Home Archive by category Prawy slider

Prawy slider

PREZES PGE EC: WALCZYMY O POPRAWĘ JAKOŚCI POWIETRZA W KRAKOWIE

Jak podkreśla Wojciech Dąbrowski, prezes PGE EC: firma aktywnie uczestniczy w walce ze smogiem. Dzięki umowie z MPEC Kraków – PGE EC znalazło się na froncie walki o czyste powietrze także w tym mieście. 

“Ciepłownictwo jest elementem ekosystemu miejskiego, którego jesteśmy bardzo aktywnym uczestnikiem. Jesteśmy aktorem zmian w miastach. Ściśle współpracujemy z samorządami, dystrybutorami. Naszym celem jest wzmacnianie i rozwijanie sieci ciepłowniczych” – stwierdza Dąbrowski..

“Chcemy klientom zapewniać bezpieczeństwo energetyczne w akceptowalnej dla nich cenie, ale także czyste powietrze. Tymi działaniami wpisujemy się w wielki program rządowy „Czyste powietrze”. Przeciwdziałamy smogowi” – dodaje prezes PGE EC.

“Działamy w wielu obszarach w mieście. W obrębie urbanistyki, wpływamy na programy zagospodarowania przestrzennego, na to w jakich kierunkach będziemy się rozwijać. Działamy także na rzecz ekologii. Produkujemy ciepło w instalacjach spełniających wyśrubowane normy środowiskowe” – dodaje Dąbrowski.

“Wspieramy także społeczności lokalne. Przeciwdziałamy ubóstwu energetycznemu. Prowadzimy akcję ogólnopolską „Dzielimy się ciepłem”. Wspieramy swoich najuboższych klientów, te środowiska, które nie radzą sobie finansowo. Pełnimy rolę największego przedsiębiorstwa ciepłowniczego, dla którego ważne są sprawy społeczne. Na dowód tych działań podpisaliśmy z MPEC Kraków umowę o wieloletniej współpracy, która zapewni współfinansowanie inwestycji rozwojowych MPEC-owi. Daje to pewność w zakresie rozwijania się miasta. Jesteśmy w siedemnastu lokalizacjach gdzie funkcjonują analogiczne porozumienia” – stwierdza prezes PGE EC.

KE: GREEN DEAL – MILOWY KROK DLA CAŁEJ EUROPY

Karlis Goldstein, reprezentant Komisji Europejskiej (DG Energy) podczas XXIII Forum Ciepłowników Polskich stwierdził, że „Green Deal” będący milowy krok dla całej Europy.

“Nowa przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen ogłosiła nową inicjatywę pn. „Zielony Ład”. Będzie to milowy i historyczny krok dla całej Europy. W odniesieniu do transformacji społeczeństwa dostrzegamy, że (w nawiązaniu do IPCC) możemy sobie pozwolić jedynie na taką emisję CO2, która pozwoli utrzymać globalne ocieplenia na poziomie 2 stopni Celsjusza. Obecnie wykorzystaliśmy już budżet na 1 stopnień. Co to oznacza? Oznacza to, że należy włożyć sporo wysiłku w transformację” – twierdzi Goldstein.

“Obecnie Komisja Europejska pracuje nad nowymi inicjatywami, które będą częściami składowymi „Zielonego Ładu”, ale jestem przekonany, że Polska jest bardzo istotnym graczem i będzie miała do odegrania dużą rolę. Dyplomaci będą musieli się zastanowić, Parlament Europejski będzie musiał podjąć decyzję. „Zielony Ład” będzie równy dla całego społeczeństwa, które odczuje „ciepło” (potrzebę transformacji), a sektor ciepłowniczy jest elementem, który tę transformację wspomoże” – dodaje Goldstein.

ŚWIETLICKI: STRATEGIA DLA CIEPŁOWNICTWA MOŻLIWA DO KOŃCA ROKU

Dyrektor Departamentu Elektroenergetyki i Ciepłownictwa w Ministerstwie Energii, Tomasz Świetlicki zapowiedział strategię dla sektora ciepłowniczego do końca tego roku.

