Dokument potwierdzili swoimi podpisami prezes  zarządu WFOŚiGW w Katowicach Tomasz Bednarek i prezydent Mysłowic Dariusz Wójtowicz.

Program „Ciepłe Mieszkanie” to nowy projekt na rzecz poprawy jakości powietrz w Polsce, ogłoszony 21 lipca br. Budżet programu wynosi 1,4 mld zł, które za pośrednictwem wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej trafią do gmin, aby następnie wesprzeć inwestycje podejmowane w budynkach wielorodzinnych. Celem realizacji dofinansowywanych przedsięwzięć jest polepszenie stanu powietrza poprzez wymianę nieefektywnych źródeł ciepła i podniesienie efektywności energetycznej budynków wielorodzinnych w odniesieniu do poszczególnych lokali. 

Dotacja obejmuje koszty instalacji nowych źródeł ciepła spełniających wymagania programu, do których należą: kocioł gazowy kondensacyjny, kocioł na pellet drzewny o podwyższonym standardzie, ogrzewanie elektryczne, pompa ciepła powietrze/woda lub pompa ciepła powietrze/powietrze albo podłączenie lokalu do wspólnego efektywnego źródła ciepła. Dodatkowo możliwe jest wykonanie instalacji centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej, wymiana okien i drzwi, a także wykonanie wentylacji mechaniczne z odzyskiem ciepła.

Beneficjentem końcowym w programie „Ciepłe Mieszkanie” jest osoba fizyczna posiadająca tytuł prawny do lokalu w wielorodzinnym budynku mieszkalnym i spełniająca kryteria dochodowe określone w programie. Rozliczenie inwestycji następuje natomiast przez gminę, która wcześniej podpisuje umowę z terytorialnie właściwym WFOŚiGW, otrzymując dzięki temu 100% środków finansowych niezbędnych do realizacji zadań zgodnych z programem przez beneficjentów końcowych.

Źródło: NFOŚiGW

MKIŚ PRZYGOTOWAŁO MATERIAŁY INFORMACYJNE DO USTAWY O REKOMPENSATACH

W ramach realizacji działań mających na celu wdrożenie ustawy z dnia 15 września br. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, Ministerstwo Klimatu i Środowiska przekazało do wykorzystania materiały mające wspomóc działania przedsiębiorstw ciepłowniczych pod rządami tej ustawy.

20 września 2022 r. w życie weszła ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. 2022 poz. 1967).

Ustawa ma na celu ograniczenie negatywnych skutków społecznych i ryzyka znaczącego wzrostu ubóstwa energetycznego, wywołanych kryzysem energetycznym powodującym dynamiczne wzrosty cen ciepła. W tym celu wprowadza mechanizm ustalania przez przedsiębiorstwa energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła, tzw. średnich cen wytwarzania ciepła z rekompensatą.

Mechanizm dotyczyć będzie ciepła dostarczanego z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe i użyteczności publicznej.

Zarówno przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, jak i wytwórcy ciepła niemający obowiązku posiadania koncesji na wytwarzanie ciepła, które dostarczane jest do odbiorców końcowych ciepła z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe lub użyteczności publicznej, będą miały obowiązek stosować średnią cenę ciepła z rekompensatą, w której średnia cena ciepła zostaje ograniczona do średniej ceny wytwarzanego ciepła wynoszącej w kwotach netto:

– dla źródeł ciepła zasilanych przez gaz i olej opałowy – 150,95 zł/GJ,
– dla pozostałych źródeł – 103,82 zł/GJ.

Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie ciepła samodzielnie ustalają należną rekompensatę i składają wniosek o jej wypłatę do Zarządcy Rozliczeń S.A. Wypłaty, rozliczenia i kontrola wniosków o wypłatę rekompensat należy również do Zarządcy Rozliczeń S.A.

Dla przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła nieobjętych obowiązkiem koncesyjnym lub zwolnionych z obowiązku przedkładania taryfy do zatwierdzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, stosuje się analogiczne rozwiązanie, przy czym z uwagi na lokalny charakter tych wytwórców, obowiązek wypłaty, rozliczenia i kontroli wniosków o wypłatę rekompensat zostanie nałożony na jednostki samorządu terytorialnego właściwe ze względu na siedzibę wytwórcy ciepła.

Rekompensaty obejmują okres od 1 października 2022 r. do 30 kwietnia 2023 r.