Ministerstwo Energii pracuje obecnie nad strategią dla ciepłownictwa. W tym celu w 2018 roku Minister Energii Krzysztof Tchórzewski powołał specjalny Zespół ds. Określenia Rynku Ciepłownictwa, w skład którego wchodzą aktualnie pracujące grupy robocze. Obecnie przygotowuje one rozwiązania, które powinny być przyjęte do końca tego roku – powiedział Tomasz Świetlicki, dyrektor Departamentu Elektroenergetyki i Ciepłownictwa w Ministerstwa Energii.

W odniesieniu do nowej polityki energetycznej rządu przedstawiciel Ministra Energii dodał także, że – Strategia dla ciepłownictwa ma być dokumentem wykonawczym do nowej Polityki Energetycznej Polski do 2040 r.

Na koniec podkreślił, że – Rozwiązania dla sektora ciepłowniczego mogą być uzależniona od obecnie negocjowanej kwestii propozycji Komisji Europejskiej dot. osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r.

Fot. Własne

SAŁEK: W TYM ROKU POZNAMY CEL REDUKCJI EMISJI DO 2050 R.

„W tym roku cel redukcji gazów cieplarnianych na 2050 r. zostanie ustalony” – stwierdził doradca prezydenta RP ds. klimatu, Paweł Sałek, podczas XXIII Forum Ciepłowników Polskich.

„Niestety w polityce środowiskowej to co szefowie krajów członkowskich ustalą nie ma potem znaczenia. Nowa przewodnicząca KE, Ursula von der Layen chce do 2030 r. ograniczyć emisję gazów cieplarnianych o 50%. Prace w tym kierunku postępują. Tymczasem KE nie ma podstawy prawnej do takich działań” – podkreślił Sałek.

„Neutralność klimatyczna sprowadza się obecnie w Brukseli do dekarbonizacji. W pierwszej kolejności postępuje dziś usuwanie węgla kamiennego i brunatnego z produkcji energii elektrycznej. Trzeba pamiętać, że następne będą ropa i gaz” – dodał doradca prezydenta RP.

„W tym roku cel redukcji gazów cieplarnianych na 2050 r. zostanie ustalony. Konkluzje Rady Europejskiej z marca br. i czerwca br. mówią o tym, że sprawa musi być ustalona do końca tego roku. Większość krajów UE jest obecnie za wdrażaniem neutralności klimatycznej, a de facto dekarbonizacji” – stwierdził Sałek.

„Skład KE się tworzy. Pan Franc Timmermans będzie zajmować się sprawą, która z perspektywy Polski jest szalenie ważna – klimatem i środowiskiem. Będzie propozycja nowego prawa klimatycznego. Tymczasem w przypadku Polski szybka próba przestawienia gospodarki na niewęglowe źródła energii będzie trudna” – skonkludował doradca prezydenta RP.

Fot. Własne

RUSZA XXIII FORUM CIEPŁOWNIKÓW POLSKICH

Już dziś rusza XXIII edycja największej w Polsce konferencji poświęconej sprawom związanym z sektorem ciepłowniczym – XXIII Forum Ciepłowników Polski. W ramach konferencji przewidziane są m. in. panele dyskusyjne z udziałem przedstawicieli Komisji Europejskiej i krajowej administracji państwowej.

A już jutro, 17 września 2019 r. o godzinie 12:45 PGE Energia Ciepła S.A. zaprasza na Panel „Rola ciepłownictwa w ekosystemie miejskim – wyzwania infrastrukturalne, społeczne i środowiskowe.” Panel zakończy uroczyste podpisanie umów, które są kluczowe dla rozwoju rynku ciepła sieciowego w stolicy Małopolski.

PGE Energia Ciepła i Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Krakowie wzmocnią dotychczasową współpracę na linii producent – dystrybutor i umożliwią aktywne kształtowanie rozwoju rynku ciepła sieciowego w drugim największym mieście w Polsce.

Umowy podpiszą Wojciech Dąbrowski, Prezes Zarządu PGE Energia Ciepła, Marian Łyko, Prezes Zarządu MPEC S.A. oraz Mariusz Michałek Dyrektor Oddziału nr 1 PGE Energia Ciepła oraz Witold Warzecha Członek Zarządu ds. Rozwoju

Plan wydarzenia:
12:45 – 13.35 – „Rola ciepłownictwa w ekosystemie miejskim – wyzwania infrastrukturalne, społeczne i środowiskowe”.
ok. 13:35 – uroczyste podpisanie umów.

Podpisanie umowy oraz panel odbędą się w sali MarcoPolo Hotel Amber Baltic.

Fot. IGCP

PARTNERSTWO EUROPEJSKIE NA RZECZ CZYSTYCH TECHNOLOGII WODOROWYCH

11 września Komisja Europejska uruchomiła konsultacje publiczne wniosku dot. rozporządzenia w sprawie inicjatywy w ramach programu „Horyzont Europa” pn. „Partnerstwo Europejskie na rzecz czystych technologii wodorowych”.

Jak podaje Komisja: „Inicjatywa ma pomóc w stworzeniu silnego, innowacyjnego i konkurencyjnego sektora technologii wodorowych w Europie, który będzie mógł wesprzeć i urzeczywistnić transformację energetyczną nakreśloną w komunikacie Komisji „Czysta planeta dla wszystkich”. Ma również połączyć wiedzę oraz zasoby technologiczne i finansowe ze źródeł publicznych i prywatnych”.

Konsultacje publiczne będą trwały do dnia 6 listopada br. Ostateczny dokument powinien zostać przyjęty przez Komisję w I kwartale 2020 r.

Fot. Pixabay

4 KLUCZOWYCH DLA POLSKI KANDYDTÓW NA STANOWISKA KOMISARZY UNIJNYCH

W tym tygodniu nowa przewodnicząca Komisji Europejskie Urszula von der Leyen zaprezentowała kandydatów na objęcie funkcji komisarzy unijnych. Z punktu widzenia sektora ciepłowniczego i nie tylko czwórka z nich będzie szczególnie istotna.

Wraz z „zieloną wizją” Europy przedstawioną przez nową przewodniczącą Komisji Europejskiej Ursulę von der Leyen wiadomo już, że kwestie klimatu będą szczególnie ważne w zbliżającej się kadencji Komisji Europejskiej. Szczególnie istotnym narzędziem w realizacji zamierzonego celu tj. osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku będzie m.in. gospodarka o obiegu zamkniętym (GOZ), a także wszelkie zmiany w kontekście pomocy państwa, które już teraz są na etapach koncepcyjnych.

Poniżej Zespół portalu Nowoczesne Ciepłownictwo przedstawia sylwetki kandydatów na stanowiska:

  • Komisarza ds. klimatu,
  • Komisarza ds. energii,
  • Komisarza ds. konkurencyjności,
  • Komisarza ds. środowiska.

Frans Timmermans (Holandia) – kandydat na wiceprzewodniczącego KE oraz komisarza ds. klimatu

W 1985 roku ukończył holenderski Uniwersytet Redboud Nijmegen gdzie studiował język francuski i literaturę francuską. Ukończył również studia podyplomowe na francuskim Nancy-Universite (prawo europejskie).

Po ukończeniu studiów został wcielony do holenderskiej armii – już rok później został zwolniony ze służby i został pracownikiem służby cywilnej w holenderskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W trakcie swojej kariery w MSZ pełnił funkcję zastępcy sekretarza holenderskiej ambasady w Moskwie, a następnie zastępcy szefa Biura Europejskiej Współpracy Rozwojowej. W 1994 roku został asystentem komisarza unijnego ds. stosunków zewnętrznych Hansa van der Broeka. Po roku został starszym doradcą Wysokiego Komisarza ds. Mniejszości Narodowych OBWE.

W 1998 roku został wybrany na członka holenderskiej Izby Reprezentantów gdzie pełnił funkcję m. in. wiceprzewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych oraz przewodniczącego Komisji ds. Gospodarczych. W kolejnych latach pełnił następujące funkcje: podsekretarza stanu ds. zagranicznych (odpowiadał za kwestie związane z UE) oraz ministra spraw zagranicznych.

W 2014 roku objął stanowisko wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej pod przewodnictwem Jeana-Claude Junckera – odpowiadał za kwestie związane z praworządnością oraz stosunkami międzyinstytucjonalnymi. Bezskutecznie kandydował na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej w bieżącej kadencji.