Obowiązki odbiorcy ciepła:

– 21 dni od dnia wejścia w życie ustawy/ nabycia uprawnienia: złożenie przez odbiorców ciepła do sprzedawców ciepła, oświadczenia o spełnieniu warunków pozwalających na uznanie ich za odbiorców uprawnionych (np. szkoły, żłobki czy szpitale). Wzór oświadczenia stanowi załącznik 1 do niniejszego komunikatu.

– Gospodarstwa domowe, spółdzielnie i wspólnoty otrzymują ciepło z rekompensatą niezależnie od złożenia oświadczenia. Jednakże, osoba działająca w imieniu i na rzecz takich odbiorców która nie złożyła oświadczenia ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec mieszkańców (np. prezes spółdzielni).


Obowiązki sprzedawcy ciepła:

– 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy: przekazanie wytwórcom ciepła przez sprzedawców ciepła informacji o szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana przez odbiorców uprawnionych.
– Do dnia 31 lipca 2023 r.: przekazanie wytwórcy ciepła informacji o rzeczywistej ilości ciepła sprzedanego do odbiorców uprawnionych w okresie obowiązywania mechanizmu średniej ceny z rekompensatą.


Obowiązki podmiotu uprawnionego do otrzymania rekompensaty (wytwórcy):

– Od 30 października 2022 r. do 2 grudnia 2022 r.: złożenie wniosku o wypłatę rekompensaty za październik 2022 r. Wzór wniosku stanowi załącznik 2 do niniejszego komunikatu.
– Do 25. dnia każdego miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym: złożenie wniosku o wypłatę rekompensaty. Np. za grudzień 2022 r. będzie to 25 styczeń 2023 r..
– Do dnia 26 maja 2023 r.: złożenie wniosku o wypłatę rekompensaty za kwiecień 2023 r.  
– Do dnia 31 sierpnia 2023 r.: złożenie wniosku o rozliczenie rekompensaty.

Na potrzeby ułatwienia obliczeń wielkości niezbędnych do wypełnienia wniosku o rekompensatę udostępniony zostaje pomocniczy arkusz kalkulacyjny.Obowiązki wójta, burmistrza albo prezydenta miasta:

– 15 dni od dnia wejścia w życie ustawy: złożenie wniosku do właściwego wojewody o przyznanie środków na wypłatę rekompensat na czwarty kwartał 2022 r.
– Do 15 dnia miesiąca poprzedzającego kolejny kwartał: złożenie wniosku o przyznanie środków na wypłatę rekompensat dla pozostałych kwartałów. (np. dla I kwartału 2023 r. będzie to 15 grudnia 2022 r., dla II kwartału 15 marca 2023 r.)
– 14 dni od otrzymania wniosku wytwórcy o wypłatę rekompensat: zatwierdzenie wniosku i dokonanie wypłaty rekompensaty.
– Do 15 dnia miesiąca następującego po pierwszych trzech miesiącach od początku udzielenia rekompensat: przedstawienie wojewodzie rozliczenia środków z wyodrębnieniem liczby i kwoty wypłaconych rekompensat, sporządzone narastająco za okres od dnia 1 października 2022 r. do dnia kończącego dany kwartał. Np. dla I kwartału 2023 r. będzie to 15 stycznia, dla II kwartału 15 kwietnia.


Obowiązki wojewodów:

Co kwartał: złożenie wniosku o przekazanie gminom środków na wypłaty rekompensat do ministra właściwego do spraw energii. Minister przekazuje środki wojewodzie w terminie:

– na wypłaty za IV kw. 2022 r. – do dnia 31 października 2022 r.;

– na wypłaty za I kw. 2023 r. – do dnia 31 stycznia 2023 r.;

– za kwiecień 2023 r.– do dnia 30 kwietnia 2023 r. 

Do dnia 31 grudnia 2023 r.: przedstawienie ministrowi właściwemu do spraw energii zbiorczego rozliczenia środków oraz przekazanie niewykorzystanych środki do Funduszu Przeciwdziałania COVID-19.