Margrethe Vestager (Dania) – kandydatka na wiceprzewodnicząca KE oraz komisarza ds. konkurencji

W 1993 roku ukończyła ekonomię na Uniwersytecie w Kopenhadze. Polityczną karierę rozpoczęła w wieku 21 lat dołączając do partii Społeczno-Liberalnej. W kolejnych latach została powołana do zarządu partii oraz jej komitetu wykonawczego. W duńskiej administracji publicznej pełniła funkcje: naczelnika w ministerstwie finansów (1993-95) i ministra edukacji (1998-2001)

W latach 2001-2014 była członkiem duńskiego Parlamentu. W tym samym czasie (2011-14) pełniła również funkcję duńskiego ministra gospodarki i spraw wewnętrznych (dzięki jej działaniom w 2012 Danii udało się uniknąć recesji przez co została okrzyknięta przez media „najpotężniejszą osobą w duńskim rządzie”). W trakcie swojej kariery w kolejnych latach współpracowała m. in. z Jean-Claude Junckerem.

W 2014 roku została mianowana na komisarza unijnego – zajmuje się sprawami dotyczącymi pomocy państwa. Pod jej auspicjami znajduje się obecnie Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji, która prowadzi sprawę ulg w opłacie mocowej dla przedsiębiorstw energochłonnych w Polsce.

Kadri Simson (Estonia) – kandydatka na komisarza ds. energii

W 1995 roku ukończyła estoński Uniwersytet w Tartu (kierunek: historia). Ukończyła również politologię na jednym z londyńskich uniwersytetów.

Obecnie pełni funkcję estońskiego Ministra Gospodarki i Infrastruktury (odpowiada za kwestie związane z przemysłem, energią oraz transportem) – reprezentuje Estonię w Radzie Ministrów Energii UE i Radzie ds. Konkurencyjności. Ponadto w Estonii kieruje Komisją Ruchu Drogowego i Komisją Tranzytową (organy rządowe).

Od 1995 roku jest członkiem estońskiej Partii Centrum. W latach 1999-2002 pełniła funkcję doradcy w Radzie Miasta w Tallinie (doradzała również prezydentowi miasta). W kolejnych latach była sekretarzem generalnym Partii Centrum. Od 2016 roku jest wiceprzewodniczącą partii. Posiada spore doświadczenie parlamentarne – była członkiem Parlamentu estońskiego w XI, XII, XIII i XV kadencji.

W trakcie swojej kariery jako urzędnika państwowego zaangażowana była również w prace parlamentarnego zgromadzenia NATO w Estonii.

Virginijus Sinkevicius (Litwa) – kandydat na komisarza ds. środowiska

W 2012 roku ukończył studia ekonomiczne oraz społeczne na Uniwersytecie Aberystwyth. Rok później został także absolwentem Uniwersytetu w Maastricht.

Swoją karierę rozpoczął jeszcze w trakcie studiów publikując teksty na łamach litewskiej gazety „Trybuna”. W kolejnych latach był asystentem w jednym z projektów prowadzonych przez amerykańskie Centrum Analiz Polityki Europejskiej, menedżerem ds. projektów w spółce AB Lietuvos Pastas. W 2016 roku był kierownikiem grupy ds. regulacyjnych w Invest Lithuania.

Od 2016 roku jest zastępcą szefa partii Chłopów i Zielonych – w tym samym roku został wybrany na członka litewskiego Parlamentu. W 2017 roku został powołany na stanowisko litewskiego ministra ekonomii i innowacji.

W przypadku pozytywnej weryfikacji kandydatów przez poszczególne komisje Parlamentu Europejskiej oraz uzyskania akceptacji na forum plenarnym kandydacie obejmą stanowiska już 1 listopada br.

Fot. Pixabay

NARODY UE POPIERAJĄ CELE POLITYKI ENERGETYCZNEJ

Według nowego sondażu przeprowadzonego przez Eurobarometr 9 na 10 Europejczyków zgadza się, że priorytetami polityki energetycznej UE powinno być zapewnienie bezpiecznej, czystej i niedrogiej energii obywatelom.

W zakresie polityki energetycznej UE badanie pokazuje, że społeczeństwo popiera przechodzenie z paliw kopalnych na OZE w celu walki ze zmianami klimatycznymi, redukcji zużycia energii w całej UE i zwiększenia dostępu dla konsumentów do bardziej konkurencyjnych cen energii.

W serii oddzielnych pytań na temat etykiet energetycznych badanie potwierdza, że 93% populacji ją czyta, a aż 79% Europejczyków bierze ją pod uwagę przy zakupie urządzenia (prowadzi to konsumentów do zakupu bardziej energooszczędnych urządzeń).

Badanie prowadzone równolegle z sondażem dotyczącym zmian klimatu, pokazuje, że we wszystkich państwach członkowskich UE obywatele zdecydowanie popierają działania podejmowane w celu przeciwdziałania tym zmianom i chcą, aby przywódcy krajowi i przywódcy UE zwiększyli swoje ambicje w tym względzie.

W kwestii zmian klimatycznych Eurobarometr pokazuje, że 93% Europejczyków uważa, że zmiany klimatu są „poważnym problemem”, a 79% postrzega je jako „bardzo poważny problem”. W porównaniu z ostatnim badaniem Eurobarometru z 2017 r. kwestia zmian klimatycznych wyprzedziła m.in. kwestię terroryzmu.

Źródło: Komisja Europejska
Fot. Pixabay

CZEKA NAS WĘGIEL PO 50$ ZA TONĘ. CO Z POLSKIM GÓRNICTWEM?

Spadające ceny węgla stają się olbrzymim problemem dla polskich spółek górniczych.

Trend spadkowy cen węgla

Ceny węgla znajdują się pod coraz większą presją różnych czynników, wśród których polityczne zdają się dominować. Jeszcze w marcu w kluczowych portach ARA (Amsterdam-Rotterdam-Antwerpia) tonę węgla można było kupić za 75$. Od tego czasu cena systematycznie spadała, osiągając w czerwcu wartość poniżej 60$. Krótkie odbicie zanotowano w lipcu ze względu na upały (maksymalnie 66$), ale już w sierpniu trend spadkowy powrócił. Dziś spekuluje się, że 50$ za tonę węgla to poziom, który zostanie osiągnięty już jesienią.

Presja na ceny węgla – główne czynniki

Jednym z głównych powodów spadków cen węgla jest amerykańsko-chiński konflikt handlowy, który mocno uderza w oba państwa. W drugim kwartale br. gospodarka Chin urosła o 6,2% i był to wynik najsłabszy od 27 lat. Odbija się to oczywiście na konsumpcji węgla, która spada, a na rynkach światowych tworzy się coraz większa nadpodaż. Na początku sierpnia zapasy w portach ARA osiągnęły poziom 9,69 mln ton i były o ponad 51% wyższe od średniej z ostatnich czterech lat.

Drugim elementem redukującym cenę węgla, także makro, jest tani gaz. Z jednej strony wypycha on ze Stanów Zjednoczonych „czarne złoto” na rynki zagraniczne, w tym częściowo do Europy. Z drugiej strony gaz w postaci skroplonej „wlewa się” szerokim strumieniem na Stary Kontynent i w wielu segmentach jest konkurencją dla węgla. Presję tę potęguje relatywnie ciepła zima z przełomu 2018/19 r., która spowodowała rekordowe zapełnienie magazynów w Europie. Dodatkowo na globalnych rynkach LNG mamy do czynienia z nadpodażą. W lipcu ceny gazu skroplonego spadły na Starym Kontynencie nawet do 3,4$ za mmBtu.

Nie bez znaczenia dla coraz niższych cen węgla jest także widmo globalnego spowolnienia, a może nawet recesji. Kwestia ta nie dotyczy jedynie Stanów Zjednoczonych, w których mamy do czynienia z dużymi spadkami giełdowymi i ucieczką inwestorów w kierunku złota, franka szwajcarskiego i obligacji skarbowych. Również w Europie sytuacja ulega zaostrzeniu. W drugim kwartale br. PKB Republiki Federalnej spadło o 0,1%, a jeśli spadnie w trzecim to znajdzie się w recesji. Wskazuje na to szereg danych – np. produkcja przemysłowa w Niemczech, która zmalała w lipcu o 4,2% rok do roku.