Źródło: MKIŚ | CIRE

PGE EC GWARANTUJE DOSTAWY CIEPŁA W NADCHODZĄCYM SEZONIE JESIENNO-ZIMOWYM

PGE Energia Ciepła, spółka z Grupy PGE, produkująca ciepło dla kilkunastu dużych polskich miast zapewnia, że w zbliżającym się sezonie jesienno-zimowym 2022/2023 ciepła sieciowego nie zabraknie mieszkańcom. Dzięki zróżnicowanym urządzeniom produkcyjnym, różnorodnym paliwom i źródłom jego pozyskania, wszystkie elektrociepłownie PGE Energia Ciepła zapewnią w miastach bezpieczeństwo i ciągłość produkcji ciepła przez cały okres grzewczy.

PGE Energia Ciepła produkuje ciepło dla mieszkańców Krakowa, Gdańska, Gdyni, Wrocławia, Rzeszowa, Szczecina, Lublina, Bydgoszczy, Torunia, Zielonej Góry, Gorzowa Wielkopolskiego, Kielc, Zgierza, Siechnic i Gryfina. Łącznie z ciepła sieciowego, produkowanego w elektrociepłowniach PGE Energia Ciepła, korzysta około 2 milionów odbiorców.

– Jako lider ciepłownictwa w Polsce jesteśmy odpowiedzialni za bezpieczeństwo cieplne w 15 polskich miastach. Zapewniamy wszystkich mieszkańców, którzy korzystają z ciepła sieciowego produkowanego w elektrociepłowniach PGE Energia Ciepła, że w nadchodzącym okresie  jesienno-zimowym 2022/2023 ciepła nie zabraknie – podkreśla Przemysław Kołodziejak, prezes zarządu PGE Energia Ciepła.

Podstawowym paliwem do produkcji energii elektrycznej i ciepła w jednostkach PGE Energia Ciepła są węgiel i gaz ziemny, których zapasy są zabezpieczone.

– Większość elektrociepłowni ma także rezerwowe urządzenia wytwórcze, wykorzystujące inne paliwa, co jest dodatkowym zabezpieczeniem przy produkcji ciepła. Przykładowo elektrociepłownie w Gorzowie Wielkopolskim i Zielonej Górze mogą wykorzystywać gaz z lokalnych źródeł. W Rzeszowie część ciepła pochodzi ze spalania odpadów w instalacji termicznego przetwarzania z odzyskiem energii. W Szczecinie i Siechnicach część ciepła dla tych miast pochodzi ze spalania biomasy. Niektóre elektrociepłownie np. w Gdańsku, Gdyni, Toruniu, Zielonej Górze i Zgierzu posiadają oprócz podstawowych jednostek wytwórczych, również dwupaliwowe kotły szczytowe wykorzystujące jako paliwo rezerwowe – olej opałowy, którego dostawy również są zabezpieczone. Dzięki takiej dywersyfikacji paliw w elektrociepłowniach  zapewnimy mieszkańcom nieprzerwane ogrzewanie w domach – dodaje prezes Przemysław Kołodziejak.

Ciepło wytwarzane z różnych paliw w 16 elektrociepłowniach PGE Energia Ciepła, wykorzystywane jest na potrzeby podgrzania wody i ogrzewania gospodarstw domowych oraz do produkcji w przemyśle. 

Elektrociepłownia w Gorzowie Wielkopolskim może wykorzystać do produkcji w dowolnych proporcjach zarówno gaz systemowy wysokometanowy oraz gaz lokalny pochodzący z oddalonego o 40 km złoża ropno-gazowe Barnówko-Mostno-Buszewo. Elektrociepłownia „Zielona Góra” spala gaz zaazotowany ze złóż Kościan-Bońsko, oddalonych od Zielonej Góry o około 100 km, ponadto posiada dodatkowe źródło szczytowo-rezerwowe, wykorzystujące zarówno gaz, jak i rezerwowe paliwo: olej opałowy. Podobną sytuację mają elektrociepłownie w Toruniu, Gdańsku i Gdyni, które posiadają urządzenia wytwórcze mogące być opalane olejem opałowym. W Toruniu, w którym podstawowym paliwem jest gaz, są dodatkowo 4 szczytowo-rezerwowe kotły wodne dwupaliwowe o łącznej mocy 120 MW, pracujące tylko na potrzeby cieplne. W Gdańsku w roku 2021 zostały uruchomione również dodatkowe kotły szczytowe, w tym 2 kotły elektrodowe o mocy 35 MW każdy, które są zasilane energią elektryczną produkowaną w Elektrociepłowni Gdańskiej. 

W elektrociepłowniach w Gdańsku, Gdyni, Wrocławiu, Bydgoszczy, Kielcach, Lublinie i Zgierzu zgromadzone są zapasy węgla, które zabezpieczą potrzeby odbiorców w okresie jesienno-zimowym. Elektrociepłownia w Lublinie wykorzystuje zarówno paliwo węglowe (do kotłów wodnych), jak i gazowe do produkcji energii elektrycznej i węgla w podstawowym urządzaniu, którym jest blok gazowo-parowy.

W elektrociepłowni Czechnica w podwrocławskich Siechnicach poza węglem wykorzystywana jest również biomasa, zapewniająca około 25 procent mocy cieplnej. W elektrociepłowni w Rzeszowie produkcja ciepła odbywa się w instalacjach o zróżnicowanym paliwie: 2 kogeneracyjne źródła pracują w oparciu o gaz ziemny systemowy, kotły ciepłownicze  wykorzystują paliwo węglowe.  Ponadto w Rzeszowie działa również nowoczesna Instalacja Termicznego Przetwarzania z Odzyskiem Energii, która wytwarza ciepło i energię elektryczną z odpadów.

Dostawy węgla do elektrociepłowni PGE Energia Ciepła realizowane są przez polskie kopalnie i uzupełniane węglem z importu.

Źródło: PGE EC

WYNIKI GRUPY KAPITAŁOWEJ KOGENERACJA S.A. ZA I PÓŁROCZE 2022 R.

  • Grupa Kapitałowa KOGENERACJA S.A. osiągnęła po 6 miesiącach 2022 r. wynik EBITDA na poziomie 188 mln zł, czyli na poziomie porównywalnym do tego samego okresu w roku ubiegłym (189 mln zł).
  • Grupa Kapitałowa KOGENERACJA S.A. osiągnęła zysk netto w wysokości 78 mln zł, czyli o 6 procent niższy niż w analogicznym okresie ubiegłego roku (83 mln zł).
  • Przepływy pieniężne z działalności operacyjnej po 6 miesiącach 2022 r. wyniosły 216 mln zł i były wyższe o 80 mln zł w odniesieniu do 6 miesięcy 2021 r. (136 mln zł).
  • W okresie 6 miesięcy 2022 r. Grupa Kapitałowa KOGENERACJA S.A. sprzedała 1 217 GWh energii elektrycznej i 6 370 TJ ciepła, w tym KOGENERACJA: 633 GWh energii elektrycznej i 5 661 TJ ciepła.

W okresie 6 miesięcy 2021 r. Grupa Kapitałowa KOGENERACJA S.A. sprzedała 1 378 GWh energii elektrycznej i 6 936 TJ ciepła, w tym KOGENERACJA: 689 GWh energii elektrycznej i 6 121 TJ ciepła.

Wyniki finansowe

Skonsolidowany zysk operacyjny Grupy powiększony o amortyzację i odpisy aktualizujące (EBITDA) w I półroczu 2022 r. wyniósł 188 mln zł i był na poziomie porównywalnym do I półrocza 2021 r. Zysk netto dla akcjonariuszy wyniósł 77 mln zł, czyli o 5 mln zł mniej niż w I półroczu 2021 r. Niższy wynik finansowy to efekt głównie wzrostu kosztu własnego sprzedaży, w tym głównie wyższej rezerwy na zakup uprawnień do emisji CO2, wzrostu kosztu wytworzenia ze względu na wzrost kosztów paliwowych oraz wzrostu kosztów amortyzacji.

Wyniki operacyjne

Pozytywny wpływ na wyniki operacyjne Grupy miał wzrost przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej o 196 mln zł, głównie dzięki wyższej cenie sprzedaży. Mniej korzystne warunki pogodowe w I półroczu 2022 r. (wyższe średnie temperatury) spowodowały spadek wolumenu sprzedaży ciepła, co wpłynęło na obniżenie przychodów ze sprzedaży ciepła o 11 mln zł.

W I półroczu 2022 r. Grupa odnotowała dalszy wzrost kosztów z tytułu zakupu uprawnień do emisji CO2 jako efekt wyższych cen zakupu praw do emisji CO2 (transakcje forward zakontraktowane w latach 2019-2022). Koszty związane z zakupem uprawnień do emisji CO2 stanowią obecnie ok. 36 procent kosztu własnego sprzedaży ponoszonego w Grupie i wzrosły o 153 mln zł w porównaniu do I półrocza 2021 r.