Polskie górnictwo gotowe na załamanie cen węgla?

Już pobieżna analiza danych przytoczonych powyżej, pokazuje, że poziom cenowy rzędu 50$ za tonę węgla tej jesieni jest jak najbardziej możliwy. To duży problem dla spółek górniczych w Polsce, które ze względu na swoją strukturę i kulturę pracy mają wysokie koszty wydobycia surowca.

Polska Grupa Górnicza (PGG) od początku roku zwiększała ilość zapasów na zwałach i do września osiągnęły one poziom 2 mln ton. Dziś firma twierdzi, że sukcesywnie maleją, ale dane makroekonomiczne są dla tych twierdzeń bezlitosne. Polski węgiel nie jest konkurencyjny cenowo dla surowca z portów ARA bądź Rosji. Na domiar złego ten rozdźwięk będzie się pogarszać.

Tymczasem zamiast przygotowywać się na jeszcze ostrzejszy kryzys prowadzi obecnie rozmowy ze związkami na temat płac w grupie. W czwartym kwartale br. i przyszłym roku miałyby one wzrosnąć o 12%. W przypadku braku porozumienia realne jest wszczęcie sporu zbiorowego.

NOWELA USTAWY O TERMOMODERNIZACJI PRZYJĘTA PRZEZ RADĘ MINISTRÓW

Dziś Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów, przedłożony przez Ministra inwestycji i rozwoju. Poniżej komunikat Centrum Informacyjnego Rządu w tej sprawie:

„W projekcie przewidziano zwiększenie efektywności funkcjonowania Funduszu Termomodernizacji i Remontów. Jego działalność rozszerzona zostanie o dofinansowanie poprawy bezpieczeństwa użytkowania budynków z tzw. „wielkiej płyty” oraz poprawy stanu technicznego budynków komunalnych, zamieszkiwanych przez najuboższą część społeczeństwa. Projekt nowelizacji ustawy wiąże się z programem „Czyste powietrze”.

Najważniejsze rozwiązania:

  • Przewidziano pomoc samorządom gminnym w działaniach służących poprawie stanu technicznego budynków wielorodzinnych, w których znajdują się lokale wchodzące w skład mieszkaniowego zasobu gminy:
    • wsparcie w formie premii będzie udzielane na przedsięwzięcia remontowe połączone z termomodernizacją,
    • wsparcie wyniesie 50 proc. kosztów przedsięwzięcia (będzie mogło być jednak podwyższone o 10 punktów proc. w przypadku budynków komunalnych objętych ochroną konserwatorską).
  • Więcej podmiotów będzie mogło ubiegać się o premie remontowe. Będą to np. wspólnoty mieszkaniowe z większościowym udziałem gminy.
  • W związku z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, właściciele budynków z tzw. „wielkiej płyty” będą mogli ubiegać się o pokrycie 50 proc. kosztów wykonania dodatkowego połączenia warstw: fakturowej i nośnej w celu minimalizacji ryzyka odpadania płyt zewnętrznych.
  • Podwyższona zostanie premia termomodernizacyjna w przypadku jednoczesnego realizowania inwestycji termomodernizacyjnej i montażu fotowoltaiki oraz turbin wiatrowych (premia wyniesie 21 proc. zamiast obecnych 16 proc.) Ma to zachęcić inwestorów do montażu tych – potencjalnie jedynych możliwych do zastosowania w przypadku budynku wielorodzinnego – systemów odnawialnych źródeł energii.
  • Szacuje się, że koszty proponowanych rozwiązań w latach 2020-2029 wyniosą ok. 2,2 mld zł, z czego ok. 70 proc. trafi do samorządów gminnych.
  • W 2020 r. program będzie finansowany z wolnych środków Funduszu Termomodernizacji i Remontów. Po 2021 r. głównym źródłem finansowania będą środki budżetu państwa.

Nowe przepisy mają wejść w życie 1 stycznia 2020 r.”

Źródło: KPRM
Fot. Adam Guz/KPRM