Pomimo nieprzewidywalnych uwarunkowań geopolitycznych mających znaczący wpływ na naszą działalność, w tym istotnemu wzrostowi kosztu zakupu praw do emisji CO2, w pierwszym półroczu osiągnęliśmy porównywalny zysk operacyjny w stosunku do 2021 r. – podkreśla Andrzej Jedut, prezes zarządu KOGENERACJI S.A. – Trudne warunki, w jakich znajduje się obecnie sektor energetyczny są istotnym wyzwaniem dla naszej działalności. Dzisiaj robimy wszystko, by odpowiednio przygotować się do sezonu zimowego – dodaje Andrzej Jedut.

NOWY PROJEKT INWESTYCYJNY W KRAKOWIE OGŁOSZONY NA FORUM CIEPŁOWNIKÓW POLSKICH

Należąca do PGE Energia Ciepła krakowska elektrociepłownia oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej zawarły umowę o współpracy, dzięki której w przyszłości możliwe będzie uruchomienie jednostek wytwórczych w oparciu o wielkoskalowe pompy ciepła. Porozumienie zmierza do powołania spółki i jest elementem zacieśniającym współpracę pomiędzy partnerami biznesowymi na lokalnym rynku ciepła.

Umowa została podpisana podczas konferencji prasowej w Międzyzdrojach, gdzie odbyło się XXVI Forum Ciepłowników Polskich. Jej sygnatariuszami byli Przemysław Kołodziejak – prezes zarządu PGE Energia Ciepła, Mariusz Michałek – dyrektor Elektrociepłowni PGE Energia Ciepła w Krakowie oraz Marian Łyko – prezes zarządu MPEC i Witold Warzecha, członek zarządu MPEC ds. Rozwoju.

– Biorąc pod uwagę trwający proces transformacji aktywów ciepłowniczych w kontekście przyjętej w październiku 2020 roku Strategii Grupy PGE oraz Planu Dekarbonizacji, PGE Energia Ciepła aktywnie bada i wykorzystuje potencjał nowych technologii, możliwych do wykorzystania pod kątem budowy źródeł ciepła. Współpracując z Miastem Kraków dbamy o zrównoważony i niskoemisyjny rozwój miasta – mówi Przemysław Kołodziejak, prezes zarządu PGE Energia Ciepła.

– Nowe projekty inwestycyjne mają na celu przede wszystkim zwiększyć udział niskoemisyjnych i ekologicznych źródeł produkcyjnych w procesie wytwarzania ciepła. Dotychczasowa współpraca z MPEC to niezawodność miejskiego systemu ciepłowniczego, a dzisiaj zapisujemy nową kartę w historii tej współpracy, która zapewni nie tylko pewność dostaw w przyszłości, ale również innowacje w zakresie rozwoju ciepłownictwa. Współpraca z MPEC to bezpieczeństwo energetyczne dla mieszkańców Krakowa – dodaje Mariusz Michałek, dyrektorkrakowskiej Elektrociepłowni PGE Energia Ciepła.

Na kwestię dekarbonizacji przy jednoczesnym zapewnieniu ciągłości dostaw ciepła zwraca uwagę także prezes zarządu MPEC.

– Dużą szansę na poprawę bilansu energetycznego, a tym samym procesów dekarbonizacji krakowskiego ciepłownictwa upatrujemy w docelowym wykorzystywaniu ciepła odpadowego między innymi z oczyszczalni ścieków. Ścieki będące “odpadem” ze względu na ich ilość oraz temperaturę są ogromnym potencjałem energetycznym. Proces technologiczny odzysku energii cieplnej ze ścieków przy użyciu pomp ciepła, da dodatkową szansę na zasilenie miejskiej sieci ciepłowniczej – powiedział Marian Łyko, prezes zarządu MPEC.

Umowa o współpracy obejmuje powołanie nowej spółki, której zadaniem będzie zaprojektowanie, wybudowanie i eksploatacja instalacji złożonej z pompy ciepła, wykorzystującej ścieki jako dolne źródła ciepła oraz opcjonalnych jednostek kogeneracyjnych w celu zasilania miejskiej sieci ciepłowniczej w Krakowie. Budowa pomp ciepła w krakowskiej oczyszczalni przyniesie szereg korzyści dla każdej ze stron. Celem nadrzędnym jest proces dekarbonizacji systemu ciepłowniczego, który przyczyni się do poprawy jakości powietrza w Krakowie. Dodatkowo realizacja projektu wpisuje się w założenia polityki Miasta Krakowa, ukierunkowanej na osiągnięcie neutralności klimatycznej miasta do 2050 r.

Źródło: PGE EC

„STOPIEŃ MNIEJ ZNACZY WIĘCEJ” – KAMPANIA EDUKACYJNA VEOLII

Veolia Polska rozpoczęła kampanię edukacyjną, której celem jest przekonanie społeczeństwa, że nawet prosta zmiana nawyków korzystania z ogrzewania przekłada się na ograniczenie zużycia paliw, zmniejszenie wydatków i poprawę warunków środowiskowych.

Obecny kryzys paliwowy stawia przed wszystkimi krajami Europy, w tym także Polską, poważne wyzwania. Nadchodzący okres zimowy oznacza dodatkowo zwiększone zapotrzebowanie na surowce energetyczne potrzebne do produkcji ciepła. Zmiany na rynkach gazu i węgla powodują, że wyzwaniem są nie tylko ceny tych paliw ale także ich dostępność, a co za tym idzie bezpieczeństwo energetyczne.

W warunkach ograniczonej dostępności paliw szczególnie ważna staje się społeczna odpowiedzialność za efektywne wykorzystanie produkowanej z nich energii elektrycznej i ciepła. W przypadku ciepła – efektywność zależy zarówno od poziomu izolacji termicznej budynków, sprawności wewnętrznych instalacji, jak i odpowiednich nawyków użytkowników. Badanie przeprowadzone przez Izbę Gospodarczą Ciepłownictwo Polskie wykazało, że ponad połowa Polaków przegrzewa swoje mieszkania, utrzymując średnią temperaturę na poziomie 22°C i więcej.

Veolia, która jest największym prywatnym producentem i dostawcą ciepła w Polsce podjęła wyzwanie czynnej promocji właściwych nawyków w zakresie użytkowania ciepła w ramach kampanii edukacyjnej „Stopień mniej znaczy więcej”.

– Wzrost efektywności energetycznej i zmniejszenie zużycia paliw to priorytetowe elementy naszej wieloletniej strategii walki ze zmianami klimatycznymi. Obecny kryzys daje nam wszystkim impuls do tego, żeby przyczynić się do podniesienia wspólnego bezpieczeństwa energetycznego. Musimy zdać sobie sprawę z tego, że każdy z nas ma wpływ na to jak wykorzystujemy energię, a tym samym jak zużywamy zasoby naszej planety. Ograniczenie temperatury o 1 stopień to dobry początek, ale w przyszłości powinniśmy iść dalej i na stałe zredukować temperaturę ogrzewania pomieszczeń do 18 -19 stopni – powiedział Frédéric Faroche, dyrektor generalny, prezes Grupy Veolia w Polsce.

Kampania oparta jest na przekazie, że zmniejszenie temperatury ogrzewania nawet o jeden stopień przynosi oszczędności, jest korzystne dla zdrowia, i ma pozytywny wpływ na środowisko. Oznacza to w praktyce 5 – 8% oszczędzonego ciepła, zmniejszenie negatywnych efektów przegrzewania organizmu i redukcję emisji pochodzących ze spalania paliw.

– Nasza kampania ma na celu przekonanie społeczeństwa, że prosta zmiana nawyków się po prostu opłaca. Wierzę, że wykorzystane w kampanii argumenty odwołujące się do benefitów – oszczędzania, troski o planetę i naszego własnego zdrowia – przekonają ludzi do zmiany przyzwyczajeń. Kampania “Stopień mniej znaczy więcej” jest realizacją misji Veolii oraz umacnia naszą pozycję jako lidera transformacji ekologicznej – dodała Magdalena Kempiński, dyrektor komunikacji korporacyjnej Grupy Veolia w Polsce.

Kampania będzie prowadzona w Łodzi i Poznaniu, w miastach, w których Veolia odpowiada za produkcję i dostawy ciepła. Nośniki obejmują: outdoor – citylighty, reklamy na przystankach autobusowych i autobusach miejskich; radio – anteny stacji grupy Agora: Złote Przeboje, Radio Pogoda, Rock Radio; Internet – platformę Onet i Business Insider oraz sieci afiliacyjne.